|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Dnia 21 marca 2010 r. w Pafos na Cyprze odbędą się szóste warsztaty nt. testowania opartego na modelu (MBT 2010).
Wydarzenie ma na celu zgromadzenie naukowców i praktyków, aby dokonać przeglądu obecnego stanu wiedzy i przedyskutować pomysły dotyczące now... Dnia 1 grudnia 2010 r. w Ayia Napa, Cypr, odbędą się piąte warsztaty nt. poszerzonych technologii usług sieciowych.
Choć zalety usług sieciowych, które pozwalają przedsiębiorstwom oddziaływać na siebie wzajemnie jednocześnie utrzymując luźne relacje są dobrze znane, nadal ist... Dnia 20 czerwca 2011 r. w Paphos, na Cyprze, odbędą się drugie międzynarodowe warsztaty nt. crowdsourcingu korporacyjnego.
Web 2.0 zapewnia technologiczny fundament dla crowdsourcingu, który umożliwia zsieciowanym ekspertom wspólną lub konkurencyjną pracę nad konkretnymi zadan... W dniach od 2 do 6 maja 2011 r. w Nikozji, Cypr, odbędzie się dziewiąta międzynarodowa konferencja nt. formalnej analizy pojęć.
Początki formalnej analizy pojęć sięgają prób restrukturyzacji teorii krat w celu promowania lepszej komunikacji pomiędzy teoretykami a potencjalnymi... W dniach 31 sierpnia - 2 września 2011 r. w Pafos, Cypr odbędą się warsztaty nt. mechanizmów odkrywania zasobów w sieciach równorzędnych P2P.
W ciągu ostatnich kilku lat systemy typu "każdy z każdym" (P2P) okazały się popularnym trendem w informatyce rozproszonej. P2P umożliwia wielk...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
CypriaCzy wiesz że...? Halikarnas (gr. Halikarnassós) – stanowisko archeologiczne w Bodrum w Turcji. W czasach starożytnych – miasto nad Morzem Egejskim w kraju Karii. Największą sławę przyniosło mu Mauzoleum - jeden z tzw. siedmiu cudów świata. Cypr (Republika Cypryjska) – państwo położone we wschodniej części Morza Śródziemnego u wybrzeży Turcji, Syrii i Libanu. Od 1 maja 2004 roku jest członkiem Unii Europejskiej. Nazwa wyspy pochodzi od łacińskiej nazwy miedzi (cuprum), której Cypr był w starożytności głównym dostawcą[potrzebne źródło]. Cypria (stgr. Κύπρια Kýpria) – zaginiony epos grecki; szeroko znany w okresie klasycznym (odnosił się do niego m.in. Herodot), później zaginął. Obecnie znane są tylko jego fragmenty. Jedno z dzieł opisujących wojnę trojańską używające heksametru daktylicznego. Herodot z Halikarnasu (Ἡερόδοτος ὁ Ἁλικαρνασσεύς Herodotos ho Halikarnasseus) – historyk grecki ur. ok. 484 p.n.e. w Halikarnasie (w czasach rzymskich Peronium, obecnie Bodrum w Turcji), zm. ok. 426 p.n.e. prawdopodobnie w Turioj lub w Atenach, zwany "Ojcem historii". Można także nazwać go ojcem geografii. Jedynym zachowanym jego dziełem jest 9-księgowa relacja z wojen perskich, opisująca także geografię i historię Hellady, Persji i Egiptu oraz okolicznych krain, zatytułowana Dzieje (Ἱστορίαι Historiai, łac. Historiae). Jego relacje nie były zawsze dokładne, ale - w odróżnieniu od wielu innych historyków, aż po czasy dzisiejsze - zawsze opatrzone klauzulą "zgodnie z tym, czego się dowiedziałem" (Dzieje, I, 2).
Heksametr daktyliczny (łac. versus hexameter dactylicus) – najstarsze znane metrum europejskiej poezji epickiej. Heksametrem napisane są dwie najstarsze greckie epopeje Iliada i Odyseja Homera. Stał się kanonicznym wierszem starożytnej epiki greckiej oraz - po zarzuceniu wiersza saturnijskiego, także łacińskiej. Wedle dzisiejszej terminologii można Cyprię uznać za prequel Iliady – epos obejmuje wydarzenia dziejące się bezpośrednio przed eposem Homera, w tym: zadanie postawione przed Parysem, uprowadzenie Heleny, porzucenie Filokteta na Lemnos, lądowanie Achajów na wybrzeżu Azji Mniejszej i pierwsze starcia przed murami Troi. Wojna trojańska – według Homera i antycznych historyków trwające 10 lat oblężenie Troi przez greckich Achajów. Mitycznym powodem konfliktu było porwanie Heleny, żony króla Sparty – Menelaosa, przez Parysa, księcia trojańskiego, syna króla Priama. Menelaos wezwał na pomoc swojego brata Agamemnona, króla Argos i Myken oraz wszystkie księstwa achajskie. Na leżącą w północnej Anatolii i dotąd niezdobytą Troję, na 1185 okrętach ruszyli wojownicy achajscy.
669 Kypria (1908 DQ) – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 85 dni w średniej odległości 3,01 j.a. Została odkryta 20 sierpnia 1908 roku w Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl w Heidelbergu przez Augusta Kopffa. Nazwa planetoidy pochodzi od poematu epickiego Cypria, przypisywanego Homerowi. Epos powstał prawdopodobnie w VII wieku p.n.e., lecz istnieje co do tej daty wiele wątpliwości. Kontrowersyjna jest także kwestia autorstwa dzieła. Tradycyjnie przypisuje się je Stasinusowi z Cypru. Focjusz I Wielki autorstwo Cyprii przypisywał Hagesiasowi z Salaminy lub nawet samemu Homerowi, który miałby napisać ją z okazji zaślubin swojej córki ze Stasinusem. W 1995 roku w Halikarnasie odnaleziono inskrypcje, wedle której autorstwo przypisano Kypriasowi. Anatolia (tureckie Anadolu) – kraina, należąca do Turcji, na półwyspie Azja Mniejsza (którego jest synonimem), leżąca między Morzem Czarnym a Zatoką Aleksandretty.
Homer (st.gr. Ὅμηρος, Hómēros, nw.gr. Όμηρος) (VIII wiek p.n.e.) – grecki aojda (rapsodas). Uważa się go za ojca poezji epickiej. Najstarszy znany z imienia europejski poeta, który zapewne przejął dziedzictwo długiej i bogatej tradycji poezji heroicznej (której istnienie jest wszakże czystym domysłem). Przypisy
Linki zewnętrzneFocjusz I Wielki (urodził się ok. 810 roku w Konstantynopolu, zmarł 6 lutego 891 roku tamże) - patriarcha Konstantynopola w latach 858 - 867 oraz 877 - 886, święty Kościoła prawosławnego.
Jabłko niezgody – w mitologii greckiej złote jabłko z napisem "dla najpiękniejszej" (gr. τῇ καλλίστῃ te kalliste) rzucone przez boginię Eris podczas wesela Tetydy i Peleusa. Stało się ono przyczyną sporu pomiędzy Herą, Afrodytą i Ateną. Konkurs piękności z polecenia Zeusa rozstrzygnął Parys. Każda z bogiń obiecała mu zapłatę za przyznanie jabłka: Hera – bogactwo, Atena – mądrość, Afrodyta – najpiękniejszą kobietę za żonę. Wygrała Afrodyta, która obiecała mu żonę króla Sparty Menelaosa, Helenę. Uprowadzenie Heleny przez Parysa było powodem rozpoczęcia wojny trojańskiej.
Czy wiesz że...? beta Starożytni byli prekursorami w wielu dziedzinach - dotyczy to szczególnie kultury. Rodzaje i gatunki literackie „wynalezione” przez Greków funkcjonują do dziś. Rozwój literatury starogreckiej zgodnie ze współczesną systematyką pokrywa się z okresami historycznymi Grecji Starożytnej.
Stasinus z Cypru (starogr.: Κύπρια) – półlegendarny grecki poeta, domniemany autor Cyprii, poematu opisującego wydarzenia poprzedzające wojnę trojańską w jedenastu księgach wierszem.
Iliada (Ἰλιάς) – obok Odysei drugi z eposów, których autorstwo tradycja przypisuje Homerowi. Oba utwory datuje się na VIII lub VII wiek p.n.e. – stanowią więc one najstarsze zabytki literatury greckiej i europejskiej w ogóle. Oba poematy są eposami heroicznymi. Powstały prawdopodobnie w Jonii na wybrzeżu Azji Mniejszej – świadczy o tym przede wszystkim ich język, który można scharakteryzować jako archaiczny dialekt joński z elementami dialektu eolskiego. Metrum stanowi heksametr daktyliczny. Tematem utworu jest gniew Achillesa i związane z nim epizody wojny trojańskiej. Tytuł utworu pochodzi od wyrażenia he Ilias poiesis – pieśń o Ilionie (Troi).
Achajowie (gr. Ἀχαιοί Achaioi) – plemię greckie, które jako pierwsze przybyło na obszary kontynentalnej Grecji około 2000 lat p.n.e., podbijając Tesalię i miejscowych Pelazgów. W XV w. p.n.e.[potrzebne źródło] Achajowie podbili Kretę, którą niepodzielnie władali jednak dopiero od drugiego najazdu około 1400 roku p.n.e. Eponimicznym ojcem plemion achajskich był mityczny Achajos, syn Zeusa i Pytii, w innej wersji syn królewny ateńskiej Kreuzy i Ksutosa. Achajowie byli twórcami kultury mykeńskiej, za której centrum uznaje się bogate w złoto Mykeny, leżące w Argolidzie na Peloponezie. Od innych plemion greckich odróżniali się tym że nosili brody oraz strojem złożonym z przepaski i chitonu z krótkimi rękawami. Mieszkali w prostokątnych domach zawierającymi wspólne pomieszczenie z paleniskiem pośrodku, tzw. megaron.
Helena Trojańska (gr. Ἑλένη Helénē) – córka Tyndareosa, króla Sparty, lub według innej wersji mitu córka Zeusa, który pod postacią łabędzia zapłodnił Ledy, a Helena wykluła się z jaja.
Język starogrecki albo greka starożytna – ogólna nazwa okresu w rozwoju języka greckiego, trwającego od okresu archaicznego przez okres klasyczny aż po okres hellenistyczny w dziejach starożytnej Grecji. W takim ujęciu nazwa "język starogrecki" odnosi się do następujących faz rozwojowych języka:
Język niemiecki – język z grupy zachodniej rodziny języków germańskich. W rzeczywistości stanowi on grupę kilku języków zachodniogermańskich, które często są określane jako języki niemieckie; standardowy język niemiecki (Standard Hochdeutsch) oparty jest na Biblii Marcina Lutra, która z kolei opiera się na języku mówionym w Górnej Saksonii i Turyngii. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |