Cyklobarbital - Polski Serwis Naukowy

Cyklobarbital – organiczny związek chemiczny, lek nasenny z grupy barbituranów, pochodna kwasu barbiturowego. Wprowadzony do lecznictwa w 1924 roku przez koncern farmaceutyczny Bayer pod nazwą handlową Phanodormium.

Sól wapniowa cyklobarbitalu podana doustnie w dawce 0,2 – 0,4 g wywołuje w ciągu 15 minut sen (pozbawiony marzeń sennych) trwający ok. 5-7 godzin. Obecnie cyklobarbital jest w większości krajów wycofany z lecznictwa.

Dawniej w Polsce dostępne były preparaty:

PubChem jest bazą danych związków chemicznych zarządzaną przez National Center for Biotechnology Information (NCBI). który jest częścią National Library of Medicine, który z kolei jest instytucją podległą United States National Institutes of Health (NIH). Baza powstała w 2004 r., a jej głównym celem jest przyspieszenie badań nad lekami poprzez obniżenie kosztów dostępu do informacji.

Rosja, Federacja Rosyjska (. Rosja jest największym państwem na świecie według powierzchni, jej terytorium jest większe od kontynentu: Europy, Australii i Antarktydy. Pod względem liczby ludności zajmuje 9. miejsce (po Chinach, Indiach, USA, Indonezji, Brazylii, Pakistanie, Bangladeszu i Nigerii).

Cyclobarbitalum Calcium tabletki 200mg oraz substancja do receptury aptecznej

Reladorm - Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa - tabletki (lek złożony, zawierający 10mg diazepamu oraz 100mg soli wapniowej cyklobarbitalu) – jednak obecnie przeznaczony tylko na eksport do Rosji.

Preparaty dostępne na świecie

Реладорм (Reladorm) - Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa - tabletki, 10 szt. → preparat dostępny wyłącznie w Rosji.

Przypisy

↑ Department of Chemistry, The University of Akron: Cyclobarbital (ang.). [dostęp 2011-12-30].
Cyklobarbital – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.

Bibliografia

Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska VI. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2002, s. 1176. ISBN 83-88157-18-3.

Leksykon Leków, Tadeusz Lesław Chruściel, Kornel Gibiński, PZWL 1991

Wojciech Kostowski, Zbigniew S. Herman: Farmakologia – podstawy farmakoterapii: podręcznik dla studentów medycyny i lekarzy. Wyd. 3 poprawione i uzupełnione. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006, s. 1569. ISBN 8320033527.

Poradnik Terapeutyczny, red. Piotr Kubikowski, wyd. II – PZWL 1969 r., wyd. III – PZWL 1975 r

Oferta handlowa Polfy Tarchomin na rynek rosyjski (Reladorm): http://www.polfa-tarchomin.com.pl/ru/index.php?menu=4&podstrona=21&grupa=

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Barbiturany (barbituraty) – potoczna nazwa pochodnych kwasu barbiturowego, używanych na szeroką skalę w latach 50., 60. i 70. XX wieku jako leki nasenne, znieczulające czy przeciwpadaczkowe. Najbardziej znane są fenobarbital (Luminal – stosowany do dzisiaj), cyklobarbital (Fanodorm). W latach 70. XX wieku były często nadużywane w celach odurzających.

Związki organiczne - wszystkie związki chemiczne, w skład których wchodzi węgiel, prócz tlenków węgla, kwasu węglowego, węglanów, wodorowęglanów, węglików, cyjanowodoru, cyjanków, kwasu cyjanowego, piorunowego i izocyjanowego a także ich soli.