|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Bruce Beutler, Jules Hoffmann oraz Ralph Steinman zostali w poniedziałek laureatami Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny i fizjologii 2011. Okazało się jednak, że Steinman zmarł 30 września, o czym nie wiedział przyznający nagrodę Komitet Noblowski. Nazwiska laureatów og... Fundacja Noblowska zdecydowała w poniedziałek wieczorem, że Ralph Steinman - jeden z trzech tegorocznych laureatów Nobla w dziedzinie medycyny - pozostanie laureatem, mimo że zmarł trzy dni przed ogłoszeniem przyznania mu tego wyróżnienia. "Nagrodę Nobla... Połączenie nowiu Księżyca i aktywności kilku ciekawych rojów meteorów powoduje, że koniec lipca jest doskonałym czasem do obserwacji tych efektownych zjawisk - poinformował PAP dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie. Tegoroc... W dniach 6 - 7 lutego 2012 r. w Saint-Ursanne, Szwajcaria, odbędą się warsztaty w ramach projektu TIMODAZ (Oddziaływanie termalne na strefę zniszczenia wokół składowiska odpadów radioaktywnych w utworach ilastych skał macierzystych).
W ciągu ostatnich kilku la... W dniach 6 - 10 czerwca 2011 r. w Saint Raphaël, Francja, odbędzie się dziewiąta, europejska konferencja nt. energii kosmicznej.
Układy elektroenergetyczne stanowią podstawowy element każdego statku kosmicznego. Niezawodność, funkcjonalność i wydajność zawsze były głównymi sił...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Claude BernardCzy wiesz że...? Polska szkoła filozofii medycyny – szkoła filozofii medycyny, której początek związany jest z powstaniem dzieła Tytusa Chałubińskiego pt. „O metodzie wynajdywania wskazań lekarskich” (1874). Koniec szkoły związany jest z Ludwikiem Fleckiem lub z Ludwikiem Zembrzuskim i Władysławem Szumowskim. Środowisko wewnętrzne organizmu (fr. milieu de l’intérieur, łac. medium organismi internum) – termin ukuty przez francuskiego fizjologa Claude Bernarda w odniesieniu do płynu pozakomórkowego i jego fizjologicznych możliwości zapewnienia ochrony (stabilności) tkanek organów wielokomórkowych organizmów żywych. Homeostaza organizmu. Trzustka (łac. pancreas) - gruczoł położony w górnej części jamy brzusznej składający się z części wewnątrzwydzielniczej (hormonalnej, odpowiedzialnej za wytwarzanie m.in. insuliny i glukagonu) i zewnątrzwydzielniczej (trawiennej, produkującej sok trzustkowy). Jej przeciętna masa wynosi 70-100 g. Mierzy ok. 12 - 30 cm. 
 Claude Bernard (ur. 12 lipca 1813, Saint-Julien koło Villefranche-sur-Saône - zm. 10 lutego 1878, Paryż) - francuski lekarz specjalizujący się w zakresie badań medycznych, fizjolog, jeden z większych francuskich naukowców. ŻycieBernard rozpoczął studia na uniwersytecie w Lyonie. Przerwał je jednak i w wolnym czasie pisał komedie teatralne. W roku 1834 wyjechał do Paryża, aby skonsultować się z znanym krytykiem teatralnym. Ten poradził mu aby zajął się studiowaniem medycyny. W 1843 roku rzeczywiście ukończył studia i rozpoczął pracę w szpitalu ze znanym fizjologiem F. Magendie. Od 1847 jako profesor nadzwyczajny, a od 1855 jako profesor, a wcześniej był już profesorem w nowo utworzonym Wydziale Fizjologii na Sorbonie. Bernard zdawał sobie sprawę, że w medycynie brakuje zakładów eksperymentalnych i wyników, propagował eksperymenty na zwierzętach. W 1845 ożenił się z Fanny Martin, obrończynią praw zwierząt, w 1869 roku rozwiedli się. Po 1864 roku cesarz Napoleon III pozwolił mu urządzić laboratorium przy Musée National d’Historie Naturelle przy Ogrodzie Botanicznym w Paryżu. W 1868 r. został wybrany członkiem Francuskiej Akademii, po śmierci wyprawiono mu pogrzeb państwowy i pochowano na cmentarzu Père Lachaise. Homeostaza (gr. homoíos - podobny, równy; stásis - trwanie) – zdolność do utrzymania stanu równowagi dynamicznej środowiska, w którym zachodzą procesy biologiczne. Zasadniczo sprowadza się to do równowagi płynów wewnątrz- i zewnątrzkomórkowych. Pojęcie homeostazy wprowadził Walter Cannon w 1939 roku na podstawie założeń Claude Bernarda z 1857 r. dotyczących stabilności środowiska wewnętrznego. Homeostaza jest podstawowym pojęciem w fizjologii. Pojęcie to jest także stosowane w psychologii zdrowia dla określenia mechanizmu adaptacyjnego.
Fizjologia (gr. φυσιολογία, od φύσις - natura + λόγος - nauka) – nauka o czynnościach życiowych organizmów. Bada ona prawa rządzące pracą narządów, komórek, tkanek Praca naukowaJego prace wykazały znaczenie homeostazy organizmu. Opisał rolę trzustki, ślinianek i wątroby w procesie trawienia, a także drogę przebywaną przez tlen w organizmie. Zbadał i opisał też zasady reakcji odruchowych. Opracował podstawy biochemiczne glikogenu i kurary. Pionier nakłuć IV komory mózgu. Prowadził badania wiwisekcyjne. Glikogen ( -(-C6H10O5-)-n ) - biopolimer - polisacharyd (wielocukier), którego cząsteczki zbudowane są z połączonych reszt glukozy. W organizmach zwierzęcych jest gromadzony w wątrobie, w mniejszym stężeniu występuje też w tkance mięśniowej.
Kurara – trucizna wytwarzana z wyciągu kory kilku gatunków kulczyby (Strychnos toxifera, S. cognes, S. schomburgkii), z cebuli rośliny Burmannia albo ze śluzowatej substancji korzeni Cissus quadrialata - używana przez Indian południowoamerykańskich do zatruwania strzał do łuków i dmuchawek - nie zatruwa mięsa, choć zabija zwierzę. Celem Bernarda, jak sam twierdził, było ustanowienie stosowania naukowych metod w medycynie. Podejście metodologiczne Claude’a Bernarda w fizjologii miało istotny wpływ na poglądy filozofów medycyny, utożsamianych ze "starszą" polską szkołą filozofii medycyny. Milieu interieurMilieu interieur to kluczowa procedura z którą jest wiązany. Stwierdził że "Niezmienność środowiska wewnętrznego jest warunkiem wolnego i samodzielnego życia". ("La fixité du milieu intérieur est la condition d'une vie libre et indépendante"). Co jest zasadniczym prawem homeostazy do dziś. Michał Jan Musielak (ur. 1949 w Wagrowcu) – historyk, bioetyk, badacz problematyki eugeniki i dziejów filozofii medycyny w Polsce, uczeń Julii Zabłockiej i Antoniego Czubińskiego.
Środowisko zewnętrzne organizmu (fr. Milieu extérieur) - zewnętrzne lub fizyczne otoczenie organizmu, w tym środowisko społeczne, zwłaszcza dom, szkoła i warunki rekreacji, które odgrywają dominującą rolę w rozwoju osobowości. Milieu extérieurZobacz teżPrzypisy
BibliografiaLinki zewnętrzne  Cmentarz Père-Lachaise (fr. Cimètiere du Père-Lachaise), największy i najsławniejszy cmentarz paryski, założony w 1804 w ogrodach przylegających do willi Mont-Louis, podarowanej przez Ludwika XIV swojemu spowiednikowi, Père Lachaise (ojcu Lachaise), francuskiemu jezuicie, François de Lachaise.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
