Czwarty rząd Józefa Cyrankiewicza - Polski Serwis Naukowy

Czwarty rząd Józefa Cyrankiewicza – rząd pod kierownictwem premiera Józefa Cyrankiewicza.

24 czerwca 1965 roku prezes Rady Ministrów Józef Cyrankiewicz zgłosił dymisję swojego rządu, którą Sejm IV kadencji przyjął.

W tym samym dniu Sejm powołał na stanowisko prezesa Rady Ministrów Józefa Cyrankiewicza i powierzył mu zadanie skompletowania składu rządu. Sejm na wniosek Cyrankiewicza powołał Radę Ministrów w dniu 25 czerwca 1965 r.

Rząd istniał do 27 czerwca 1969 r., kiedy złożył dymisję.

Jan M. Kaczmarek (ur. 2 lutego 1920 w Pabianicach) – inżynier technolog, polityk, poseł na Sejm PRL VI i IX kadencji, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk.

Franciszek Waniołka (ur. 2 września 1912, zm. 16 kwietnia 1971) – inżynier, polityk PZPR, poseł I, II, III, IV i V kadencji Sejmu PRL. Od 23 marca 1956 do 22 marca 1957 minister górnictwa węglowego i jednocześnie od 27 lutego 1957 do 22 marca 1957 był również ministrem energetyki w rządach Józefa Cyrankiewicza. Od 22 marca 1957 do 27 lipca 1959 był ministrem gospodarki i energetyki, a następnie – do 28 lipca 1962 – był ministrem przemysłu ciężkiego, a od 28 lipca 1962 do 22 grudnia 1968 był wicepremierem w rządach Józefa Cyrankiewicza.

Skład rządu

Józef Cyrankiewicz (PZPR) – prezes Rady Ministrów

prof. Stefan Ignar (ZSL) – wiceprezes Rady Ministrów

Piotr Jaroszewicz (PZPR) – wiceprezes Rady Ministrów

Zenon Nowak (PZPR) – wiceprezes Rady Ministrów

Eugeniusz Szyr (PZPR) – wiceprezes Rady Ministrów i przewodniczący Komitetu Nauki i Techniki

Julian Tokarski (PZPR) – wiceprezes Rady Ministrów

Franciszek Waniołka (PZPR) – wiceprezes Rady Ministrów

Marian Olewiński (PZPR) – minister budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych

Jerzy Albrecht (PZPR) – minister finansów

Stanisław Sroka (PZPR) – minister gospodarki komunalnej

Jan Mitręga (PZPR) – minister górnictwa i energetyki

Mieczysław Lesz (PZPR) – minister handlu wewnętrznego

prof. Witold Trąmpczyński (PZPR) – minister handlu zagranicznego

Piotr Lewiński (PZPR) – minister komunikacji

Lucjan Motyka (PZPR) – minister kultury i sztuki

Roman Gesing (ZSL) – minister leśnictwa i przemysłu drzewnego

Zygmunt Moskwa (SD) – minister łączności

marszałek Polski Marian Spychalski (PZPR) – minister obrony narodowej

Wacław Tułodziecki (PZPR) – minister oświaty

Antoni Radliński (PZPR) – minister przemysłu chemicznego

Janusz Hrynkiewicz (PZPR) – minister przemysłu ciężkiego

Eugeniusz Stawiński (PZPR) – minister przemysłu lekkiego

Feliks Pisula (ZSL) – minister przemysłu spożywczego i skupu

Mieczysław Jagielski (PZPR) – minister rolnictwa

gen. dyw. Mieczysław Moczar (PZPR) – minister spraw wewnętrznych

Adam Rapacki (PZPR) – minister spraw zagranicznych

prof. Stanisław Walczak (PZPR) – minister sprawiedliwości

Henryk Golański (PZPR) – minister szkolnictwa wyższego

Jerzy Sztachelski (PZPR) – minister zdrowia i opieki społecznej

Janusz Burakiewicz (PZPR) – minister żeglugi

Stefan Jędrychowski (PZPR) – przewodniczący Komisji Planowania przy Radzie Ministrów

Włodzimierz Lechowicz (SD) – przewodniczący Komitetu Drobnej Wytwórczości

Aleksander Burski (PZPR) – przewodniczący Komitetu Pracy i Płac

Zmiany w rządzie

Osobny artykuł: Kalendarium rządu Józefa Cyrankiewicza.

14 grudnia 1965 r.:

odwołania: Julian Tokarski, Henryk Golański i Mieczysław Lesz z funkcji ministra handlu wewnętrznego.

powołania: Edward Sznajder (PZPR) – minister handlu wewnętrznego; prof. Henryk Jabłoński – minister szkolnictwa wyższego; Mieczysław Lesz (PZPR) – minister bez teki.

11 listopada 1966 r.:

połączenie stanowisk ministra oświaty z ministrem szkolnictwa wyższego – minister prof. Henryk Jabłoński.

13 sierpnia 1967 r.:

zmarł Stanisław Sroka – minister gospodarki komunalnej

21 listopada 1967 r.;

utworzenie urzędu ministra przemysłu maszynowego

Janusz Hrynkiewicz odwołany z funkcji ministra przemysłu ciężkiego i powołany na ministra przemysłu maszynowego

powołania: Andrzej Giersz (PZPR) – minister gospodarki komunalnej; Franciszek Kaim (PZPR) – minister przemysłu ciężkiego.

11 kwietnia 1968 r.:

odwołania: Marian Spychalski, Mieczysław Lesz, Feliks Pisula i Eugeniusz Stawiński.

powołania: gen. dyw. Wojciech Jaruzelski (PZPR) – minister obrony narodowej; Tadeusz Kunicki (PZPR) – minister przemysłu lekkiego i Stanisław Gucwa (ZSL) – minister przemysłu spożywczego i skupu.

15 lipca 1968 r.;

odwołania: Jerzy Albrecht, Mieczysław Moczar i Jerzy Sztachelski.

powołania: Stanisław Majewski (PZPR) – minister finansów; Kazimierz Świtała (PZPR) – minister spraw wewnętrznych i prof. Jan Karol Kostrzewski (bezp.) – minister zdrowia i opieki społecznej.

22 grudnia 1968 r.:

odwołania: Aleksander Burski, Zenon Nowak, Stefan Jędrychowski, Adam Rapacki, Eugeniusz Szyr, Witold Trąmpczyński i Franciszek Waniołka.

powołania: Józef Kulesza (PZPR) – przew. Komisji Planowania; Stefan Jędrychowski (PZPR) – minister spraw zagranicznych; prof. Jan Kaczmarek (PZPR) – przew. Komitetu Nauki i Techniki; Michał Krukowski (PZPR) – przew. Komitetu Pracy i Płac; Marian Dmochowski (PZPR) – kierownik Ministerstwa Handlu Zagranicznego.

29 kwietnia 1969 r.:

z funkcji ministra żeglugi odwołany został Janusz Burakiewicz i powołany na ministra handlu zagranicznego

powołanie – Jerzy Szopa (PZPR) – minister żeglugi.