Telefon komórkowy – rodzaj aparatu telefonicznego, przenośnego, komunikującego się z siecią przy użyciu fal radiowych (zasadniczo w zakresie mikrofalowym). W technologii sieci komórkowych słowo komórka oznacza obszar zasięgu pojedynczej stacji przekaźnikowej – obsługa telefonu jest automatycznie przekazywana z jednej komórki do następnej w trakcie przemieszczania się osoby używającej telefonu komórkowego. Jest rozwinięciem lekkiego, ręcznego radiotelefonu.

Urząd Komunikacji Elektronicznej (UKE) – urząd administracji rządowej, obsługujący Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, będącego organem regulacyjnym w dziedzinie rynku usług telekomunikacyjnych i pocztowych.

MNC (ang. Mobile Network Code) – unikalny w obrębie danego kraju numer, identyfikujący sieć telefonii bezprzewodowej. Na ogół występuje w parze z kodem MCC.

Operator wirtualny (ang. Mobile Virtual Network Operator, MVNO) - podmiot gospodarczy oferujący swoim klientom usługi związane z telefonią komórkową na bazie infrastruktury teleinformatycznej należącej do innego operatora, nazywanego w tym kontekście operatorem infrastrukturalnym lub Mobile Network Operator (MNO). W Polsce rynek operatorów wirtualnych rozwija się wolno, według szacunków dziennika Rzeczpospolita pod koniec 2008 roku w Polsce było około 165 000 aktywnych klientów MVNO, co stanowi 0.4% całego polskiego rynku telefonii komórkowej. Na świecie największym operatorem wirtualnym jest Virgin Mobile, który oferuje swoje usługi w siedmiu krajach położonych na pięciu kontynentach.