Chrześcijaństwo w Indiach - Polski Serwis Naukowy

udział chrześcijan w populacji poszczególnych stanów indyjskich

Chrześcijaństwo w Indiach jest religią napływową – legendy mówią o działalności w Indiach św. Tomasza Apostoła, na pewno zaś istniało już w starożytności.

Według tradycyjnych przekazów z Kerali, stanu, gdzie chrześcijaństwo jest najdawniejsze i najsilniejsze, Tomasz Apostoł miał działać w latach 57-72. Informacje o działalności św. Tomasza w Indiach istnieją także w pismach Ojców Kościoła. Od niego sami wywodzą swoje pochodzenie chrześcijanie świętego Tomasza. Wielu badaczy (m. in. E. Tisserant, N. Zernov, I. Silbernagl, J. Schnitzer, Jan Kieniewicz) uznaje, że św. Tomasz Apostoł i jego współpracownicy, Teofil i współzałożyciel aleksandryjskiej szkoły egzegetycznej Panten, działali nie w Indiach, a na terenach Jemenu, nazywanych dawniej czasem India Citerior.

Biblijna Szkoła Strażnicy – Gilead (ang. Watchtower Bible School of Gilead), szkoła kształcąca misjonarzy Świadków Jehowy, założona przez Towarzystwo Strażnica w 1943 r. w South Lansig, stanie Nowy Jork w USA. Pieczę nad Szkołą Gilead sprawuje Dział Szkoleń Teokratycznych pod nadzorem Komitetu Nauczania Ciała Kierowniczego.
Vasco da Gama (ur. ok. 1469 w Sines, zm. 24 grudnia 1524 w Koczinie), odkrywca portugalski, jako pierwszy dotarł drogą morską z Europy do Indii umożliwiając europejczykom swobodny handel z Indiami.

Chrześcijanie św. Tomasza mają być według badaczy potomkami imigrantów perskich i syryjskich osiedlających się stopniowo na Wybrzeżu Malabarskim. W 345 przybyła grupa kupca Tomasza Kany, w 774 biskupa Tomasza, w 840 grupa, której przewodzili biskupi Mar Szebe Iszu i Mar Peroz.

W roku 512 chrześcijanie świętego Tomasza przyjęli nestorianizm. W 522 ich biskupem został Kallian. Katolikos Sliba-Zka utworzył w VIII w. nestoriańską metropolię w Angamale.

Kalikst III, (włoski Alfons de Borja), (ur. 31 grudnia 1378 r. w Xàtivie w Hiszpanii, zm. 6 sierpnia 1458 r. w Rzymie) - papież od 8 kwietnia 1455 roku do 6 sierpnia 1458 roku.
Marco Polo - ur. 15 września 1254 w Wenecji lub Korčuli, zm. 8 stycznia 1324 w Wenecji – wenecki kupiec i podróżnik. Wraz z ojcem i stryjem dotarł do Chin, przemierzając Jedwabny Szlak. Byli oni jednymi z pierwszych przedstawicieli Zachodu, którzy dotarli do Państwa Środka. Jego podróże zostały spisane w książce znanej jako Opisanie świata przez Rustichella z Pizy, w czasie gdy Marco Polo przebywał w niewoli w Genui po przegranej bitwie morskiej pomiędzy Wenecją i Genuą. Obecnie Marco Polo jest uważany za jednego z największych podróżników, choć współcześni uznawali go raczej za gawędziarza, a jego opowieści za fantastyczne. Pewne elementy jego relacji oraz brak bezpośrednich śladów jego obecności na dworze cesarskim w kronikach chińskich sprawiły jednak, że pojawiają się głosy powątpiewające w podróże Marco Polo.

Świadectwo o istnieniu chrześcijaństwa w Indiach przekazał egipski geograf Kosma Indikopleustes, podróżujący do Indii w latach 520-525 – nie zawierają one jednak dokładniejszych informacji. Pierwsze świadectwa zachodnie pochodzą z wieku XIII.

Kościoły przedchalcedońskie

Chrześcijanie św. Tomasza

Ormianie

Ormianie osiedlali się wzdłuż dróg handlowych prowadzących do Chin, ich osadnictwo w Indiach sięga średniowiecza. Stałą organizację kościelną mieli jednak dopiero od nowożytności – podlegali diecezji Nowej Dżulfy. Duże wpływy zdobyli na dworze Akbara, kiedy też przybyły do Indii liczniejsze grupy Ormian. Ormianką była jedna z żon Akbara, Mariam Zamani Begum. Ormianie otrzymywali od władców indyjskich przywileje handlowe. Było wśród nich wielu lekarzy, urzędników, a przede wszystkim pośredniczących w handlu z Europą kupców. Kolejne grupy przybywały w wieku XVIII i XIX z Persji.

Obecność prawosławia w Indiach w przeszłości wiązała się z żyjącymi stale lub czasowo w tym kraju kupcami greckimi, obecnie zaś głównie z misją, jaką prowadzi w tym kraju patriarchat Konstantynopola. Religię tę wyznaje również skupiona w Nowym Delhi mniejszość rosyjska.
Indie są parlamentarną republiką związkową dzielącą się na 28 stanów i 7 terytoriów (6 terytoriów związkowych i jedno narodowe terytorium stołeczne). Stany i terytoria dzielą się następnie na dystrykty, których jest obecnie 585.

Ich głównymi ośrodkami były Agra, Kalkuta i Madras, a także Dhaka, Bombaj i Surat. W Agrze znajduje się pochodzący z 1582 kościół ormiański i napisy cmentarne z 1611. W Madrasie od 1794 ukazywała się wydawana przez ks. Arathuna Szumawona gazeta "Azdarar", istniała także drukarnia oraz akademia, w której uczyli się Ormianie pochodzący z Persji. W Kalkucie istniało wydawane od 1844 czasopismo ormiańskie "Ashasser", w którym propagowano niepodległość Armenii.

Afonso de Albuquerque (1453 – 16 grudnia 1515) – portugalski żeglarz, odkrywca i zdobywca, wicekról Indii. Uczestniczył w portugalskich próbach dotarcia do Indii.
Melchici (także "melkici"; od aram. malka, hebr. melech, arab. ملك malik - "król") - określenie grupy wiernych jednego z kościołów wschodnich. Jednoznaczne określenie którego nie jest możliwe, ponieważ zależy to od kontekstu. Nazwa "melchici" miała bowiem w dziejach dwa całkowicie odmienne znaczenia.

XIX-wiecznie wspólnoty ormiańskie były niewielkie (bombajska liczyła ok. 150 osób, madraska ok. 30 rodzin). Obecnie Kalkuta jest siedzibą ormiańskiego biskupstwa Indii, Australii i dalekiego Wschodu, obejmującego 2000 wiernych w Indiach i 600 w innych krajach.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)