Croix-de-feu - Polski Serwis Naukowy

Croix-de-Feu (pol. Ognisty Krzyż) – francuska skrajnie prawicowa i nacjonalistyczna organizacja (tzw. liga antyparlamentarna) działająca w latach 1927-1936

Zarys historyczny

Croix-de-Feu było początkowo stowarzyszeniem weteranów I wojny światowej, którzy byli odznaczeni medalem Croix de guerre. Zostało ono założone 26 listopada 1927 r. przez pisarza Maurice'a Hanota pod nazwą Association Nationale des Combattants de l’Avant et de Blessés de Guerre Cité pour Action d’Éclat. Funkcję honorowego przewodniczącego pełnił literat i dziennikarz Jacques Péricard. Od 1929 r. wydawano własne pismo "Le Flambeau". Liczyło wówczas kilkuset członków. Stowarzyszenie było wspierane finansowo przez milionera z branży perfumiarskiej François Coty, który miał powiązania z włoskim przywódcą Benito Mussolinim. Z Croix-de-Feu sympatyzowała część francuskiego duchowieństwa; wielu konserwatywnych katolików zostało jego członkami, np. Jean Mermoz, czy młody François Mitterrand. Organizacja posiadała swoje stowarzyszenia filialne: Fils et Filles de Croix de Feu (założone w 1932 r.) i Regroupement National autour de Croix de Feu (założone w 1933 r., przekształcone w tym samym roku w Lique des Volontaires Nationaux). Symbolem ugrupowania był płonący krzyż z trupią czaszką pośrodku. Jego członkowie nosili berety i trójkolorowe opaski na lewym ramieniu. Organizacja miała strukturę wojskową, a na jej wyposażeniu znajdowała się broń.

Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

III Rzesza Niemiecka (niem. Das Dritte Reich) – nieoficjalna nazwa państwa niemieckiego pod rządami NSDAP w latach 1933–1945 – oficjalnie państwo nosiło nazwę Rzesza Niemiecka (Deutsches Reich), używano także nazwy Rzesza Wielkoniemiecka (Großdeutsches Reich).

W 1930 r. przywództwo Croix-de-Feu objął b. wojskowy płk François de La Rocque. Zerwał on z finansowaniem ugrupowania przez F. Coty. Pod jego kierownictwem nastąpiło silne upolitycznienie organizacji. Zaczęto występować przeciwko rządom Frontu Ludowego, biorąc udział w ulicznych demonstracjach. Eskalacja nastąpiła 6 lutego 1934 r., kiedy w Paryżu doszło do masowej demonstracji prawicowych i nacjonalistycznych ugrupowań, w tym Croix-de-Feu, zakończonej walką z policją i komunistycznymi bojówkami. W I poł. lat. 30. rosła skokowo liczebność organizacji i jej przybudówek, od ok. 60 tys. w 1932 r. do ok. 400-450 tys. w 1935 r. Croix-de-Feu była uważana przez francuskie władze za najbardziej niebezpieczną spośród paramilitarnych i antyparlamentarnych lig, a także upatrywano w niej naśladowczyni włoskich faszystów i niemieckich nazistów. W rezultacie rząd Frontu Ludowego rozwiązał ją 18 czerwca 1936 r.

Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jednej z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół rzymskokatolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.

Nacjonalizm (z łac. natio – naród) - postawa społeczno-polityczna uznająca naród za najwyższe dobro w sferze polityki. Nacjonalizm uznaje sprawy własnego narodu za najważniejsze. Głosi solidarność wszystkich grup społecznych danego narodu.

Pułkownik F. de la Rocque jeszcze w tym samym roku założył Francuską Partię Społeczną (Parti Social Français) jako sukcesorkę Croix-de-Feu.

W okresie istnienia Francji Vichy w latach 1940-1944 wielu b. członków Croix-de-Feu poparło kolaboracyjną politykę marszałka Philippe’a Petaina.

Program

Głównymi celami ugrupowania, zawartymi w programie ogłoszonym w 1935 r., były:

Kolaboracja (łac. ko - przedrostek oznaczający "razem, wspólnie" + łac. laborare - "pracować") - współpraca z nieprzyjacielem, okupantem; kolaborant, kolaboracjonista - współpracujący z wrogiem, zaborcą.

Korporacjonizm - idea społeczno-ekonomiczna, stworzona w XIX wieku, rozwijana i wprowadzana w życie w pierwszej połowie wieku XX. Zakłada uspołecznieniem procesu decyzyjnego i upaństwowienie interesów sektoralnych (branżowych). Chodzi o godzenie interesów gospodarczych – pracowników i pracodawców tak, aby poszerzyć polityczną kontrolę nad przemysłem i światem pracy.

walka z obcymi wpływami gospodarczymi oraz dążenie do samowystarczalności gospodarczej państwa,

wprowadzenie systemu korporacyjnego i reorganizacja związków zawodowych,

wzmocnienie władzy wykonawczej (reformy polityczne),

dozbrojenie państwa w celu obrony przed "niemieckim niebezpieczeństwem",

przeciwstawianie się komunizmowi.

Przywódca Croix-de-Feu głosił alians kapitału i pracy. W przeciwieństwie do hasła monarchistycznej Akcji Francuskiej (Action Française) Po pierwsze polityka! (Politique d'abord!) wymyślił własny slogan Po pierwsze sprawy społeczne! (Social d'abord!). Opowiadał się m.in. za prawem kobiet do głosu w wyborach parlamentarnych.

I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu.

Język polski (polszczyzna) należy wraz z językiem czeskim, słowackim, pomorskim (kaszubskim), dolnołużyckim, górnołużyckim oraz wymarłym połabskim do grupy języków zachodniosłowiańskich, stanowiących część rodziny języków indoeuropejskich.