|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Coraz więcej filmów wideo znajduje swoje miejsce w Internecie. Ale w jaki sposób internauci znajdują to, czego szukają? Obecne technologie wyszukiwania filmów wideo opierają się na przypisach semantycznych, a filmy wideo są ręcznie oznaczane słowami kluczowymi i lokalizowane na ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Czołg lekkiCzy wiesz że...? PzKpfw II (Panzerkampfwagen II) – niemiecki czołg lekki, wykorzystywany w latach II wojny światowej. Aż do 1941 roku był podstawowym czołgiem w dywizjach pancernych III Rzeszy. Słabe opancerzenie, dochodzące do 35 mm od frontu i wynoszące zaledwie 14,5 mm z boku i z tyłu, czyniło go niezwykle wrażliwym na ogień nieprzyjacielskich czołgów i dział. Także uzbrojenie, które stanowiło działo kalibru 20 mm, było niewystarczające by zniszczyć większość wrogich wozów pancernych. Dlatego też w 1942 roku zdegradowano go do działań rozpoznawczych i przeciwpartyzanckich i starano się go zastąpić czołgami średnimi PzKpfw III i PzKpfw IV. Czołg – gąsienicowy wóz bojowy, przeznaczony do walki z siłami przeciwnika na krótkich i średnich dystansach za pomocą prowadzenia ognia na wprost. Ciężki pancerz i duża mobilność zapewniają czołgom przetrwanie na polu bitwy, a napęd gąsienicowy pozwala na przemieszczanie się z dużą prędkością w trudnym terenie. Czołg jest zasadniczym środkiem prowadzenia walki lądowej, zwłaszcza natarcia. Czołg podstawowy (ang. MBT - Main Battle Tank; dosł. Główny Bitewny Czołg) to kategoria czołgów wprowadzona po II wojnie światowej, która zastąpiła dotychczasowe kategorie - średnią i ciężką. Obecnie czołgi podstawowe są główną stosowaną kategorią czołgów. Czołg lekki to rodzaj czołgu o stosunkowo niewielkiej masie, uzbrojeniu i opancerzeniu. Czołg lekki wyróżniany był w najbardziej rozpowszechnionej historycznej klasyfikacji czołgów w zależności od ich masy, jako gąsienicowy wóz bojowy lżejszy od czołgów średnich i ciężkich. Podstawowym wyznacznikiem tej kategorii była masa, od kilku do około 11-15 ton, rzadziej zdarzały się konstrukcje cięższe - do ponad 20 ton (począwszy od końcowego okresu II wojny światowej). Czołgi lekkie do końca II wojny światowej z reguły uzbrojone były w armaty małego kalibru, od 20 mm do 45 mm, typowo 37 mm, oraz karabiny maszynowe albo tylko karabiny maszynowe. Od końcowego okresu II wojny światowej, uzbrajane są w armaty kalibru 75 mm lub większego, o zredukowanych jednak parametrach w stosunku do armat przenoszonych przez cięższe pojazdy. Czołg – gąsienicowy wóz bojowy, przeznaczony do walki z siłami przeciwnika na krótkich i średnich dystansach za pomocą prowadzenia ognia na wprost. Ciężki pancerz i duża mobilność zapewniają czołgom przetrwanie na polu bitwy, a napęd gąsienicowy pozwala na przemieszczanie się z dużą prędkością w trudnym terenie. Czołg jest zasadniczym środkiem prowadzenia walki lądowej, zwłaszcza natarcia.
7TP (skrót od 7-tonowy, polski) – polski czołg lekki skonstruowany przed II wojną światową. Obok tankietki TKS był podstawową bronią polskich sił pancernych podczas kampanii wrześniowej 1939. Pierwsze czołgi lekkie pojawiły się równolegle z czołgami ciężkimi (nieklasyfikowanymi jednak wówczas jako takie) już pod koniec I wojny światowej - największy sukces z nich odniósł francuski Renault FT-17, którego konstrukcja stała się klasyczna dla czołgów w ogólności. W okresie międzywojennym pojawiła się wyróżniana osobno kategoria małych bezwieżowych czołgów lekkich, nazywana potocznie tankietkami, używanych głównie do szkolenia wojsk pancernych z uwagi na niski koszt. Koncepcje użycia czołgów w tym okresie dopiero się krystalizowały i aż do II wojny światowej czołgi lekkie były traktowane w większości armii jako podstawowy rodzaj czołgu, któremu jedynie ewentualnie dla wsparcia miały towarzyszyć czołgi średnie i ciężkie. Czołgi lekkie w tym okresie projektowane były także dla wyspecjalizowanych zadań, jak czołgi wsparcia piechoty, wsparcia kawalerii, czołgi szybkie lub rozpoznawcze czołgi pływające. Dopiero podczas II wojny światowej okazało się, że czołgi lekkie są za słabo uzbrojone i opancerzone, jak na potrzeby pola walki. Dominującą rolę na polu walki objęły czołgi średnie, które stały się podstawowym rodzajem czołgu, oraz czołgi ciężkie, a czołgi lekkie zaczęto przeznaczać jedynie do celów prowadzenia rozpoznania, do których nadawały się z uwagi na mniejsze rozmiary i większą manewrowość. AMX-13 - francuski czołg lekki produkowany w latach 1953-1985. Był na wyposażeniu armii francuskiej, eksportowany do ponad 25 krajów. Na bazie podstawowego wozu zbudowano ponad sto odmian czołgów, dział samobieżnych, transporterów opancerzonych, samobieżnych dział przeciwlotniczych. Szacuje się, że wyprodukowano około 7700 pojazdów wszystkich odmian, z czego 3400 wyeksportowano.
Czołg – gąsienicowy wóz bojowy, przeznaczony do walki z siłami przeciwnika na krótkich i średnich dystansach za pomocą prowadzenia ognia na wprost. Ciężki pancerz i duża mobilność zapewniają czołgom przetrwanie na polu bitwy, a napęd gąsienicowy pozwala na przemieszczanie się z dużą prędkością w trudnym terenie. Czołg jest zasadniczym środkiem prowadzenia walki lądowej, zwłaszcza natarcia. Po II wojnie światowej, gdy czołgi średnie i w dużej mierze ciężkie zostały zastąpione przez czołgi podstawowe, rola czołgów lekkich w dalszym stopniu zmalała. Produkowano nieliczne konstrukcje, przeznaczone do specjalistycznych zadań (desantowych i rozpoznawczych). Obecnie czołgi lekkie są już rzadko używane ze względu na potrzeby współczesnego pola walki, gdyż ich rolę spełniają zarówno kołowe jak i gąsienicowe pojazdy rozpoznawcze, lepiej nadające się do tego celu. Bojowy wóz piechoty (BWP) – uzbrojony i opancerzony pojazd bojowy, zwykle gąsienicowy, przeznaczony do przewożenia żołnierzy piechoty zmechanizowanej na polu walki i jej wsparcia ogniowego.
Obecnie nazwa "czołg lekki" niekiedy jest używana dla określenia (niebędących de facto czołgami) gąsienicowych bojowych wozów piechoty, uzbrojonych w wielkokalibrowe armaty (kalibru powyżej 100 mm), aby odróżnić je od bojowych wozów piechoty uzbrojonych w szybkostrzelne małokalibrowe armaty automatyczne kalibru 20-40 mm. Przykłady: (kraj produkcji): Do obecnie używanych czołgów lekkich należą: Przypisy
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
