Dąbrowa - herb szlachecki - Polski Serwis Naukowy

Dąbrowa – polski herb szlachecki.

W polu błękitnym na barku podkowy srebrnej krzyż kawalerski złoty. Przy ocelach podkowy zaćwieczone ukośnie takie same dwa krzyże. W klejnocie skrzydło czarne przeszyte strzałą srebrną w lewo.

Najwcześniejsze wzmianki:

Pierwsza wzmanka o herbie Dąbrowa pochodzi z 1421 r. ("Starodawne prawa polskiego pomniki", Kraków 1870, VII nr 1583 str. 597).
Pierwsza pieczęć z Dąbrową pochodzi z roku 1456 (pieczęć Zygmunta z Nowosielc).

Herbowni

Anszlewski, Balukiewicz, Białoskórski, Biały, Boberski, Boczkowski, Bogdziewicz, Bogowicz, Boguszko, Boguta, Bogwiłł, Budziński, Budzyński, Chełchowski, Chociwski, Chomienko, Ciciborski, Ciechanowiecki, Ciechanowski, Ciechański, Czechański, Dambrowski, Damięcki, Dąbrowa, Dąbrowicz, Dąbrowny, Dąbrowski, Dembowicz, Dłużniewski, Dombrowicz, Dombrowski, Drocieski, Gardliński, Garliński, Giedwiłło, Gimbut, Gimbutowicz, Głodkowski, Głodowski, Głotkowski, Godell, Goleński, Górski, Grodkowski, Gromacki, Gromadzki, Gruhnfeld, Grzywo-Dąbrowski, Gurski, Herburtowski, Jabłoński, Jachimowicz, Jachimowski, Jaczyński, Jakimowicz, Jambramowski, Jankowski, Januszewicz, Januszewski, Januszkowicz, Januszowski, Jarzębiński, Jazdowski, Jeżowski, Józefowicz, Karasiński, Karaś, Karniewski, Karniński, Karniowski, Karniski, Kiszka, Kizimowski, Klimaszewski, Klimaszowski, Kobliński, Kobuszewski, Kobuszowski, Kobyliński, Koc, Kocowski, Kocz, Koczowski, Kognowicki, Koldras, Kołacki, Korniewski, Korolkiewicz, Kosko, Kostecki, Kostka, Kowalik, Krajewski, Laskowski, Lauxmin, Lenkowski, Lepkowski, Łaukszmin, Łebkowski, Łepkowski, Łępkowski, Łoś, Maczeski, Maczyński, Marciszewski, Marczewski, Mazanowicz, Mazonowicz, Miernikiewicz, Miernikowicz, Mikosza, Mikoszewski, Mikszewicz, Milewicz, Młodzianowski, Morawski, Murawski, Napierski, Naykowski, Obidziński, Openkowski, Opęchowski, Pajewski, Pągowski, Płodownicki, Podjaski, Podkowa, Podolec, Porzecki, Porzycki, Proniewicz, Prostyński, Przechocki, Purzycki, Radczenko, Rostek, Rostkowski, Rymejko, Rymejkowicz, Rymeyko, Rymeykowicz, Rzechowski, Secymiński, Seczymiński, Secemiński, Sidorowicz, Siemieński, Sienieński, Sieniński, Sierzputowski, Sierzpowski, Sławczyński, Smolechowski, Strumiłło, Strumiło, Sucymiński, Szczepanowski, Szkotowski, Szostak, Talko, Talmon, Talmontowicz, Tołokoński, Tymowski, Tynowski, Wachowicz, Wałdowski, Wąsowski, Wdzięk, Wdziękoński, Wdziękoński, Więcławski, Zaleski, Zalkowski, Zełkowski, Zgierski, Zgirski, Zielonacki, Żalkowski, Żelkowski, Żelkowski, Żełkowski, Żgierski, Żukowski

Andrzej Łoś (ur. 4 listopada 1899, zm. 6 kwietnia 1962 w Sao Paulo) – hrabia herbu Dąbrowa, komandor podporucznik, dowódca trałowca ORP "Jaskółka" i okrętu podwodnego ORP "Ryś".

Herb szlachecki - charakterystyczny znak rodowy ustalony według określonych reguł heraldycznych. W założeniu jest znakiem niepowtarzalnym, jednak może się nim posługiwać - w heraldyce polskiej - wiele rodów tzw. herbownych, tworzących w konsekwencji charakterystyczny dla polskiej heraldyki ród herbowy, grupujący rodziny czasem ze sobą wcale niespokrewnione. Wynika to m.in. z historii kształtowania się w Polsce stanu szlacheckiego, zachowującego tradycję przynależności do dawnych wielkich rodów lub klanów, także z praktyki przyjmowania jednego herbu przez rodziny niespokrewnione, ale służące w jednej chorągwi, a także w pewnym stopniu z prawnej możliwości tzw. adopcji herbowej osoby nobilitowanej przez jej szlacheckiego patrona należącego do genealogicznej linii danego rodu herbowego. Tylko polskim zwyczajem jest fakt, że różne rodziny szlacheckie mogą pieczętować się takim samym herbem. Rodziny te nawet nie są lub nie muszą być ze sobą skoligacone. Gdzie indziej herb jest własnością tylko jednej rodziny i tylko dla niej jest jej godłem, pieczęcią i znakiem. Dlatego zmiana koloru tła lub inności tego samego wizerunku powoduje powstanie innego herbu, jednak w Polsce jest to tylko inna odmiana herbu już istniejącego. Wywodzi się to z polskiego średniowiecznego systemu prowadzenia wojen i bitew, zwanego systemem chorągwi. Tym samym rycerze jednej chorągwi zwykle używali jej godła i nosili takie same herby. Stąd wiele rodzin szlacheckich w Polsce ma podobne lub identyczne herby. Często towarzyszyła temu formalna odmiana herbu. Praktyka ta została z czasem zakazana. W innych krajach europejskich dany herb przysługuje tylko jednej rodzinie. Choć znane są też sytuacje, gdy grupa rodzin noszących różne nazwiska odmiejscowe od różnych włości, ale wspólnego pochodzenia, nosi herby identyczne lub podobne, jak w Polsce. W średniowieczu wymagane było nawet wyróżnianie herbów poszczególnych członków rodziny, przez dodawanie specjalnych oznaczeń, bordiur itp. Ten zwyczaj przetrwał w heraldyce brytyjskiej. Charakterystycznym przykładem jest tu herb Księcia Walii, różniący się od herbu królewskiego nałożonym na tarczę kołnierzem turniejowym. W Polsce takie odróżnianie herbów osobistych było stosowane u zarania naszej heraldyki, przyczyniając się m.in. do powstawania odmian herbowych.

Znani herbowni

Andrzej Łoś - komandor ORP Jaskółka

Św. Stanisław Kostka - patron Polski

Andrzej Ciechanowiecki, kawaler Orła Białego

Kiszkowie - ród magnacki na Litwie

Stanisław Laskowski - wojewoda płocki I Rzeczypospolitej

Mikołaj Morawski - poseł na Sejm Czteroletni, generał

Mateusz Damięcki - polski aktor

Zobacz też

Zobacz w Wikiźródłach hasło Dąbrowa w Encyklopedii staropolskiej

herbarz

heraldyka

herb szlachecki (lista herbów).