|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Naukowcy europejscy odkryli, że ozon wpływa na rolę oceanu jako biotopu pochłaniającego dwutlenek węgla, czyli zbiornika, który absorbuje i przechowuje dwutlenek węgla pochodzący z innego etapu obiegu węgla. Czterema takimi pochłaniaczami są atmosfera, biosfera ziemska, oc... W rejonie ujścia Wisły w rezerwacie Mewia Łacha w Świbnie (pomorskie) urodziła się foka pospolita - poinformowały WWF Polska i Stacja Morska Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego w Helu. To drugie udokumentowane narodziny foki posp... 40 tys. świeżo wyklutych łososi zostało wypuszczonych w tym roku do Wisły, w ramach akcji przywracania tego gatunku ryb. 7 maja nad rzeką Biała Tarnowska w Małopolsce zakończono tegoroczną edycję programu. "Program Restytucji Łososia w zlew... Naukowcy zidentyfikowali wariant genetyczny, który wydaje się mieć związek z podwyższonym ryzykiem zachorowania na atopowe zapalenie skóry. Naukowcy mają nadzieję, że ich odkrycia doprowadzą do opracowania nowych leków na tę przewlekłą chorobę. Wyniki badań sfinansowanych w części ... Uratowany przez leśników drapieżny bielik, po dwuletnim pobycie w ptasim szpitalu, został 10 listopada wypuszczony na wolność. W ten sposób Nadleśnictwo Olsztyn uczciło nadchodzące Święto Niepodległości.Według Adama Pietrzaka z Regionalnej Dyrekcji Las...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
CzapnicaCzy wiesz że...? Potok, niewielki ciek wodny o wartkim nurcie, płynący w terenie o znacznych deniwelacjach, zwykle w korycie wyerodowanym w skałach. Charakteryzują go duże spadki zwierciadła wody i burzliwy prąd. W Polsce potokami nazywane są przeważnie cieki płynące w górach i na wyżynach. Cechą potoków górskich są spadki koryt od 5% do 30%, a potoków wysokogórskich nawet do 80% i więcej. Na wyżynach, potoki charakteryzują się spadkami od 5% do 10%. Zlewnia potoku zwykle nie przekracza 100 km². Podłoże w potokach wysokogórskich stanowią lite skały, niżej głazy, potem kamienie przemieszane ze żwirem, a jeszcze niżej żwir i wreszcie piasek i muł. Rzęsorek rzeczek (Neomys fodiens) – gatunek niewielkiego ssaka owadożernego z rodziny ryjówkowatych. Zamieszkuje biotopy wilgotne, zarówno na niżu jak w górach. Małżowiny uszne zredukowane, prawie niewidoczne. Mieszka w norach, które wygrzebuje w miękkim gruncie, w bezpośrednim sąsiedztwie wody lub pod korzeniami drzew. Czapnica – potok, prawobrzeżny dopływ Warty. Płynie w przygranicznym pasie dzielnicy Starołęka na południu miasta Poznania. W obszarze zlewni znajdują się dwa stawy (I – północny, II – południowy), których brzegi są porośnięte przez szuwary trzciny pospolitej, wierzbą, olszą oraz brzozą. Szlachar, tracz długodzioby (Mergus serrator) – gatunek średniego lub dużego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych, zamieszkujący Eurazję (pas od Wysp Brytyjskich, przez Benelux, Europę Środkową i Wschodnią, południową Syberię po Mandżurię i północną Japonię) oraz Amerykę Północną po Wielkie Jeziora Północnoamerykańskie na południu, a także Grenlandię i Islandię.
Olsza, olcha (Alnus Mill.) – rodzaj drzew z rodziny brzozowatych. Pospolite drzewo europejskie strefy klimatu umiarkowanego. Gatunkiem typowym jest Alnus glutinosa (L.) Gaertn.. Olsze mają brodawki korzeniowe, w których żyją promieniowce z rodzaju Actinomycetes, mające zdolność asymilowania wolnego (atmosferycznego) azotu. Na stawach stwierdzono ok. 34 gniazdujących gatunków ptaków oraz kilkadziesiąt zalatujących. Miejsce to jest jednym z dwóch stanowisk lęgowych perkoza rdzawoszyjego na terenie Poznania. Z gatunków zalatujących obserwowano tu m.in. szlachara i bielika. Między ul. Starołęcką a Wartą, wzdłuż Czapnicy stwierdzono obecność jedynego europejskiego jadowitego ssaka – rzęsorka rzeczka (KEPEL 2002) oraz ślady obecności bobrów. Poznań (, niem. Posen, jidysz פּױזן Pojzn, ros. - Познань) – jedno z najstarszych i największych polskich miast, położone nad rzekami Wartą i Cybiną, na Pojezierzu Wielkopolskim. Stolica Wielkopolski i województwa wielkopolskiego. W obrębie miasta znajduje się duży węzeł drogowy i kolejowy oraz międzynarodowy port lotniczy Ławica. Piąte pod względem liczby ludności miasto w Polsce i szóste pod względem powierzchni.
Perkoz rdzawoszyi (Podiceps grisegena) – gatunek średniej wielkości wędrownego ptak wodnego z rodziny perkozów, zamieszkującego środkową i wschodnią Europę, Syberię, Zakaukazie, wybrzeża Morza Aralskiego, północną część Japonii i Amerykę Północną na obszarze od Alaski po Labrador. W Polsce niektóre osobniki również zimują. Zasadniczo wędrówki na krótkie dystanse. Odloty zaczynają się w październiku i trwają przez cały listopad, przy czym stare osobniki odlatują pierwsze. W dolinie rzeki Czapnicy planowana jest budowa zbiornika retencyjnego "Czapnica". Zbiorniki należą do Koła PZW nr 097 Starołęka w Poznaniu. Linki zewnętrzne
Czy wiesz że...? beta Wierzba (Salix L.) – rodzaj drzew, krzewów lub płożących krzewinek z rodziny wierzbowatych (Salicaceae Mirb.). Na półkuli północnej (Eurazja i Ameryka Północna) występuje ponad 300 gatunków tego rodzaju, w Ameryce Południowej – kilka. W Polsce dziko rośnie około 30 gatunków (ich liczba jest różna, zależnie od ujęcia taksonomicznego), ponadto wiele gatunków jest uprawianych (głównie jako rośliny ozdobne). Gatunkiem typowym jest wierzba biała (S. alba).
Brzoza (Betula L.) – rodzaj drzew i krzewów należący do rodziny brzozowatych. Obejmuje około 35-60 gatunków – różnica w ocenie liczby gatunków jest m.in. wynikiem łatwego tworzenia mieszańców międzygatunkowych o trudnym do ustalenia statusie taksonomicznym. Gatunkiem typowym jest Betula alba L..
Bobrowate, bobry (Castoridae) – rodzina ssaków z rzędu gryzoni (Rodentia), znana od późnoego eocenu, w trzeciorzędzie na terenie Ameryki Północnej była silnie zróżnicowana. Reprezentowana była zarówno przez gatunki wielkości niedźwiedzia (bóbr olbrzymi), jak i przez niewielkie gatunki żyjące pod ziemią. Współcześnie reprezentowana jest przez jeden tylko rodzaj Castor obejmujący dwa gatunki gryzoni ziemnowodnych: bobra kanadyjskiego i bobra europejskiego.
Szuwar – strefa roślin (makrofity) przybrzeżnych, występujących w litoralu jezior i rzek, w węższym znaczeniu to zespół roślinny, w szerszym i częściej spotykanym oznacza formację ekologiczną roślin wodno-błotnych. W tym drugim znaczeniu wyróżnia się szuwar niski (bliżej brzegu), na który składają się głównie turzyce, oraz szuwar wysoki (budowany przez np. trzcinę, pałkę szerokolistną, oczeret jeziorny). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |