Czesław Szystowski - Polski Serwis Naukowy

Czesław Stefan Szystowski (ur. 10 sierpnia 1893 w Rydze, zm. 17 czerwca 1970 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego.

Podpułkownik Czesław Szystowski ok. 1932 roku

W czasie I wojny światowej był między innymi oficerem Wydziału Operacyjnego Sztabu I Korpusu Polskiego w Rosji. W 1919 przyjęty został do Sił Zbrojnych Polskich w byłym zaborze pruskim i wyznaczony na stanowisko oficera operacyjnego Sztabu 1 Dywizji Strzelców Wielkopolskich. W ramach tej dywizji, w międzyczasie przemianowanej na 14 Dywizję Piechoty Wielkopolskiej, wziął udział w wojnie z Ukraińcami i bolszewikami. Dekretem Naczelnej Rady Ludowej Nr 56 z 23 maja 1919 awansowany na kapitana artylerii ze starszeństwem z 1 lutego 1916.

Order Virtuti Militari (. Ustanowiony przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego 22 czerwca 1792 dla uczczenia zwycięstwa w bitwie pod Zieleńcami, po rozpoczęciu wojny polsko-rosyjskiej przeciwko konfederacji targowickiej, w obronie Konstytucji 3 Maja.

Armia Wielkopolska, Wojsko Wielkopolskie (właściwie: Siły Zbrojne Polskie w byłym zaborze pruskim) – polska formacja wojskowa okresu powstania wielkopolskiego 1918-1919, podporządkowana Komisariatowi Naczelnej Rady Ludowej.

Po zakończeniu wojny figurował jako nadetatowy oficer 14 Pułku Artylerii Polowej w Poznaniu. W latach 1922-1923 był słuchaczem Kursu Doszkolenia w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. Z dniem 15 października 1923 otrzymał dyplom naukowy oficera Sztabu Generalnego i przydzielony został do W.S.Woj., w charakterze asystenta.

Ludowe Wojsko Polskie (LWP) – nieoficjalna nazwa używana dla określenia części Wojska Polskiego utworzonej podczas II wojny światowej w latach 1943–1944 na terytorium ZSRR, a następnie wywodzących się z niej sił zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w okresie 1944–1952 i Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w okresie 1952–1989.

I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu.

1 grudnia 1924 awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i lokatą 25. Następnie pełnił służbę w Oddziale IV Sztabu Głównego WP. W tym czasie pozostawał na ewidencji Kadry Oficerów Artylerii. Z Warszawy przeniesiony został do Stanisławowa, gdzie przejął obowiązki zastępcy dowódcy 11 Pułku Artylerii Polowej.

Poznań (, niem. Posen, jidysz פּױזן Pojzn, ros. - Познань) – jedno z najstarszych i największych polskich miast, położone nad rzekami Wartą i Cybiną, na Pojezierzu Wielkopolskim. Stolica Wielkopolski i województwa wielkopolskiego. W obrębie miasta znajduje się duży węzeł drogowy i kolejowy oraz międzynarodowy port lotniczy Ławica. Piąte pod względem liczby ludności miasto w Polsce i szóste pod względem powierzchni.

Generał – wysoki oficerski stopień wojskowy, a także grupa stopni generalskich. Nazwa pochodzi z łacińskiego generalis (główny, nadrzędny) i oznaczała początkowo głównego dowódcę wojska lub konkretnego rodzaju broni. W tym znaczeniu, stopień generała, jako naczelnego dowódcy całych sił zbrojnych państwa, zachował się obecnie jedynie w Szwajcarii.

W 1932 mianowany został dowódcą 25 Pułku Artylerii Lekkiej w Kaliszu. W 1938 został dowódcą Artylerii Dywizyjnej 17 Wielkopolskiej Dywizji Piechoty, z którą odbył kampanię wrześniową. Do 30 stycznia 1945 pozostawał w niemieckiej niewoli. Po II wojnie światowej przyjęty ponownie do WP i wyznaczony na stanowisko dowódcy artylerii OW-VI, następnie objął stanowisko szefa sztabu Głównego Inspektoratu Artylerii WP. Ostatnio był szefem sztabu Dowództwa Wojsk Lądowych.

Artyleria - to jeden z podstawowych rodzajów wojsk, na uzbrojenie którego wchodzą działa (armaty, haubice, moździerze) oraz wyrzutnie rakietowe, a w przeszłości także machiny miotające. Zadaniem artylerii jest zwalczanie celów naziemnych, powietrznych i nawodnych ogniem dział i pociskami rakietowymi. Wykonując swoje zadania, artyleria służy zwykle do wsparcia innych rodzajów wojsk lub działa samodzielnie. W skład artylerii wchodzi także sprzęt i służby umożliwiające skuteczne wykonywanie zadań ogniowych: systemy kierowania ogniem, systemy rozpoznania i wykrywania celów (w tym radary artyleryjskie), służby pomiarowe i inne.

Krzyż Zasługi – polskie cywilne odznaczenie państwowe, nadawane za zasługi dla Państwa lub obywateli, ustanowione na mocy ustawy z dnia 23 czerwca 1923 roku i nadawane do chwili obecnej.

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera 18B-5-8).

Ordery i odznaczenia

Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari

Order Krzyża Grunwaldu III klasy

Krzyż Walecznych – czterokrotnie

Złoty Krzyż Zasługi

Przypisy

Tygodnik Urzędowy NRL Nr 16 z dnia 04.06.1919 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 131 z 17.12.1924 r., s. 733

Bibliografia

Lista oficerów dyplomowanych (stan z dnia 15 kwietnia 1931 r.), Sztab Główny WP, Warszawa 1931, s. 23,

Rocznik Oficerski 1924, s. 662, 738 i 1362,

Rocznik Oficerski 1928, s. 430 i 450,

Rocznik Oficerski 1932, s. 177, 693,

Spis pochowanych na Cmentarzu Komunalnym Powązki (d. Powązki Wojskowe) w Warszawie,

http://www.jesionowo.prv.pl/hist.html Wyzwolenie Jasionowa],

Cmentarz Komunalny Powązki dawny Wojskowy w Warszawie, Warszawa 1989 r., s. 149.

[

Wojna polsko-bolszewicka (wojna polsko-rosyjska 1919-1920) – wojna pomiędzy odrodzoną II Rzeczpospolitą a Rosją Radziecką, dążącą do podboju państw europejskich i przekształcenia ich w republiki radzieckie zgodnie z doktryną i deklarowanymi celami politycznymi ("rewolucja z zewnątrz") rosyjskiej partii bolszewików.

Wyższa Szkoła Wojenna (W.S.Woj.) – wyższa szkoła wojskowa Sił Zbrojnych II RP szkoląca i dokształcająca oficerów sztabów. W latach 1923-1939 siedziba szkoły znajdowała się w Warszawie przy ul. Koszykowej 79.