|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W dniach 24-26 maja 2010 r. w Madrycie, Hiszpania, odbędą się trzydniowe warsztaty nt. ultrajasnych źródeł rentgenowskich i czarnych dziur masy średniej.
Począwszy od ich odkrycia ponad 25 lat temu istota ultrajasnych źródeł rentgenowskich (ULX) pozo... W dniach 17 - 18 października 2011 r. w Madrycie, Hiszpania, odbędzie się sympozjum pt. "Nowa szczepionka przyszłości przeciw gruźlicy".
Na całym świecie wiele uczelni, instytutów badawczych i przedsiębiorstw pracuje nad nowymi szczepionkami zwalczającymi gruźli... Europejska konferencja dotycząca monitorowania przestrzeni kosmicznej odbędzie się w dniach 7-9 czerwca 2011 r. w Madrycie w Hiszpanii.
Nowoczesne społeczeństwo zależy w dużej mierze od instalacji kosmicznych wspomagających szeroki i stale rosnący wachlarz czynności dnia codziennego. Z... Dnia 4 października 2011 r. w Madrycie, Hiszpania, odbędzie się wydarzenie pt. "Warsztaty nt. odporności sieci - od badań naukowych po praktykę".
W informatyce odporność sieci można zdefiniować jako zdolność do zapewnienia i utrzymania akceptowalnego poziomu usług w t... W dniach 14-18 kwietnia 2010 r. odbędzie się w Madrycie, Hiszpania, wydarzenie pt. "Impreza w kampusie Europa - łączenie talentów, tworzenie przyszłości".
Wydarzenie organizowane w ramach hiszpańskiej prezydencji w Radzie Unii Europejskiej, przy wsparciu Komisji Europejskiej, zgromadzi ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Clarín - pisarz Czy wiesz że...? Demokracja (gr. δημοκρατία demokratia "rządy ludu", od wyrazów δῆμος demos "lud" + κρατέω krateo "rządzę") – ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli (sprawują oni rządy bezpośrednio lub za pośrednictwem przedstawicieli). Madryt (hiszp. Madrid) – stolica i największe miasto Hiszpanii, położony w środkowej części kraju u podnóża Sierra de Guadarrama (Wyżyna Kastylijska) nad rzeką Manzanares. Powieść społeczno-obyczajowa – najważniejsza odmiana powieści realistycznej, reprezentowana przez najwybitniejsze osiągnięcia klasyki powieściowej XIX wieku. Utwory reprezentujące ten gatunek literacki dominują w II połowie stulecia. Wykształcenie się gatunku powieści społeczno-obyczajowej stanowi jeden z najważniejszych etapów ewolucji gatunku powieści. Leopoldo García-Alas y Ureña (znany jako Clarín), ur. 25 kwietnia 1852 w Zamorze, zm. 13 czerwca 1901 w Oviedo – hiszpański pisarz, publicysta i krytyk literacki. BiografiaDzieciństwo spędził w León i Guadalajarze. W wieku 13 lat rozpoczął edukację w Oviedo, gdzie ukończył studia i rozpoczął pracę jako prawnik. Lata 1871–1878 spędził w Madrycie pracując jako dziennikarz. Tutaj też obronił pracę doktorską zatytułowaną "Prawo i moralność" (El Derecho y la Moralidad). Następnie przez rok wykładał w Saragossie, by wreszcie w roku 1883 objąć katedrę prawa rzymskiego na uniwersytecie w Oviedo. Esej (fr. essai – „próba”) – forma literacka lub literacko-naukowa, prezentująca punkt widzenia autora. Esej może poruszać tematykę filozoficzną, społeczną lub artystyczną, być formą krytyki literackiej, manifestu politycznego lub też dotyczyć innych refleksji autora.
Dramat (z gr. δρᾶμα - dráma czyli działanie, akcja) – jeden z trzech rodzajów literackich (obok liryki i epiki). Jest to właściwie rodzaj sztuki na granicy teatru i literatury. TwórczośćClarín był autorem powieści psychologiczno-obyczajowych, opowiadań o charakterze refleksyjnym i dramatów oraz licznych esejów literackich. Był głównym przedstawicielem XIX-wiecznego realizmu hiszpańskiego. W swoich utworach występował w obronie demokracji, postępu i tolerancji religijnej. W narracji stosował charakterystyczne dla XIX-wiecznej prozy realistycznej środki stylistyczne, m.in. monolog wewnętrzny. Zamora – miasto w zachodniej Hiszpanii, w regionie Kastylia i León, nad rzeką Duero. Około 67 tys. mieszkańców. W przeszłości Zamora otoczona była murami obronnymi, była fortecą na prawym brzegu rzeki Duero, posiadała wielkie znaczenie strategiczne. W czasach rekonkwisty często była oblegana i wielokrotnie przechodziła z rąk do rąk.
Powieść psychologiczna – odmiana powieści, której głównym tematem są przeżycia wewnętrzne bohatera, jego doznania, emocje, relacje z innymi ludźmi i sposób odbierania świata. Psychologia bohatera jest w tego typu utworach podstawowym elementem kształtującym fabułę, a narracja (najczęściej pierwszoosobowa lub tworzona w mowie pozornie zależnej) poświęcona jest przede wszystkim relacjonowaniu życia wewnętrznego bohatera. Powieści psychologiczne mają często formę pamiętników, dzienników, wspomnień itp., często wykorzystywany jest także monolog wewnętrzny. Najbardziej zasłynął jednak jako bezkompromisowy krytyk literacki. Jego uszczypliwe a często i zjadliwe artykuły, zwane eufemistycznie "gawędami" (paliques), w których dawał wyraz swoim liberalnym i antyklerykalnym poglądom, stanowiły w Hiszpanii głos, z którym się liczono i którego się obawiano. To te artykuły przysporzyły mu sławy, ale równocześnie i wielu wrogów w świecie literatury. Liberalizm (z łac. liberalis – wolnościowy, od łac. liber – wolny) – ideologia i kierunek polityczny według którego wolność jest nadrzędną wartością. Liberalizm odwołuje się do indywidualizmu, stawia wyżej prawa jednostki niż znaczenie wspólnoty, głosi nieskrępowaną (aczkolwiek w ramach prawa) działalność poszczególnych obywateli we wszystkich sferach życia zbiorowego.
Antyklerykalizm (od "anty" i gr. clericos, "mający władzę religijną") - ideologia społeczno-polityczna przeciwstawna, wroga wobec klerykalizmu, krytyczna wobec autorytetu lub władzy kleru i duchowieństwa (stąd nazwa) w przestrzeni publicznej poza miejscami kultu. Antyklerykalizm często mylnie utożsamiany jest z ateizmem. Najważniejsze utworyPowieści: – La Regenta (Regentka) – 1884-1885 – Su único hijo – 1890 Zbiory opowiadań: – Doña Berta – 1892 – Adiós, Cordera! – 1892 – Cuentos morales – 1896 – El gallo de Sócrates – 1900 ŹródłaZobacz też
Czy wiesz że...? beta Saragossa (hiszp. Zaragoza) – miasto w północno-wschodniej Hiszpanii, przy ujściu rzeki Huerva i Gallego do Ebro, 700 tysięcy mieszkańców (2010), piąte co do wielkości miasto Hiszpanii. Stolica regionu Aragonia i prowincji Saragossa. Ośrodek przemysłowy, handlowy, naukowy, kulturalny i turystyczny.
Środki stylistyczne – środki używane w literaturze (czasem również w filmie), mające na celu wywołanie u czytelnika (lub u widza) określonych emocji, pobudzenie jego wyobraźni.
Postęp, progres - ogół zmian prowadzących do poprawy życia lub stanu rzeczy. Jest przeciwieństwem regresu. Gwałtowny postęp określa się mianem rewolucji (np. rewolucja neolityczna, rewolucja przemysłowa).
Prawo rzymskie – termin oznaczający najczęściej prawo starożytnego Rzymu, które rozwijało się od czasów prawa zwyczajowego, aż do kodyfikacji Justyniana I Wielkiego (VI wiek n.e.). Prawo rzymskie miało istotny wpływ na rozwój prawodawstwa europejskiego (tzw. recepcja prawa rzymskiego) w postaci prawa powszechnego (ius commune) w średniowieczu, pandektystykę (usus modernus pandectarum), która osiągnęła swoje apogeum w XIX wieku, a także na współczesną naukę, rozwijaną jako przedmiot uniwersytecki.
Publicystyka (łac.) - wypowiedzi w środkach komunikacji społecznej (prasa, radio, telewizja, Internet, książka, wydawnictwa jednorazowe) na publicznie interesujące w danym momencie tematy.
Monolog wewnętrzny to przedstawienie w utworze epickim przebiegu życia wewnętrznego postaci, jej myśli, spostrzeżeń, wyobrażeń w mowie niezależnej lub pozornie zależnej. Gdy monolog wewnętrzny realizowany jest w mowie niezależnej, poprzedza go informacja o cytowaniu słów pomyślanych przez postać, a niewypowiedzianych, co wyznacza granicę monologu wewnętrznego i pozwala oddzielić go od mowy narratora. Taki sposób organizowania wypowiedzi był charakterystyczny dla prozy realistycznej XIX w. Od naturalizmu poczynając, obserwuje się dążenie do upodobnienia mowy narratora i monologu wewnętrznego, czego konsekwencją jest wzrost roli mowy pozornie zależnej.
Krytyka literacka – działalność intelektualna polegająca na dyskusji, ocenianiu i interpretacji dzieł literackich i ogólnie literatury. Krytyka literacka z założenia nie jest wyrazem metody naukowo-badawczej, lecz przekonań ideowo-artystycznych. Za prekursora krytyki literackiej uważa się Arystarcha z Samotraki. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
