Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Polacy zakończyli badania starożytnej akademii w Aleksandrii
Ostatnie audytorium w obrębie jedynego znanego w strefie śródziemnomorskiej starożytnego kompleksu akademickiego przebadali polscy archeolodzy, pracujący w zeszłym roku pod kierunkiem dra Grzegorza Majcherka z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW. O w...
 
35. rocznica Czerwca '76
25 czerwca 1976 r. w wielu zakładach pracy zorganizowano strajki w związku z ogłoszoną przez rząd podwyżką cen. Do największych wystąpień robotniczych doszło w Radomiu, Ursusie i Płocku. Protesty brutalnie stłumiła milicja...
 
21 czerwca poczÄ…tek lata
Astronomiczne lato rozpocznie się w poniedziałek o godz. 13.28 naszego czasu, kiedy to Słońce wstąpi w znak Raka - poinformował PAP dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie. Pory roku zawdzięczamy o...
 
1 czerwca rozpoczynajÄ… siÄ™ Podlaskie Dni Matematyki
Piknik Matematyczny w Michałowie pod Białymstokiem zainauguruje 1 czerwca Podlaskie Dni Matematyki. Organizatorami całotygodniowej imprezy są: Oddział Białostocki Polskiego Towarzystwa Matematycznego oraz Wydział Informatyki Politechniki Białostockiej...
 
Jeszcze do 11 czerwca można obejrzeć Imaginary - matematyczne wizualizacje
Frędzel, rożek lodów, serce, cytryna, konik morski, tulejka, krzyż ósemkowy, gejsza, potok Anosova - te i trzydzieści kilka innych skomplikowanych powierzchni i brył można obejrzeć jeszcze przez kilka dni na wystawie matematycznej Imaginary na Wydziale Fizyki Politechniki W...

Reklama:


Cyryl z Aleksandrii

To hasło encyklopedii posiada podstrony: [1][2] 3

Czy wiesz że...?
Sobór Efeski – trzeci Sobór powszechny, zwołany w Efezie przez cesarza Teodozjusza II w 431, w celu zakończenia sporu wywołanego przez Nestoriusza dotyczącego natury (physis) i osoby (hypostasis) Jezusa.

Teologia (gr. θεος, theos, "Bóg", + λογος, logos, "nauka") dyscyplina zajmująca się badaniem natury boskiej oraz stosunkami, jakie zachodzą pomiędzy istotą boską a światem, ze szczególnym uwzględnieniem relacji między istotą boską a ludźmi. Etymologicznie teologia oznacza naukę (racjonalny dyskurs) dotyczącą Boga.
Papieże o Cyrylu Aleksandryjskim

W roku 1883 Papież Leon XIII ogłosił Cyryla Doktorem Kościoła. Z okazji tysiąc pięćsetnej rocznicy soboru efeskiego papież Pius XI wygłosił mowę ku czci świętego oraz wydał encyklikę Lux veritatis (25 grudnia 1931), w której ukazał wkład św. Cyryla Aleksandryjskiego w nauczanie Kościoła o Boskim Macierzyństwie Maryi. W 1944 Pius XII wydał encyklikę Orientalis Ecclesiæ poświęconą osobie Cyryla. Podczas audiencji generalnej 3 października 2007 Benedykt XVI wygłosił mowę o Cyrylu.

Lektor - chrześcijanin powołany do funkcji czytania Słowa Bożego w zgromadzeniu liturgicznym. W Kościele Katolickim odczytuje lekcje z Pisma św. (nie zaś Ewangelię); może w braku diakona czy też kantora zapowiadać wezwania modlitwy powszechnej, a także wykonać psalm responsoryjny. W czasie procesji na wejście, gdy nie ma diakona, może także wnieść Księgę Ewangelii (Ewangeliarz).
Teodor z Mopsuestii (t. Teodor z Antiochii, 350-428) - biskup Mopsuestii, wczesnochrześcijański teolog, przedstawiciel antiocheńskiej szkoły teologicznej.

Zobacz też

Portal Katolicyzm
Portal Święci
  • kult Å›wiÄ™tych
  • modlitwa za poÅ›rednictwem Å›wiÄ™tego
  • Å›wiÄ™ci i bÅ‚ogosÅ‚awieni KoÅ›cioÅ‚a katolickiego
  • Przypisy

    1. ↑ Por. J. Chapman: St. Cyril of Alexandria. W: Catholic Encyclopedia. 1913.  (ang.) - wraz z bibliografiÄ….
    2. ↑ Por. H. Chadwick: Historia rozÅ‚amu KoÅ›cioÅ‚a wschodniego i zachodniego. Od czasów apostolskich do Soboru florenckiego. P. Sajdek (przekÅ‚ad). Kraków: Wydawnictwo "WAM", 2009, s. 56-57. ISBN 978-83-7505-286-2. 
    3. ↑ Praca zbiorowa: Åšwiat Bizancjum. C. Morrisson (red.), A. GraboÅ„ (przekÅ‚ad), dr. hab D. Brodka (konsultacja naukowa). T. 1: Cesarstwo wschodniorzymskie 330-641. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2007, s. 29. ISBN 978-83-7318-746-7. 
    4. ↑ H. von Campenhausen: Ojcowie KoÅ›cioÅ‚a. K. WierszyÅ‚owski (przekÅ‚ad). Warszawa: 1967, s. 157-160. 
    5. ↑ E. Stanula: WstÄ™p. W: Åšw. Cyryl Aleksandryjski: WykÅ‚ad prawdziwej wiary, W obronie tytuÅ‚u Bogarodzica, Homilie Efeskie. W. Kania (tÅ‚umaczenie), E. Stanula (wstÄ™p i oprac.), S. Kalinkowski (oprac.). Warszawa: ATK, 1980, s. 14, seria: PSP 18. 
    6. Por. Historia KoÅ›cioÅ‚a, V,22; przekÅ‚ad polski: Historia KoÅ›cioÅ‚a. S. J. Kazikowski (przekÅ‚ad), E. Wipszycka (wstÄ™p), A. Ziółkowski (komentarz). Warszawa: IW "PAX", 1986, s. 612. ISBN 83-211-0519-X. 
    7. ↑ Maria Dzielska, Hypatia z Aleksandrii, Universitas, Kraków 2010, wyd. III poprawione, s. 170. Cytat: Ostrożny w swych sądach i oskarżeniach Sokrates nie może jednak, w konkluzji swego opowiadania o tych tragicznych wydarzeniach, oprzeć się uczuciu oburzenia na Cyryla i jego Kościół i pisze: "Zbrodnia ta ściągnęła na Cyryla i na Kościół w Aleksandrii niemało hańbiących zarzutów.
    8. Sokrates Scholastyk, Historia Kościoła, VI, 10.8; I, 24.1-2 i nast.; IV, 29.5; V, 9.5; V, 23.10
    9. A. Hamman, Guide pratique des Pères de l'Église, tłum. polskie: Wprowadzenie do Patrologii (skrypt), Kraków 1974, s. 237; J. Quasten, Initiation aux Pères de l'Église, Paryż 1963, T. 3, s. 175.
    10. Nestorius et saint Cyrille. W: P.-Th. Camelot OP: Éphèse et Chlcédoine. Paryż: Éditions de L'Orante, 1962, s. 25-43, seria: Histoire des Conciles Oecumeniques, 2. 
    11. Le Concile d'Éphèse. W: P.-Th. Camelot OP: Éphèse et Chlcédoine. Paryż: Éditions de L'Orante, 1962, s. 44-60, seria: Histoire des Conciles Oecumeniques, 2. 
    12. Chronologie. W: P.-Th. Camelot OP: Éphèse et Chlcédoine. Paryż: Éditions de L'Orante, 1962, s. 236-237, seria: Histoire des Conciles Oecumeniques, 2. 
    13. ↑ B. Altaner, A. Stuiber: Patrologia : życie, pisma i nauka Ojców KoÅ›cioÅ‚a. Warszawa: IW PAX, 1990, s. 388-393. ISBN 8321110797. 
    14. Th. Lewis (1689-1749), "The History of Hypatia: a most Impudent School-Mistress of Alexandria, Murder'd and torn to Pieces by the Populace, In Defence of Saint Cyril and the Alexandrian Clergy, From the Aspersions of Mr. Toland", London, 1721, s. 35
    15. Dzielska Hypatia z Aleksandrii, Kraków 2010, str. 13, 14. cytat: jego dane odznaczają się rzetelnością historyczną... Sokrates nie rzucał bezpodstawnych oskarżeń i starał się przedstawić to wydarzenie w sposób wyważony, powstrzymując się od ostatecznych sądów.
    16. Zob. Przypis 8. łacińskiego tłumacza Historii Kościelnej, H. Valesius'a, który przytacza po łacinie cały fragment Żywota Izydora zamieszczony w Księdze Sudy dotyczący Hypatii, PG 67, 769
    17. Jan z Nikiu, Historia świata, 84.87-103
    18. ↑ Maria Dzielska, Hypatia z Aleksandrii, Universitas, Kraków 2010, wyd. III poprawione, s.159, 168, 169, 178
    19. M. B. Ogilvie: Women in science: Antiquity through the 19th century. Cambridge MA: The MIT Press, 1986.  (ang.)
    20. Maria Dzielska, Hypatia z Aleksandrii, Universitas, Kraków 2010, wyd. III poprawione, s. 169
    21. Chrześcijaństwo antyczne, Tadeusz Zieliński, Toruń 1999, s.303
    22. Maria Dzielska, Hypatia z Aleksandrii, Universitas, Kraków 2010, wyd. III poprawione, s. 164, 165
    23. Aleksander Krawczuk, Ostatnia Olimpiada, Ossolineum, Wrocław 1988, str.92
    24. Por. Cesarstwo bizantyjskie jako cesarstwo chrzeÅ›cijaÅ„skie. W: J.Daniélou, I. Marrou: Historia KoÅ›cioÅ‚a. M. Tarnowska (przekÅ‚ad), R. Aubert (wprowadzenie). T. 1: Od poczÄ…tku do roku 600. Warszawa: IW PAX, 1986, s. 286. ISBN 83-211-0577-7. Cytat: Z tÄ… samÄ… politykÄ… /przeciw pogaÅ„stwu/ wiąże siÄ™ zamkniÄ™cie w roku 529 neoplatoÅ„skiej szkoÅ‚y ateÅ„skiej, która jak wiemy, staÅ‚a siÄ™ wówczas fanatycznym centrum pogaÅ„stwa i okultyzmu. (...) Pomimo paru epizodów bÄ™dÄ…cych przejawem bezprawia, jak samosÄ…d wobec Hypatii, pogaÅ„skiej kobiety-filozofa, w roku 415 czy wobec chrzeÅ›cijaÅ„skiego studenta okoÅ‚o roku 485 lub 487, bÄ™dÄ…ce tam /w Aleksandrii/ w rozkwicie studia filozoficzne rozwijajÄ… siÄ™ w atmosferze religijnej neutralnoÅ›ci. Wprawdzie aż do poczÄ…tków VI wieku wykÅ‚adowcy w szkole sÄ… poganami, jednakże ich nauczanie już od zarania wieku V ma taki charakter, że mogÄ… w nim uczestniczyć także uczniowie chrzeÅ›cijaÅ„scy. 
    25. Patrologia. Warszawa 1990. s. 388. Cytat: Jego gwaÅ‚towne i bezwzglÄ™dne wystÄ™powanie przeciw nowacjanom i Å»ydom z Aleksandrii doprowadziÅ‚o do konfliktu z namiestnikiem Orestesem. Nie można pomawiać go o winÄ™ za zamordowanie w 415 r. sÅ‚ynnej neoplatonki Hypatii. 
    26. Religie starożytne Bliskiego Wschodu, praca zbiorowa pod red. Krzysztofa Pilarczyka, WAM, Kraków 2008, s.59
    27. Jarosław Charkiewicz: Św. Cyryl, arcybiskup Aleksandrii. [dostęp 2010-12-28].
    28. Zob. ikony:Cyryl Aleksandryjski - 1 Cyryl Aleksandryjski - 2
    29. podwójne datowanie
    30. Zob. tekst angielskiLux veritatis
    31. Wincenty Zaleski: ÅšwiÄ™ci na każdy dzieÅ„. Warszawa: Wydawnictwo SalezjaÅ„skie, 2008, s. 527-528. ISBN 978-83-7201-353-8. 
    32. Św. Cyryl Aleksandryjski - Audiencja generalna Benedykta XVI, 3 października 2007, za: opoka.org.pl dostęp 26.04.2010
    Kult Świętych - w katolicyzmie i prawosławiu szczególny szacunek do osób zbawionych oraz do świętych aniołów, którzy stawiani są za wzór dla wszystkich żyjących. Do świętych można zwracać się z prośbą o wstawiennictwo do Boga.
    Nowy Testament (gr. Καινή Διαθήκη, Kainē Diathēkē) - druga, po Starym Testamencie, część Biblii chrześcijańskiej, powstała na przestrzeni 51-96 r. n.e.; stanowi zbiór 27 ksiąg, przedstawiających wydarzenia z życia Jezusa i wczesnego Kościoła oraz pouczenia skierowane do wspólnot chrześcijańskich, tradycyjnie datowanych na drugą połowę I wieku; niektórzy bibliści datują część ksiąg również na pierwszą połowę II wieku; główne źródło chrześcijańskiej doktryny i etyki. Niektóre wyznania używają jako nazwy Nowego Testamentu określenia Chrześcijańskie Pisma Greckie.


    przejdź do podstrony: [1][2] 3




    Czy wiesz że...? beta

    Maria Celina Dzielska - (ur. 1942) - prof. dr hab., polska uczona, historyk i filolog klasyczny, tłumacz tekstów źródłowych, zajmuje się historią późnoantycznego Rzymu i wczesnego Bizancjum. Pracuje w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 80. XX w. była zaangażowana w działalność opozycyjną u boku męża Mirosława Dzielskiego, twórcy polskiego liberalizmu chrześcijańskiego. Tytuł profesorski uzyskała 22 października 1996. Przetłumaczyła na język polski pisma Pseudo-Dionizego Areopagity. Należy do jednego z najczęściej tłumaczonych na języki obce współczesnych historyków polskich. Jej książka pt. Hypatia z Aleksandrii, wydana w Krakowie w 1993, a USA w 1995 przez Harvard University Press, została przetłumaczona na ponad 40 języków obcych i uznana za najlepszą książkę historyczną roku 1995 przez American History Book Club. Ponadto po angielsku ukazała się książka Dzielskiej Apollonius of Tyana in Legend and History. Książka ta została również przetłumaczona na j. grecki.
    Teodozjusz II (Flavius Theodosius) (ur. 10 kwietnia 401, zm. 28 lipca 450) – najstarszy syn cesarza Arkadiusza i wnuk Teodozjusza I Wielkiego. Był cesarzem wschodniorzymskim w latach 408-450 (został nim samodzielnie w wieku 7 lat), choć koronowano go za życia ojca krótko po urodzeniu w 402 r.
    Ewa Maria Wipszycka (ur. 1933 r.) – historyk starożytności, profesor zwyczajny na Uniwersytecie Warszawskim. Żona Benedetto Bravo, matka Pawła Bravo. Tytuł magistra uzyskała na Uniwersytecie Warszawskim w 1955 r., doktorat i habilitację tamże w 1962 i 1972 r. Od 1990 r. profesor nadzwyczajny, w 1994 r. uzyskała z rąk prezydenta Lecha Wałęsy tytuł profesora zwyczajnego. Zatrudniona w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1972-1990 oddelegowana do Filii UW w Białymstoku, gdzie była w latach 1975-1977 kierownikiem studium zaocznego na wydziale humanistycznym. Ponadto w 1978 r. była prodziekanem Wydziału Humanistycznego Filii UW w Białymstoku, a dziekanem w latach 1979-1981. W latach 1972-1974 była kierownikiem Studium Zaocznego Historii w Instytucie Historycznym UW, a w okresie 1989-1990 wicedyrektorem Instytutu Historycznego UW. W latach 1993-1996 była zastępcą kierownika Międzywydziałowych Studiów Indywidualnych. Specjalizuje się w historii Egiptu czasów greckich i późnoantycznego chrześcijaństwa. Jest autorką i współautorką licznych publikacji naukowych, podręczników akademickich i szkolnych oraz artykułów i książek popularyzatorskich. Uczestniczyła w wielu projektach naukowych i wykopaliskach archeologicznych, m.in. w Aleksandrii, Naklun i Ptolemais. Jest współzałożycielką miesięcznika "Mówią wieki" i członkiem redakcji od 1957 r. Od 2002 r. Prezes Zarządu Fundacji im. Rafała Taubenschlaga.
    Księga Suda (gr. Biblíon Súda), nazywana też Suda lub nawet Suidas, cytowana często pod łacińskim tytułem Liber Suda – leksykon bizantyjski z X w. obejmujący ok. 12 tys. haseł, z czego ok. 900 to artykuły rzeczowe, w większości historyczne i literackie. Zawiera także liczne dodatki późniejsze.
    Modlitwa za wstawiennictwem świętego (czasem błędnie rozumiana jako modlitwa do świętego) – rodzaj modlitw katolickich, prawosławnych a także części innych wyznań chrześcijańskich, zanoszonych do Boga za pośrednictwem (przyczyną, wstawiennictwem) świętego, często patronów osób modlących się lub uchodzących za szczególnie skutecznych w danych problemach. Występują w wielu wyznaniach.
    Pius XII, (Eugenio Maria Giuseppe Giovanni Pacelli), (ur. 2 marca 1876 w Rzymie - zm. 9 października 1958 w Castel Gandolfo) – Sługa Boży, papież w okresie od 2 marca 1939 do 9 października 1958.
    Chrystologia – w szerokim tego słowa znaczeniu to nauka o Jezusie Chrystusie. W węższym znaczeniu stanowi jeden z działów teologii chrześcijańskiej.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.