Długie Mury - Polski Serwis Naukowy

Długie mury

Długie Mury łączyły Ateny z portem w Pireusie i z Faleronem. Zostały zbudowane w połowie V w. p.n.e. z inicjatywy Kimona. Dwie linie murów ciągnęły się z Aten do Pireusu (Długi Mur północny i Długi Mur południowy). Między nimi biegła droga. Trzeci mur (faleroński) ciągnął się z Aten do Faleronu osłaniając od strony lądu dostęp do Zatoki Falerońskiej.

Konon (ur. przed 444 p.n.e., zm. po 393 p.n.e) - wódz ateński, jeden z dowódców floty ateńskiej podczas bitwy pod Ajgospotamoj z flotą Sparty. Po przegranej bitwie schronił się na Cyprze na dworze króla Euagorasa, gdzie zajął sie organizacją floty perskiej. Pod jego dowództwem flota składająca się głównie z okrętów cypryjskich, fenickich i rodyjskich pokonała w sierpniu 394 p.n.e. flotę lacedemońską u przylądka Knidos w Azji Mniejszej (bitwa przy przylądku Knidos). Zwycięstwo to pozwoliło uwolnić się wielu miastom-państwom spod hegemonii Sparty, w tym Atenom. Konon powrócił do ojczystych Aten w roku 393 p.n.e. witany z wielkimi honorami i obsypywany zaszczytami.

Faleron - port ateński nad Zatoką Sarońską, na wschód od Pireusu, w starożytności połączony z Atenami tzw. Długim murem falerońskim, pozwalającym dostarczać zaopatrzenie do miasta nawet w czasie wojny.

Mury czyniły Ateny twierdzą nie do zdobycia. Poziom techniki oblężniczej w owym czasie nie pozwalał na zdobycie miasta otoczonego murami, jeśli miało wystarczającą liczbę ludzi do ich obsadzenia. Dzięki połączeniu z portem, do leżących w głębi lądu Aten mogło docierać zaopatrzenie nawet podczas oblężenia.

Wojny peloponeskie (V w. p.n.e.) – dwa konflikty zbrojne w starożytnej Grecji między Atenami i Spartą, w które zostały wplątane prawie wszystkie greckie państwa.

Beocja (gr. Βοιωτία,Boiotia, łac. Beotia) – kraina historyczna w środkowej starożytnej Grecji między Zatoką Koryncką a cieśninami Eubejską i Ewripos. Obecnie Beocja (Viotia) jest prefekturą w Republice Greckiej w regionie administracyjnym Grecja Środkowa, ze stolicą w Liwadii. Graniczy z nomarchiami Attyka Zachodnia i Attyka Wschodnia (region Attyka) oraz prefekturami Fokida i Ftiotyda (Grecja Centralna). Powierzchnia prefektury Beocja wynosi 2952 km², zamieszkuje ją około 130,7 tys. ludzi (stan z 2005 roku).

Zburzone przez Spartan po klęsce Aten w wojnie peloponeskiej (404 p.n.e.) mury zostały odbudowane w latach 394-391 p.n.e. przez Konona za pieniądze otrzymane od Persji oraz przy pomocy Beocji i innych sojuszników.

Ostatecznie zburzone przez Sullę w 86 p.n.e. Do dzisiaj zachowały się ich ruiny.

Bibliografia

Mała encyklopedia kultury antycznej, Wyd. PWN, Warszawa 1983, ISBN 83-01-03529-3