Colonia Dignidad (pełna nazwa: La Sociedad Benefactora y Educacional Dignidad, obecnie Villa Baviera) – osada założona przez niemieckich imigrantów w południowym Chile, niedaleko miasta Catillo, w odizolowanym miejscu prowincji Linares. Osadnictwo w tym miejscu rozpoczęto w połowie lat 50. XX wieku. Obecnie po przeprowadzonym śledztwie Kolonia Dignidad obok Villi Grimaldi uznawana jest za jedno z najważniejszych miejsc więzienia, torturowania i mordowania ludzi w czasie reżimu militarnego Augusto Pinocheta.

Kolonia urosła do 300 mieszkańców, zarówno Niemców jak i Chilijczyków, osiągnęła 137 km². Głównym zajęciem w kolonii było rolnictwo. Posiadała ona szkołę, szpital, lotnisko, a nawet własną elektrownię. Kolonia była tajemnicza, otoczona drutem kolczastym, wieżami strażniczymi. Posiadała również ukryte zapasy broni. Odosobnienie kolonii i panująca wokół niej zmowa milczenia doprowadziły do powstania wielu spiskowych teorii na temat jej funkcjonowania, mieszających przy tym prawdę z legendami, włączając w to opowieści o okultystycznej sekcie prowadzonej przez nazistów. Inni uważali mieszkańców kolonii za nieszkodliwych dziwaków.

Niektórzy uciekinierzy z kolonii opisywali ją jako siedzibę sekty, gdzie ich lider Paul Schäfer posiadał władzę absolutną. Twierdzili, że mieszkańcy nie mieli prawa opuszczania kolonii i byli ściśle podzieleni ze względu na płeć. Korzystanie z telewizji oraz telefonów było zabronione. Według nich mieszkańcy ubierali się w bawarskie stroje oraz śpiewali pieśni ludowe. Seks był zabroniony, niektórych mieszkańców zmuszano do brania narkotyków, by zmniejszyć ich potrzeby. Surowa dyscyplina oraz tortury miały być na porządku dziennym. Schäfer miał twierdzić, że dyscyplina wzbogaca duchowo.

Paul Schäfer

Paul Schäfer w czasie II wojny światowej był członkiem Hitlerjugend, a później służył w niemieckiej armii. Były lekarz w Luftwaffe. Po postawieniu mu w 1959 zarzutu pedofilii uciekł z Niemiec, by pojawić się w 1961 w Chile wraz z grupą swoich zwolenników. Założył Kolonię Digdnidad i był jej przywódcą. 20 maja 1997 uciekł z Chile, gdy był poszukiwany przez władze, badające zarzuty o molestowanie 26 chłopców w kolonii. W marcu 2005 został aresztowany w Argentynie, ekstradowany do Chile. Władze podejrzewały go także o związek ze zniknięciem Borisa Weisfeilera, amerykańskiego matematyka.

Dwudziestu dwóch innych mieszkańców kolonii uznano za winnych zarzutu molestowania, wliczając to zastępcę Schäfera, dr Hartmut Hopp.

czytaj dalej: [2], [3]