|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Sposób, w jaki szukamy porady, kiedy borykamy się z trudnymi i niepokojącymi problemami zmienił się dzięki Internetowi, a dotyczy to w szczególności osób, u których zdiagnozowano schorzenia zagrażające życiu, takie jak nowotwór prostaty.
W ramach nowych ba... Szczepienia są najskuteczniejszą obroną przeciwko meningokokom z grupy C, wywołującymi sepsę i zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - przekonywali eksperci podczas debaty poświęconej meningokokom. Odbyła się ona 24 maja w Warszawie.Wojewódzki konsultant w dziedzinie pe... W dniach 7 - 9 grudnia 2011 r. we Frascati, Włochy, odbędzie się wydarzenie pt. "Warsztaty grupy teledetekcji geologicznej nt. postępów w teledetekcji geologicznej".
Wydarzenie jest kierowane do osób zainteresowanych teledetekcją, w tym mapowaniem i monitorowaniem środowiska naturalnego, zasobami ... Witam!
Grupa składa sie głównie ze studentów i absolwentów (w tym dwóch wykładowców) archeo UW, dlatego też pozwalam sobie wstawić tutaj info o naborze. Jeśli dział jest nieodpowiedni, to przepraszam za zaśmiecenie.
Jeśli interesujesz się hist... Konsorcjum Instytutu Maszyn Przepływowych PAN i Grupy Energa wygrało ogólnopolski konkurs na opracowanie technologii wytwarzania paliw i energii z biomasy. Prace badawcze, na które przeznaczono 110 mln zł, zostaną zakończone w 2015 roku. 28 czerwca w Gdańsku odbyła s...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 CreamCzy wiesz że...? Ginger Baker (wł. Peter Edward Baker) (urodzony 19 sierpnia 1939 w Londynie) – brytyjski perkusista, który sławę zdobył dzięki występom ze słynnym trio Cream w latach 1966 – 1968. Poza Bakerem do grupy należeli Jack Bruce i Eric Clapton. Po rozpadzie tego zespołu Ginger założył z tym drugim supergrupę Blind Faith, która rozwiązała się po wydaniu zaledwie jednego albumu. Później współtworzył kilka projektów, jak choćby Hawkwind, Atomic Rooster czy Masters of Reality, a także wystąpił jako muzyk studyjny na płycie Public Image Ltd. Solową karierę rozpoczął dopiero w połowie lat osiemdziesiątych. Śpiew - czynność polegająca na wytwarzaniu dźwięków o charakterze muzycznym za pomocą głosu. Każda osoba potrafiąca mówić potrafi też śpiewać, ponieważ śpiew pod wieloma względami jest jedynie formą przedłużonej mowy. Harmonijka ustna to instrument muzyczny z grupy idiofonów dętych blaszanych. Dźwięk wydobywa się podczas ruchu powietrza w szczelinach, przy których znajdują się metalowe blaszki zwane stroikami (pot. języczki), które wprawione w drgania wydają dźwięki zależne od ich długości. Harmonijka ustna była pierwszym instrumentem Jimiego Hendriksa. Cream – brytyjska supergrupa rockowa tworząca fuzję rocka psychodelicznego i blues rocka. Powstała jako efekt współpracy klawiszowca i basisty Jacka Bruce'a, gitarzysty Erica Claptona oraz perkusisty jazzowego Gingera Bakera. Do dziś określana bywa jako jeden z najważniejszych i najbardziej wpływowych zespołów w historii muzyki rockowej, uznanie krytyków budzi również jej wkład w powstanie hard rocka. Jack Bruce, właśc. John Simon Bruce (ur. 14 maja 1943 w Bishopsbriggs), brytyjski kompozytor, wokalista i basista zespołu Cream. Uczestniczył także w nagraniach płyt m.in. Johna Mayalla, Lou Reeda, Franka Zappy, Charliego Wattsa z The Rolling Stones i Billa Warda z Black Sabbath.
Rock (ang. skała, kołysać się) – ogólna nazwa całego szeregu stylów muzycznych, wywodzących się z rock and rolla oraz rhythm and bluesa i bluesa. Sama nazwa "rock" jest właściwie skrótem od "rock and roll", choć można uznawać owe 2 pojęcia za odmienne od siebie gatunki muzyczne. Wszystkie style rockowe charakteryzują się brzmieniem opartym na różnego rodzaju gitarach (zwykle elektrycznych, elektrycznych basowych) i perkusji, z wyraźnie zarysowanym rytmem i śpiewem, wywodzącym się z bluesa oraz sposobem wolnej improwizacji w trakcie grania utworów, wywodzącym się z jazzu. Ważną cechą muzyki rockowej, nieobecną w muzyce poważnej jest zespołowość. Muzyka tworzona zespołowo, trudna do odtworzenia, gdy nie jest grana przez oryginalny zespół (zob. tribute band), jest też często zespołowo komponowana. Niekiedy w sposób dynamiczny, kiedy to zainicjowany motyw muzyczny w serii jamów przetwarzany jest w utwór, który w swej końcowej fazie rzadko przypomina swą wyjściową formę. W muzyce rockowej, podobnie jak w jazzie kompozytor i wykonawca to najczęściej ta sama osoba lub grupa osób, a komponowanie i wykonywanie muzyki są często jednym procesem. HistoriaSformowana w połowie 1966 roku przez Erica Claptona, mającego dobrą reputację po występach z Yardbirds i grupie Johna Mayalla. Do grupy dołączyli basista Jack Bruce i perkusista Ginger Baker. Zawarta na zaledwie trzech studyjnych płytach muzyka, oparta na solówkach gitarowych Claptona i sekcji rytmicznej, całą swoją atrakcyjność objawiała na koncertach. Zdolności improwizacyjne wszystkich muzyków, połączone z zespołową dyscypliną, czyniły występy grupy niezapomnianym spektaklem. Żywot grupy okazał się dość krótki. Trzy osobowości, mające różne koncepcje muzyczne i wizję świata, trudno mieściły się w ramach grupy. Ostatecznie grupa rozwiązała się w 1968 po zaledwie dwóch latach działalności. Pożegnalny koncert Cream stał się jednym z ważnych wydarzeń w historii rocka. Rock psychodeliczny, rzadziej rock psychedeliczny (ang. Psychedelic rock) – gatunek muzyczny powstały w połowie lat 60 XX wieku, równocześnie po obu stronach Atlantyku.
Gitara basowa − instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na podstrunnicy (gryfie); stosuje się także gitary basowe bezprogowe (fretles, z ang. fretless). Gitara basowa — podobnie jak kontrabas — transponuje o oktawę w dół. Tradycyjne gitary basowe mają cztery struny E1, A1, D, G, czyli wydają dźwięki odpowiednio: 41,2 Hz, 55 Hz, 73,4 Hz i 98 Hz. Łączna skala gitary basowej obejmuje dźwięki (w brzmieniu) od E1 do g, jest więc identyczna ze skalą kontrabasu 4-strunowego. Oprócz tradycyjnego stroju EADG, głównie w muzyce cięższej stosuje się strój obniżony, gdzie o ton niżej stroi się całą gitarę (DGCF) lub tylko najniższą strunę (DADG). Oprócz czterostrunowych, istnieją także modele pięciostrunowe (z dodatkową dolną struną H2 lub C1) (jak kontrabas 5-strunowy, orkiestrowy), sześciostrunowe (jak pięciostrunowy plus górna struna C), ośmiostrunowe (gdzie dla każdej struny, takiej jak w gitarze czterostrunowej jest dodana druga strojona o oktawę wyżej) oraz dwunastostrunowe, spokrewnione z Chapman stickami. Firma Modulus wyprodukowała w latach 80 XX w. osiemnastostrunową gitarę basową (jej szyjka ma 6 cali szerokości). Osoba grająca na gitarze basowej to basista. Gitara basowa zazwyczaj należy do sekcji rytmicznej zespołu muzycznego w muzyce rozrywkowej, jednak obecnie jest często wykorzystywana jako instrument solowy. RecepcjaW 1993 roku grupa została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame. W maju 2005 r. grupa, ponownie w oryginalnym składzie, dała serię czterech koncertów w londyńskiej Royal Albert Hall, gdzie miał miejsce koncert pożegnalny w 1968 r. Obecnie muzycy nie zapowiadają kolejnych występów, pomimo ogromnego zainteresowania ich ostatnim koncertem. SkładDyskografiaPrzypisy
Hard rock – gatunek muzyki rockowej powstały na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku, wywodzący się z bluesa i z rock-and-rolla. Pionierami tego gatunku były zespoły takie jak Cream, Jimi Hendrix, Aerosmith, Deep Purple, Led Zeppelin, Uriah Heep, Nazareth, Rainbow, AC/DC, Budgie. Cechami charakterystycznymi hard rocka, w porównaniu z wcześniejszym gatunkami rocka, są:
The Royal Albert Hall – sala koncertowa w Londynie poświęcona mężowi królowej Wiktorii, księciu Albertowi. The Royal Albert Hall mieści się w dzielnicy South Kensington w centralnym Londynie, w rejonie znanym powszechnie jako Albertopolis. The Royal Albert Memorial jest częścią pomnika upamiętniającego Alberta - niedaleko znajduje się Albert Memorial, pomnik ku czci męża zaprojektowany przez samą królową Wiktorię. The Hall jest także miejscem gdzie znajdują się największe w Wielkiej Brytanii organy, oraz jest siedzibą The Proms.
Czy wiesz że...? beta John Mayall (ur. 29 listopada 1933 w Macclesfield, hrabstwo Cheshire w Anglii) – brytyjski multiinstrumentalista (gra na gitarze, instrumentach klawiszowych, harmonijce), kompozytor, bluesman, pionier muzyki rockowej.
Koncert (łac. concerto – spieram się, walczę, współzawodniczę) – występ artysty muzyka (bądź grupy muzyków) na żywo przed publicznością. Jeśli muzyk występuje solo, określa się to mianem recitalu, w przypadku występu grupy muzyków, może występować orkiestra, chór, bądź grupa muzyczna. Mogą to być także występy mieszane, np. solista z towarzyszeniem chóru czy orkiestry.
Perkusja – ogólna nazwa zestawu instrumentów perkusyjnych, posiadająca różne znaczenie w zależności rodzaju muzyki. W szkolnictwie muzycznym oraz muzyce poważnej jest to grupa instrumentów, na których muzyk może grać używając jednego instrumentu, lub dowolnie skompletowanego zestawu, natomiast w muzyce rockowej i często jazzowej tą nazwą określany jest dość typowy podstawowy zestaw instrumentów, który w miarę potrzeby może być uzupełniany o mniej reprezentatywne składniki. W tym drugim znaczeniu (rock, jazz) polskie określenie perkusja jest odpowiednikiem angielskiego drums lub drum kit, natomiast muzyk (najczęściej towarzyszący), grający na różnego rodzaju „przeszkadzajkach” (żargonowa nazwa instrumentów perkusyjnych takich jak shaker, tamburyn, triangel, conga, bongosy, itp.), określany jest w języku angielskim jako osoba grająca na percussion – percussionist (perkusjonista).
Rock and Roll Hall of Fame - muzeum rock and rolla i rocka oraz hall of fame honorująca artystów rockowych i inne osoby, które wniosły zasadniczy wkład w rozwój tych gatunków muzyki.
Gitara – instrument muzyczny z grupy strunowych szarpanych z pudłem rezonansowym, gryfem i progami na podstrunnicy. Przeważnie ma 6 strun, lecz można spotkać również gitary z 4, 5, 7, 8, 10 oraz 12 strunami. Instrument ten odgrywa ważną rolę w muzyce bluesowej, country, flamenco, rockowej oraz w wielu formach popu.
Blues rock – styl w muzyce rockowej, powstały z połączenia elementów bluesa z rockiem. Blues rock narodził się w połowie lat 60. XX wieku w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Pierwszymi artystami grającymi blues rocka byli Alexis Korner, John Mayall oraz Paul Butterfield.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
