Collegium Maximum Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu

Collegium Maximum

Popiersie Augusta Cieszkowskiego

Tablica Tadeusza Molendy

Collegium Maximum w Poznaniu - centralny gmach uczelniany Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, zlokalizownay przy ul. Wojska Polskiego 28 na Sołaczu. Mieści m.in. rektorat uczelni, punkty usługowe i gastronomiczne oraz oddział 43 PKO BP.

Pergola – budowla ogrodowa w postaci zacienionej alei lub element budynku w architekturze. Składa się z dwóch rzędów podpór (słupków) i ułożonej na nich lekkiej kratownicy lub układu belek podtrzymujących rośliny, najczęściej pnące. Budowla może mieć lekką, drewnianą konstrukcję albo być wykonana z masywnych kolumn (np. żelbetowa pergola we Wrocławiu w parku Szczytnickim). Rozwiązanie ogrodowe znane już w średniowieczu.

August Cieszkowski herbu Dołęga (ur. 12 września 1814 w Suchej, zm. 12 marca 1894 w Wierzenicy) – polski ziemianin, hrabia, działacz i myśliciel społeczny i polityczny, filozof mesjanistyczny, jeden z założycieli Ligi Narodowej Polskiej, współtwórca i prezes Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Był synem ziemianina. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim i w Berlinie. W 1838 obronił doktorat z filozofii w Heidelbergu. Po studiach odbył kilkuletnią podróż po Europie. Odwiedził Francję, Anglię i Włochy. W 1840 powrócił do kraju i gospodarował w Surchowie (powiat Krasnystaw), by w 1843 przenieść się na stałe do Wierzenicy koło Poznania.

Architektura i urbanistyka

Collegium, wraz z przylegającymi budynkami, stanowiło jeden z pierwszych w Poznaniu modernistycznych zespołów uczelnianych. Powstało na przełomie lat 60. i 70. XX wieku. Według Marcina Libickiego, architekci (Lech Sternal, Witold Milewski i Zygmunt Skupniewicz) bardzo dobrze wykorzystali naturalne warunki terenowe, panujące w rejonie budowy i stworzyli inetersujący zespół brył, współgrających ze sobą zróżnicowaną wysokością. Całość założenia otoczona jest bujną zielenią, pasażami i pergolami. W pobliżu stoją także Kolegium Gawęckiego i Kolegium Rungego.

Modernizm - ogólne określenie prądów w architekturze światowej rozwijających się w latach ok. 1918-1975, zakładających całkowite odejście nie tylko od stylów historycznych, ale również od wszelkiej stylizacji. Architektura modernistyczna opierała się w założeniu na nowej metodzie twórczej, wywodzącej formę, funkcję i konstrukcję budynku niemal wyłącznie z istniejących uwarunkowań materialnych.

Sołacz – jedna z części Poznania położona w zachodniej części miasta, położona w dolinie Bogdanki. Obecnie jest to dzielnica willowa, w której przeważa niska zabudowa domów jednorodzinnych.

Koncepcja zakładała realizację znacznie szerszego założenia urbanistycznego, aż do ulicy Dojazd, co jednak nie doczekało się pełnej realizacji.

Pomniki i tablice

Przed budynkiem umieszczono Pomnik Siewcy. W pobliżu rośnie też Dąb Pamięci prof. Jana Wiertelaka, zasadzony 21 października 2009. Wewnątrz obiektu umieszczono natomiast:

popiersie Augusta Cieszkowskiego,

tablicę pamiątkową ku czci Wojciecha Dzięciołowskiego (1925-1985), rektora z wyboru w latach 1980-1981, gleboznawcy,

tablicę pamiątkową z 1984 ku czci Tadeusza Molendy, organizatora i pierwszego rektora Akademii Rolniczej, twórcy nowoczesnej nauki ekonomii leśnictwa i drzewnictwa,

tablicę pamiątkową ku czci Jerzego Zwolińskiego, rektora uczelni w latach 1972-1978.

Przypisy

Praca zbiorowa, Atlas architektury Poznania, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2008, s.316, ISBN 978-83-7503-058-7
Agnieszka Waśkiewicz, Piotr Goliński, Mariusz Polarczyk, Ewa Strycka, Pamięci pomordowanych na wschodzie, w: Wieści Akademickie, nr 1-2(148-149)/2011

Bibliografia

Marcin Libicki, Poznań - przewodnik, Wydawnictwo Gazeta Handlowa, Poznań, 1997, s.22, ISBN 83-902028-4-0
Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ISBN 978-83-7445-018-8
zdjęcia - dostęp 7.6.2011

Poznań (, niem. Posen, jidysz פּױזן Pojzn, ros. - Познань) – jedno z najstarszych i największych polskich miast, położone nad rzekami Wartą i Cybiną, na Pojezierzu Wielkopolskim. Stolica Wielkopolski i województwa wielkopolskiego. W obrębie miasta znajduje się duży węzeł drogowy i kolejowy oraz międzynarodowy port lotniczy Ławica. Piąte pod względem liczby ludności miasto w Polsce i szóste pod względem powierzchni.

Witold Milewski (ur. 1930, Poznań) architekt poznański. Początkowo pracował w Pracowni Staromiejskiej pod kierunkiem Zbigniewa Zielińskiego przy odbudowie Starego Miasta w Poznaniu. Studia w Szkole Inżynierskiej (obecna Politechnika Poznańska) ukończył w 1953. Od 1952 zatrudniony w Miastoprojekcie-Poznań, gdzie wraz z Zygmuntem Skupniewiczem zaczął projektować budynki szkolne i akademickie. 1959 uzyskał dyplom Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej. W latach 1963-1980 tworzyli wewnątrz Miastoprojektu, z Lechem Sternalem (kierownik), Pracownię Szkolnictwa Wyższego. Najważniejsze projekty w Poznaniu z Zygmuntem Skupniewiczem i Lechem Sternalem: