Claude de Guise - Polski Serwis Naukowy

Klaudiusz Lotaryński na portrecie

Klaudiusz Lotaryński, fra. Claude de Lorraine (20 października 1496, w Condé-sur-Moselle - 12 kwietnia 1550, w Joinville) - pierwszy książę de Guise w latach 1528-1550.

Był drugim synem Rene II, księcia Lotaryngii. Wychował się na francuskim dworze królewskim Franciszka I Walezjusza. W wieku 17 lat poślubił Antoninę de Burbon-Vendôme (1493-1583), córkę Franciszka - hrabiego Vendôme, i tym samym zawarł ważne przymierze francusko-lotaryńskie.

Przeor (łac. prior - przedni, naczelny) - przełożony domu zakonnego lub wyższy duchowny, nie będący biskupem. Odpowiednikiem w zakonach i zgromadzeniach zakonnych żeńskich jest przeorysza.

Szampania (fr. Champagne) – kraina historyczna we Francji, położona w północno-wschodniej części kraju. Obecnie wchodzi w skład regionu administracyjnego o nazwie Szampania-Ardeny (fr. Champagne-Ardenne).

Klaudiusz wsławił się podczas bitwy pod Marignano, w 1515, ale długo leczył swoje 22 rany, które odniósł w tej bitwie. W 1521 walczył pod Fuenterrabia, a Ludwika Sabaudzka przedstawiła zdobycie miasta jako jego zasługę. W 1523 został mianowany zarządcą Szampanii i Burgundii, po porażce wojsk cesarskich pod Neufchâteau. W 1525, pod Lupstein (niedaleko Saverne), Klaudiusz zniszczył armię Anabaptystów, która maszerowała na Lotaryngię.

Kondeusze (fr. de Condé) – francuski ród arystokratyczny, spokrewniony z królewską dynastią Burbonów. Przedstawiciele tego rodu odgrywali znaczącą rolę we Francji w XVI i XVII wieku.

Reims, miasto i gmina w północno-wschodniej części Francji w regionie administracyjnym Szampania-Ardeny, w departamencie Marna. Położone w odległości ok. 160 km od Paryża nad rzeką Vesle.

Herb Gwizjuszy

Po tym jak Franciszek I powrócił z niewoli, w 1528, Klaudiusz został mianowany księciem de Guise, mimo że do tej pory tytuł księcia przysługiwał jedynie członkom rodziny królewskiej. Później Gwizjusze jako młodsza gałąź domu lotaryńskiego i dynastii andegaweńskiej, domagali się pierwszeństwa przed burbońskimi książęta de Condé i de Conti.

Franciszek de Burbon-La Marche (Franciszek I, hrabia de Vendôme) (1470 – 30 października 1495) - francuski szlachcic, najstarszy syn Jana VII, hrabiego Vendôme, i jego żony - Izabeli de Beauvau.

Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.

Pretensje i ambicje Gwizjuszy spowodowały niechęć Franciszka I, jednak nagradzał ich za pomocą znacznych podarunków - ziemi lub pieniędzy. Klaudiusz jeszcze raz wsławił się na polu bitwy - w kampanii luksemburskiej w 1542.
Potomstwo Klaudiusza i Antoniny

Maria de Guise (1515–1560), żona Jakuba V, króla Szkocji,

Franciszek, książę de Guise (1519–1563),

Ludwika de Guise (1520, w Bar-le-Duc – 1542), żona Karola I, księcia Arschot,

Renata de Guise (1522–1602), przełożona w Reims,

Karol, książę Chevreuse, arcybiskup Reims i kardynał de Guise (1524–1574),

Klaudiusz, książę Aumale (1526–1573),

Ludwik I, kardynał de Guise (1527–1578),

Filip (1529, w Joinville i zmarły w dzieciństwie),

Piotr (1530, w Joinville i zmarły w dzieciństwie),

Antonina de Guise (1531, w Joinville – 1561), przełożona w Faremoutier,

Franciszek, Wielki Przeor Zakonu Maltańskiego (1534, w Joinville – 1563),

René II, markiz Elbeuf (1536–1566).