|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Ruiny zamku w Ojcowie (woj. małopolskie) należącego przez pewien czas do Jana Mężyka - szlachcica, który przetłumaczył królowi Jagielle z niemieckiego słynne przemówienie posłów krzyżackich, przynoszących dwa nagie miecze pod Grunwaldem w ... Dzieła wieszczów Adama Mickiewicza i Juliusza Słowackiego, a także Jana Kochanowskiego, Henryka Sienkiewicza, Kazimierza Przerwy-Tetmajera - znajdą się wśród 400 tys. książek historycznych z zasobu Austriackiej Biblioteki Narodowej, które zostaną udostępnione niebawe... Paul Ehrlich (ur. 14 marca 1854 w Strzelinie, zm. 20 sierpnia 1915 w Bad Homburg) – niemiecki chemik i bakteriolog. Wynalazca salwarsanu – pierwszego w miarę skutecznego lekarstwa przeciwko kile stoso... Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie, grupa energetyczna Tauron oraz dwie firmy górnicze: KGHM Polska Miedź i ZGH Bolesław stworzą spółkę "Pierwiastki i Surowce Krytyczne". Jej zadaniem będą badania nad technologiami wytwarzania paneli solarnych. O ... Kolejny, nieznany dotąd fragment umocnień zwanych "Wałami Śląskimi" o długości ok. 100 metrów odkryto w lesie pomiędzy wsiami Borowina i Witków w gminie Szprotawa (Lubuskie). Jak poinformował Maciej Boryna z Muzeum Ziemi Szpr...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum LatinorumCzy wiesz że...? Patrystyka (łac. patristica, od gr. πατήρ) – nauka starożytnych i wczesnośredniowiecznych Ojców Kościoła (Patres), także dział teologii zajmujący się ich nauczaniem, jako pewną całością. Patrystyka jest ściśle powiązana z dogmatyką (a konkretnie z historią dogmatów), odnoszącą się do jej okresu starożytnego. W tejże gałęzi teologicznej do norm nauki wiary należy tzw. consensus patrum, czyli jednomyślność Ojców Kościoła w sferze moralności. Turnhout - (łac. Turnholtus) miasto w północno-wschodniej Belgii, w prowincji Antwerpia, około 40 km na wschód od Antwerpii, główne miasto krainy Kempen. Około 39,6 tys. mieszkańców. Corpus Christianorum (CC) - naukowa kolekcja serii wydawniczych zapoczątkowana i prowadzona przez benedyktynów w Turnhout (Belgia), publikowana w wydawnictwie Brepols. Celem projektu jest wydanie, w ramach współpracy międzynarodowej, wszystkich pism chrześcijańskich, greckich i łacińskich, okresu od ojców Kościoła do schyłku średniowiecza. Każdy z tomów jako owoc studiów filologicznych i krytyki tekstualnej, bez komentarzy i tłumaczeń, ma służyć za narzędzie pracy dla mediewistów i patrologów. Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum (CSEL) – seria publikująca krytyczne wydania łacińskich dzieł Ojców Kościoła. Jest to projekt Austriackiej Akademii Nauk. CSEL został rozpoczęty w 1864 r. z zastosowaniem badań krytyki tekstualnej, polegających na porównaniu wszystkich istniejących kopii danego dzieła. Z zamierzenia, projekt miał zastąpić serię Patrologia Latina, obejmując łacińskich autorów kościelnych, którzy pisali w okresie od schyłku II w. po Chr. do śmierci św. Bedy w 735 r. Pierwszy tom wydany został w 1866 i do dziś ukazały się 95 tomy obejmujące dzieła całego spectrum autorów, od Sulpicjusza Sewera do Ambrożego z Mediolanu i Augustyna z Hippony. Jest to niewiele ponad jedną trzecią wszystkich potrzebnych tomów. Oblicza się, że zgodnie z tempem wydawania kolejnych tomów (2-3 rocznie), zakończenie projektu nastąpi nie wcześniej niż w 2248 r. Opóźnienia projektu powodowane są przez poprawione re-edycje prac wydanych wcześniej. Stąd, w stosunku do wielu dzieł patrystycznych, Patrologia Latina Migne'a pozostaje wciąż jedynym, choć niedoskonałym, dostępnym źródłem dla publikacji naukowych . Św. Beda, zwany Czcigodnym lub Wspaniałym (, zm. 25 maja 735) – anglosaski mnich, związany z klasztorami w Wearmouth i Jarrow (Northumbria), wszechstronny uczony. Ogłoszony świętym w 1935 roku.
Ambroży, (właśc. Ambrosius Aurelius) (ur. ok. 339 r. w Trewirze , zm. 4 kwietnia 397 r. w Mediolanie) – święty Kościoła katolickiego, ojciec i doktor Kościoła , biskup Mediolanu. Niektóre z wydań CSEL zostały zastąpione przez serię Corpus Christianorum, a inne zostały włączone do wydania elektronicznego Corpus Christianorum - CETEDOC Library of Christian Latin Texts (CLCLT), które zostało później poszerzone o Library of Latin Texts Online wydawnictwa Brepols z Turnhout. Ojcowie Kościoła (łac.) byli to pisarze i teologowie we wczesnym chrześcijaństwie, w epoce, która nastąpiła po Ojcach Apostolskich (Patres apostolici) aż do VIII wieku. Doktryna starożytnych i wczesnośredniowiecznych Ojców Kościoła, a także dział teologii zajmujący się ich nauczaniem, nazywa się patrystyką.
Jacques Paul Migne (25 października 1800 w Saint-Flour - 25 października 1875) – francuski ksiądz katolicki i wydawca, który zasłynął edycją najpełniejszego zbioru greckich i łacińskich tekstów Ojców Kościoła (Patrologiae cursus completus). Linki zewnętrzneBibliografiaPrzypisy
Aureliusz Augustyn z Hippony, łac. Aurelius Augustinus, w Kościele katolickim i prawosławnym znany jako święty Augustyn, scs. Błażennyj Awgustin, jepiskop Ipponijskij (ur. 13 listopada 354 w Tagaście, zm. 28 sierpnia 430 w Hipponie) – filozof, teolog, organizator życia kościelnego, święty Kościoła katolickiego, jeden z Ojców i doktorów Kościoła, znany jako doctor gratiae (doktor łaski), pisarz i święty prawosławny. Wielu protestantów uważa go również za duchowego przodka protestantyzmu, jako że jego pisma miały duży wpływ na nauki Lutra i Kalwina.
Austria, Republika Austrii (Österreich ?/i, Republik Österreich ?/i) – państwo położone w Europie Środkowej, federacja dziewięciu krajów związkowych (landów).
Czy wiesz że...? beta Krytyka tekstu (gr.-łac. critica textus), jest działem filologii, odgałęzieniem krytyki literackiej, poświęconym pracom edytorskim nad dawnymi dziełami zachowanymi w manuskryptach.
Język niemiecki – język z grupy zachodniej rodziny języków germańskich. W rzeczywistości stanowi on grupę kilku języków zachodniogermańskich, które często są określane jako języki niemieckie; standardowy język niemiecki (Standard Hochdeutsch) oparty jest na Biblii Marcina Lutra, która z kolei opiera się na języku mówionym w Górnej Saksonii i Turyngii.
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
