Cuitláhuac [kʷi'tɬaːwak] (1476 – 1520) – tlatoani (władca) Azteków (Méxicas) 1520); syn Axayacatla , brat Montezumy II .

Cuitláhuac był azteckim władcą miasta Tenochtitlan praktycznie od czerwca, a formalnie wybrany 7 września 1520 r. Został władcą po swoim bracie (Montezumie II), który w tamtym czasie był uwięziony przez Hernána Cortésa, hiszpańskiego konkwistadora.

Jeszcze za panowania brata Cuitláhuac był gorącym zwolennikiem walki zbrojnej z Hiszpanami. W roku 1520 stanął na czele zrywu zbrojnego w Tenochtitlan, który miał uniemożliwić wycofanie się Hiszpanów ze stolicy. Dowodził też w czasie największego zwycięstwa Azteków. Było to w nocy z 30 czerwca na 1 lipca, która przeszła do historii pod nazwą La Noche Triste (Smutnej Nocy). Hiszpanie, nieustannie napastowani przez powstańców, nie byli w stanie utrzymać się w mieście i wycofywali się groblą w kierunku Tlacopanu. Obładowani łupami, atakowani byli na grobli, nacierali też na nich wojownicy indiańscy z łodzi operujących na jeziorze. Konkwistadorzy ponieśli ciężką klęskę; 869 z nich zginęło, na brzeg jeziora przedostało się tylko 425, z których wielu odniosło rany. Zginęło też 1.2 - 2 tys. Indian z oddziałów pozostających na służbie hiszpańskiej (Tlaxcalanie).Mimo zadania konkwistadorom ciężkich strat, Cuitláhuac nie podjął jednak wystarczających działań (pościgu) aby osiągnąć pełne zwycięstwo. Pozwoliło to Hiszpanom na odwrót do Tlaxcali.

Cuitláhuac zmarł pod koniec października 1520 r. na czarną ospę przyciągniętą do Tenochtitlan przez żołnierzy hiszpańskich. Po śmierci Cuitláhuaca dowództwo objął jego dwudziestopięcioletni bratanek Cuauhtemoc; energiczny i odważny ulubieniec ludu, zdecydowany obrońca niepodległości państwa Méxicas. W styczniu 1521 r. został on władcą Méxicas.