|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: We wrześniu, a najpóźniej w październiku tego roku, pierwsi chorzy zostaną przyjęci w nowym budynku Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu (ŚCCS). Obecnie wykańczany i wyposażany obiekt o powierzchni ok. 12 tys. m kw. umożliwi zwiększenie liczby pacjentów zabrzańskiego ... 29 listopada w Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika PAN w Warszawie dr hab. Alosza Pamiatnych przedstawi najnowsze wyniki badań Marsa. Wykład będzie kolejną odsłoną jesiennego cyklu "Spotkania z astronomią"."Spotkania...&quo... Rada ds. Europejskiej Przestrzeni Badawczej (ERAB) opublikowała swój pierwszy raport roczny, w którym podkreśla potrzebę wzbudzenia nowego ducha w badaniach europejskich do roku 2030. Komunikat jaki przebija przez całą publikację mówi o potrze... Każdy, kto ma na tyle odwagi, aby zjechać na nartach ze stoku o nachyleniu 80° po nieskazitelnie czystym i nietkniętym śniegu przyzna, że największe obawy budzi wówczas ryzyko zostania zasypanym przez lawinę. Dzięki zespołowi naukowców z niemieckieg... Niemiecki fizyk stworzył interfejs kwantowy łączący cząstki światła i atomy, niezbędny do udoskonalenia wydajności technologii kwantowych. Interfejs ten może nawet przybliżać fizyków o jeden krok ku zbudowaniu pierwszego komputera kwantowego. Wyniki badań opisa...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Codex BeratinusTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Nomina sacra, skróty imion świętych w greckich — i łacińskich – rękopisach biblijnych. Zwyczaj skracania imion świętych – odnoszących się do Boga — wypływa z dwu źródeł. Pierwszym jest mocno zakorzeniony w judaizmie – podobnie jak w wielu innych dawnych religiach — nakaz zachowywania w tajemnicy prawdziwego imienia Boga. Wyraźne ślady tego nakazu spotykamy wielokrotnie w księgach Starego Testamentu: np. w Księdze Rodzaju występują zastępcze określenia Boga Adonai i Elohim, Bóg odmawia podania imienia Mojżeszowi i Jakubowi, zakaz używania imienia boskiego „na daremno” znajduje się również w Dekalogu. Nawet, gdy już zapisywano imię Boga — Jahwe — to z racji braku w alfabecie hebrajskim znaków oznaczających samogłoski, zapis ten przypominał skrót IHWH. Zapewne właśnie tradycja czci okazywanej imieniu Boga skłoniła tłumaczy Biblii na język grecki (przekład zwany Septuagintą), od stosowania skróconej formy zapisu. W ślad za pisarzami greckimi poszli również łacińscy. Chrześcijańscy kopiści ksiąg Starego i Nowego Testamentu zasadą skracania objęli imiona dwóch pierwszych osób Trójcy Świętej oraz najczęściej występujących terminów. Austriacy - naród pochodzenia germańskiego zamieszkujący głównie Austrię oraz włoski region Trydent-Tyrol Południowy. Ich językiem ojczystym jest język niemiecki - na terenie Austrii występuje kilka dialektów języka niemieckiego, a w powszechnym użyciu jest odrębny wariant tego języka (język niemiecki w Austrii). Austriaków jest ponad 9 mln[potrzebne źródło]. Dominującym wśród nich wyznaniem jest katolicyzm. Współcześnie narodowość utożsamiana jest z obywatelstwem.  Codex Beratinus (Gregory-Aland no. Φ albo 043; von Soden ε 17) – pochodzący z VI wieku rękopis Nowego Testamentu; pisany uncjałą na nasączonym purpurą welinie. Zawiera Ewangelię Mateusza i Ewangelię Marka, z lukami. Jest jednym z purpurowych kodeksów uncjalnych, obok Petropolitanus Purpureus, Sinopensis i Rossanensis. Tekst zachodni - jedna z czterech podstawowych rodzin typów tekstu Nowego Testamentu. Nazwę tę po raz pierwszy wprowadził Johann Salomo Semler (1725-1791).
Ojcze nasz, Modlitwa Pańska, Modlitwa wzorcowa, (łac. Oratio Dominica, Pater Noster) – najstarsza modlitwa chrześcijan, którą według Nowego Testamentu przekazał swoim uczniom sam Jezus w czasie kazania na górze. Jest to formuła chwaląca wspaniałość Boga, jednocześnie mająca formę błagalną. Według Ojców Kościoła stanowi ona wzór modlitwy chrześcijańskiej. Ojcze nasz jest często używanym narzędziem w językoznawstwie porównawczym. Wczesna historia kodeksu jest przedmiotem spekulacji. Według not marginalnych od roku 1356 przechowywany był na górze Berat. Dzisiaj przechowywany jest w Tiranie. Dla świata naukowego stał się znany po roku 1875. OpisKodeks stanowi 190 pergaminowych kart o rozmiarach 31 na 27 cm. Zawiera Ewangelię Mateusza i Ewangelię Marka, z czterema lukami (Mt 1,1 – 6,3; 7,26 – 8,7; 18,23 – 19,3; Mk 14,62 – 16,20). Karty rękopisu były ułożone po 4 w jednym foliale. Nie stosuje paginacji. Tekst pisany jest w dwóch kolumnach na stronę i 17 linijkach w kolumnie, 8–12 liter w linijce. Litery mają regularne kształty. Inicjały oraz nagłówki nie mają żadnych zdobień za wyjątkiem znaku krzyża dla średnich inicjałów litery omikron. Stosuje punktację. Tekst jest pisany srebrem, jedynie tytuł Ewangelii Marka oraz pierwsza linijka Marka pisane są złotem. Pismo jest ciągłe, bez stosowania spacji, nie ma też stychometrii. Cytaty Starego Testamentu oznakowane zostały przy pomocy odwróconego comma (<). Nie stosuje przydechów, ani akcentów, ale stosuje dierezę (Ï Ÿ). Nomina sacra pisane są skrótami, skróty są typowe dla starożytnych rękopisów. Nowy Testament (gr. Καινή Διαθήκη, Kainē Diathēkē) - druga, po Starym Testamencie, część Biblii chrześcijańskiej, powstała na przestrzeni 51-96 r. n.e.; stanowi zbiór 27 ksiąg, przedstawiających wydarzenia z życia Jezusa i wczesnego Kościoła oraz pouczenia skierowane do wspólnot chrześcijańskich, tradycyjnie datowanych na drugą połowę I wieku; niektórzy bibliści datują część ksiąg również na pierwszą połowę II wieku; główne źródło chrześcijańskiej doktryny i etyki. Niektóre wyznania używają jako nazwy Nowego Testamentu określenia Chrześcijańskie Pisma Greckie.
Biblioteka Watykańska (Bibliotheca Apostolica Vaticana) - biblioteka znajdująca się na terenie państwa Watykan. Jedna z najstarszych i najbardziej znanych bibliotek. Tekst podzielony został według κεφαλαια (rozdziały) oraz według mniejszych jednostek – Sekcji Ammoniusza. Numery κεφαλαια znajdują się na marginesie tekstu, a τιτλοι (tytuły rozdziałów) w górnym marginesie. Ponadto przed każdą z Ewangelii umieszczone zostały tablice κεφαλαια (spis treści). Numery Sekcji Ammoniusza umieszczone są na marginesie. Oryginalny rękopis nie posiadał odniesień do Kanonów Euzebiusza (pisane pod numerami Sekcji Ammoniusza), dodane one zostały przez późniejszą rękę. Ewangelia według Marka [Mk lub Mar] – druga, najkrótsza Ewangelia nowotestamentowa. Jej autorem według tradycji chrześcijańskiej jest Jan Marek, który miał spisać w Rzymie relację Piotra Apostoła. Jest jedną z ewangelii synoptycznych. Święty Marek pisze Ewangelię dla ludzi nieznających języka aramejskiego.
Niemcy (Republika Federalna Niemiec, RFN; do traktatu pomiędzy RFN a Polską Rzecząpospolitą Ludową (1970) w Polsce stosowana była oficjalnie nazwa Niemiecka Republika Federalna, NRF; niem.: Deutschland lub Bundesrepublik Deutschland, BRD) – państwo federacyjne położone w Europie, będące członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), G8, ONZ oraz NATO. Stolicą Niemiec jest Berlin (przed połączeniem z NRD – Bonn, obecnie noszące tytuł miasta federalnego). Językiem oficjalnym jest język niemiecki. Codex Beratinus razem z kodeksami Purpurowym Petropolitańskim, Kodeksem z Synopy i Kodeksem z Rossano tworzy tzw. grupę purpurowych kodeksów uncjalnych.
Czy wiesz że...? beta Kodeks purpurowy – rękopis spisany na pergaminie nasączonym purpurą. Tekst pisany jest złotem lub purpurą. Kodeks purpurowy używany był w rzymskim i bizantyjskim imperium.
UNESCO (ang. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization; Organizacja Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty, Nauki i Kultury; łac. unesco – łączę się w jedno) – organizacja wyspecjalizowana ONZ, której podstawowym celem jest wspieranie współpracy międzynarodowej w dziedzinie kultury, sztuki i nauki, a także wzbudzanie szacunku dla praw człowieka, bez względu na kolor skóry, status społeczny i religię.
Szampania (fr. Champagne) – kraina historyczna we Francji, położona w północno-wschodniej części kraju. Obecnie wchodzi w skład regionu administracyjnego o nazwie Szampania-Ardeny (fr. Champagne-Ardenne).
Język albański – język indoeuropejski z grupy satem, którym posługuje się ok. 6,2 mln Albańczyków zamieszkujących Albanię (3,6 mln), Kosowo (1,7 mln), Macedonię (450 tys.), a także Włochy (Arboresze) i Grecję (Arwanici). W Albanii, Kosowie i Macedonii posiada on status języka urzędowego.
Kodeks z Synopy, łac. Codex Sinopensis (Gregory-Aland no. O albo 023; von Soden ε 21), nazywany także Ewangelią z Synopy, jest fragmentem ilustrowanego rękopisu greckiego Nowego Testamentu. Nazwa pochodzi od miejsca odkrycia. Paleograficznie datowany jest na VI wiek. Został odkryty w Synopie w 1899 roku przez francuskiego oficera.
II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).
Pamięć Świata (ang. Memory of the World International Register) - międzynarodowy projekt sygnowany przez UNESCO, którego celem jest zgromadzenie najbardziej wartościowych dokumentów (rękopisów, książek, nagrań, filmów, itp.), które obrazują historię świata. Pierwsze obiekty zostały wpisane na listę w 1997, lista uzupełniana jest na specjalnych sesjach co 2 lata. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
