|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Do niedawna młodzi ludzie ze zniszczoną głową kości udowej byli zdani jedynie na endoprotezy całkowite, które szybko się zużywają i ograniczają aktywność chorego. Od maja 2009 r. na świecie, a od lipca w Polsce, dostępna jest już nowa metoda, tzw. kapoplastyka B... W ramach projektu finansowanego przez UE przedstawiono zestaw diagnostyczny mający zastosowanie w przypadku dwóch najostrzejszych postaci biegunki dziecięcej w krajach rozwijających się - wywoływanej przez enteropatogenne E.coli (EPEC) i Shigella. Naukowcy są zdania, że zestaw może zrewolucjonizować proces diagnozowania... W połowie kwietnia islandzki wulkan Eyjafjallajökull znalazł się na pierwszych stronach gazet, kiedy wstrzymał na kilka dni cały europejski ruch powietrzny. Miliony podróżnych utknęło na lotniskach, a erupcja kosztowała sek... Polscy naukowcy chcą wykorzystać odpad powstający podczas spalania węgla kamiennego do walki z zanieczyszczeniem środowiska. Popiół ma zostać przetworzony w granulat, który będzie można użyć jako sorbent pochłaniający m.in. ropę naftową i inne ro... Przełomowe wyniki badań z Kanady i Wlk. Brytanii dały naukowcom impuls, jakiego potrzebowali do określenia nowych metod leczenia śmiertelnej trypanosomozy afrykańskiej (HAT), znanej jako śpiączka. Choroba wpływa każdego roku na życie tysięcy Afryk...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Dźwignia - chwyt Czy wiesz że...? Sambo (ros. самбо) – powstała w 1. połowie XX wieku rosyjska sztuka walki łącząca techniki judo z regionalnymi odmianami zapasów z Gruzji, Azerbejdżaniu, Armenii, Uzbekistaniu, Mongolii i Chin. Jest uznawana za dyscyplinę sportową. Sztuki walki (niekiedy błędnie utożsamiane ze sportami walki i systemami walki) są sposobami walki wręcz, czasami z użyciem broni białej. Podstawą nauki wszelkich sztuk walki jest trening, który zazwyczaj uczy umiejętności samokontroli wybuchów agresji, samoobrony, poprawia wydolność organizmu oraz redukuje poziom strachu. Dźwignia – technika wykorzystywana w sztukach walki, polegająca na ułożeniu stawu przeciwnika w taki sposób, aby próby uwolnienia się wywoływały ból (np. w aikido) lub aby wywołać ból (np. w jiu-jitsu). Jest to zmuszenie stawu (lub kilku stawów) przeciwnika do pracy w nienaturalnych warunkach np. przeprost stawu łokciowego (ramienno-łokciowego) lub kolanowego. Mieszane sztuki walki (MMA, Mixed Martial Arts) – dyscyplina sportowa, w której zawodnicy sztuk i sportów walki walczą wręcz przy dużym zakresie dozwolonych technik (w zasadzie dopuszcza się wszystkie techniki dozwolone w innych sportach walki bez broni). Mieszane sztuki walki wyrażają jeden ze współczesnych kierunków rozwoju sztuk walki – zapewnienie widowiska sportowego, w którym walka toczy się przy jak najmniejszych ograniczeniach, ale jednoczesnym zminimalizowaniu ryzyka śmierci i poważnych, trwałych obrażeń ciała.
Sporty walki to ogólne określenie sportowych wersji technik walki, w odróżnieniu od sztuk walki będących nieusportowionymi systemami samoobrony, niekiedy połączonymi z dążeniem do psychofizycznego samodoskonalenia. Niektóre sztuki walki zostały przystosowane do celów rywalizacji sportowej i są uznawane również za sporty walki (np. judo czy savate). Zwykle założenie dźwigni powoduje ból, którego przyczyną jest ucisk kości na sploty nerwowe przebiegające bezpośrednio w okolicy stawu, znaczne i bolesne naciągnięcie ścięgien lub przekroczenie ruchomości stawu i nacisk kości na kość. TechnikiZnanych jest bardzo wiele technik zakładania dźwigni. Wykonuje się je w zasadzie na wszystkich stawach człowieka: od stawów małych jak stawy palców, poprzez stawy większe jak nadgarstki i łokcie, aż po stawy największe jak kolana, biodra i kręgosłup. Ponieważ małe stawy są szczególnie wrażliwe, w sportach walki (jak w judo czy MMA) zwykle nie jest dozwolone zakładanie na nie dźwigni. Jujutsu lub jujitsu (jap. 柔術, jūjutsu?, dosł. "sztuka ustępliwości", "sztuka łagodności, miękkości"; jū - miękkość, łagodność, giętkość, elastyczność, jutsu - sztuka, technika, umiejętność) - tradycyjna japońska sztuka walki lub metoda walki wręcz, bez broni lub z użyciem małego oręża, stosowana w ataku i obronie, w starciu z jednym albo kilkoma uzbrojonymi lub nieuzbrojonymi przeciwnikami.
Ból (łac. - dolor, gr. - algos, odyne) - wg Międzynarodowego Towarzystwa Badania Bólu subiektywne przykre i negatywne wrażenie zmysłowe i emocjonalne powstające pod wpływem bodźców uszkadzających tkankę (tzw. nocyceptywnych) lub zagrażających ich uszkodzeniem. Należy podkreślić, że ból jest odczuciem subiektywnym, dlatego jest nim wszystko to, co chory w ten sposób nazywa, bez względu na obiektywne objawy z nim związane. Receptorami bólowymi są nocyceptory.
Czy wiesz że...? beta Ścięgna (łac. tendo, tenon) – twory włókniste (pasma) zbudowane z wytrzymałej tkanki łącznej właściwej zbitej (włóknistej), o zabarwieniu białawosrebrzystym. Mają postać mocnych i bardzo odpornych włókien kolagenowych, ułożonych równolegle do siebie i zatopionych w niewielkiej ilości istoty podstawowej. Między pęczkami włókien znajdują się fibrocyty ułożone w tzw. szeregi Ranviera. Stanowią przedłużenie mięśnia aż do punktu jego przyczepu. Są istotną częścią mięśni a ich zadaniem jest przenoszenie siły skurczu mięśniowego na elementy kostne szkieletu. Sprężystość ich jest nieznaczna. Pod wpływem rozciągania wydłużają się one tylko o 4% swej długości.
Kręgosłup (łac. collumna vertebralis) – część szkieletu, stanowiąca jego główną oś i podporę. Kręgosłup u ludzi i u zwierząt nie posiadających ogona zbudowany jest z 33-34 kręgów, rozciągających się od głowy do kości ogonowej.
Staw kolanowy (łac. articulatio genus) - największy staw ciała człowieka. Jest to staw złożony - łączą się tu kość udowa, piszczel oraz rzepka, tworząc staw udowo-piszczelowy oraz staw udowo-rzepkowy, które otoczone są wspólną torebką stawową. Staw posiada dwie łącznotkankowe łąkotki dopasowujące do siebie powierzchnie stawowe w czasie ruchów. Funkcjonalnie jest to staw zawiasowy, umożliwiający ruchy zginania i prostowania, ale w zgięciu możliwe są również ruchy rotacyjne. Wzmocniony jest więzadłami zewnętrznymi (pobocznymi oraz torebki stawowej) oraz dodatkowo bardzo silnymi więzadłami wewnętrznymi - więzadłem krzyżowym przednim i tylnym.
Staw (łac. articulatio) – ruchome połączenie między składnikami szkieletu (zewnętrznego lub wewnętrznego). Stawy występują u stawonogów (Arthropoda) oraz kręgowców (Vertebrata). U tych ostatnich stawy są określane, ze względu na specyficzną budowę, jako połączenia maziowe (juncturae synoviales). W stawach (tak jak w łożyskach wielu maszyn) największym problemem jest tarcie i dlatego powierzchnie stawowe pokryte są bardzo odporną na ścieranie chrząstką szklistą.
Nerw (łac. nervus "ścięgno, struna") – splot różnej długości i grubości włókien nerwowych (wypustek neuronów - aksonów) okrytych wspólną otoczką, wchodzących w skład obwodowego układu nerwowego i przewodzących bodźce czuciowe (nerwy aferentne) i ruchowe (nerwy eferentne). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |