Cyprian - biskup - Polski Serwis Naukowy

Cyprian (zm. 25 października 1207) – biskup lubuski od 1198, następnie biskup wrocławski od 1201.

Przed przybyciem do Polski około 1185 był zakonnikiem w klasztorach norbertańskich w Cappenbergu i w Želivie. W 1193 został opatem tegoż konwentu w klasztorze ołbińskim. Biskupem lubuskim prekonizowany 8 kwietnia 1198, ale już w 1201 (między marcem a sierpniem) został przeniesiony na stolec biskupi we Wrocławiu. Bliski współpracownik książąt śląskich Bolesława Wysokiego i jego syna i następcy Henryka Brodatego, wspierał ich (a zwłaszcza Henryka) w realizacji planów kolonizacyjnych na Śląsku, z którym zawarł nawet umowę w sprawie dogodniejszego płacenia dziesięcin przez kolonistów. W 1201 poparł Henryka w walce ze stryjem Mieszkiem Plątonogim, prosząc jednocześnie o interwencję tak u biskupa krakowskiego Pełki, jak i u arcybiskupa gnieźnieńskiego Henryka Kietlicza, co doprowadziło do ugody między zwaśnionymi książętami. Brał czynny udział w fundacji klasztoru Cysterek w Trzebnicy – nadał im dziesięciny ze Ścinawy i Stobna, a 13 stycznia 1203 uroczyście wprowadził mniszki do dopiero co zbudowanego drewnianego klasztoru. został pierwszym biskupem wrocławskim wybranym przez kapitułę katedralną, a nie bezpośrednio przez księcia. Wybór kapituły został potem zatwierdzony przez papieża.

Stobno – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wołowskim, w gminie Wołów, nad Mojęcicką Strugą, dopływem Jezierzycy. Pierwsza pisana wzmianka źródłowa o Stobnie pojawiła się w 1259 r. Jest to akt lokacji Stobna na prawie niemieckim wystawiony przez księcia Konrada I Głogowskiego. Miejscowość w tym czasie należała do piastowskiego księstwa głogowskiego. Z 1292 r. pochodzi wzmianka o tutejszej parafii i proboszczu. Istniała wtedy świątynia, prawdopodobnie drewniana. W XV w. przystąpiono do budowy obiektu murowanego w stylu gotyckim. W XVIII w. kościół św. Mikołaja został przebudowany w duchu barokowym, szczególnie wnętrze, które uzyskało stylowe ołtarze (strop kasetonowy pochodzi z ok. poł. XVII w.). Do momentu sekularyzacji dóbr kościelnych w 1810 r., Stobno należało do posiadłości biskupa wrocławskiego. Przez wieki zmieniała się także przynależność państwowa. Ok. 990 r. miejscowość, podobnie jak ziemie Dolnego Śląska znalazła się w orbicie wpływów państwa Piastów. W XIV w. weszła w skład Królestwa Czech, w 1526 r. - Habsburgów, a od 1742 r. znajdowała się w państwie pruskim. W czasie II wojny światowej zniszczeniu uległo kilka zabytkowych dworków i plebania. W 1945 r. Stobno znalazło się w granicach Polski. Przesiedlono tutaj ludność polską, głównie z utraconych przez Polskę kresów wschodnich. Obecnie, podobnie jak przez wielki, Stobno jest stolicą parafii św. Mikołaja i Wniebowzięcia NMP, w granicach której znajdują się jeszcze miejscowości: Biskupice (część administracyjna Stobna), Grodzanów, Kąty, Mojęcice, Pogalewo Małe i Pogalewo Wielkie.

Śląsk (śl. Ślůnsk, niem. Schlesien, dś. Schläsing, czes. Slezsko, łac. Silesia) – region i kraina historyczna położona w Europie Środkowej, na terenie Polski, Czech i Niemiec. Ta historyczna kraina dzieli się na Dolny i Górny Śląsk oraz Śląsk Cieszyński. Historyczną stolicą Śląska jest Wrocław.

Tradycja przypisuje mu zlikwidowanie ostatnich miejsc kultu pogańskiego na Śląsku. Według lokalnych przekazów jaworskich opisanych w kronice z XVII w. "Annales Jaurani bei Rohinus" z woli Cypriana spalono święty gaj na Górze Bazaltowej położonej 6 km od miasta Jawor.

Zobacz też

biskupi wrocławscy

Wrocław

Henryk I Brodaty (Jędrzych I Brodaty) (ur. pomiędzy 1165/1170 [1], zm. 19 marca 1238 [2] w Krośnie Odrzańskim) – książę wrocławski w latach 1201-1238, opolski 1201-1202, kaliski 1206-1207 i od 1234, władca ziemi lubuskiej do 1206, 1210-1218 i od 1230, od 1232 książę krakowski, od 1234 w południowej Wielkopolsce po rzekę Wartę, od 1230 opieka nad Opolem, od 1232 opieka nad Sandomierzem, od 1234 pełnia władzy nad Opolszczyzną (przekazanie Kazimierzowicom w zamian ziemi kaliskiej pod swoim zwierzchnictwem), ze śląskiej linii dynastii Piastów, założyciel tzw. monarchii Henryków Śląskich.

Mieszko I Plątonogi (ur. 1131-1146, zm. 16 maja 1211) – od 1163 formalny współrządca Śląska, od 1173 książę raciborski, od 1177 bytomski i oświęcimski, od 1202 opolski, od 1210 krakowski.