Cukier spożywczy – na ogół pod tą nazwą występuje sacharoza produkowana z trzciny cukrowej (cukier trzcinowy) bądź z buraków cukrowych (cukier buraczany).

Pektyny – nazwa pochodzi od greckiego słowa πηκτός pektós = zwarty, cieknący; mieszanina węglowodanów występująca w ścianach komórkowych wielu roślin. Pektyny są generalnie polisacharydami i oligosacharydami o zmiennym składzie. Są to przede wszystkim poliuronidy składające się z połączonych ze sobą wiązaniami α-1,4-glikozydowymi jednostek kwasu D-galakturonowego, w znacznej części zestryfikowanych grupami metylowymi. Pektyny dla ludzi, pod względem odżywczym są ciałami balastowymi. Pod względem żywieniowym stanowią jedną z frakcji rozpuszczalnego włókna pokarmowego (błonnika). Wiele mikroorganizmów jest w stanie rozkładać pektynę.

Dynia (Cucurbita L.) – rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych obejmujący około 20 gatunków. W stanie dzikim występują w strefach klimatu gorącego i ciepłego Ameryki. Gatunkiem typowym jest Cucurbita pepo L..

Konfitura to produkt spożywczy uzyskiwany poprzez gotowanie owoców lub części owoców w syropie cukrowym lub zagęszczonym soku winogron. Do przygotowania konfitur selekcjonuje się najlepszej jakości owoce. Nie nadają się owoce uszkodzone, niedojrzałe lub niewybarwione. Ponadto owoce używane do sporządzenia konfitur muszą być bardzo słodkie (zawierać ponad 60% cukru). W konfiturach nie używa się środków konserwujących, wystarczającym konserwantem jest cukier. Przeciętnie na 1 kg owoców stosuje się nawet 2 kg cukru. Syrop cukrowy przyrządza się poprzez rozpuszczenie w wodzie dużej ilości cukru, a następnie odparowywanie wody aż do uzyskania gęstego syropu. Podobnie odparowuje się soki wyciśnięte z winogron. Najszybsza metoda polega na gotowaniu syropu w szerokich, płaskich garnkach. W trakcie gotowania należy usuwać pojawiającą się pianę (szumowinę). Syrop powinien mieć taką konsystencję, by tworzył nitki w czasie powolnego przelewania. Do gotowego syropu dodaje się powoli wyselekcjonowane, umyte i koniecznie osuszone owoce. Jednorazowo dodaje się tyle, żeby ustało wrzenie, ale tak, by temperatura syropu nie spadła zbytnio. Konfiturę mieszamy co pewien czas poprzez poruszanie kolistymi ruchami naczyniem. Jeśli zbiera się piana, należy ją bardzo delikatnie usunąć. Owoce nie powinny być uszkodzone, dlatego do mieszania nie używamy narzędzi, a zbieranie szumowin przeprowadzamy bardzo ostrożnie. Konfitura jest gotowa, gdy owoce zajmują całą objętość syropu i nie wypływają. W niektórych przepisach można znaleźć zalecenie, by gotowanie konfitur przerywać na parę godzin, a następnie ponownie podgrzewać przez kilka do kilkunastu minut. Konfitury przechowujemy w małych słoikach wypełnionych gorącymi konfiturami po same brzegi. Nakrętki i brzegi słoików warto zabezpieczyć poprzez posmarowanie koniakiem.

Powidła - przetwór owocowy wykonywany ze śliwek. Tradycyjnie na powidła używało się węgierek prażonych w kotłach przez wiele dni aż do uzyskania koloru od bordowego do brązowego. Prażenie służyło odparowaniu wody, co poprawiało ich smak oraz przedłużało okres przechowywania. Obecnie produkuje się je z pulp owocowych.

Ogórek melon, melon (Cucumis melo L., z gr. melopepon – miękkie jabłko) – gatunek ogórka z jadalnym owocem należący do rodziny jednorocznych roślin dyniowatych. Pochodzenie melona nie jest do dziś wyjaśnione, hipotezy wskazują na Azję lub Afrykę. Owoc był znany już starożytnym Grekom i Rzymianom, z czasem dotarł również do Europy Środkowej. W Polsce uprawiano go od XVII wieku. Melony w 90% składają się z wody, mają dużo cukru, a mało kalorii. Stosowany jest w celach leczniczych, ale przede wszystkim do konsumpcji. Jadany jest zazwyczaj na surowo.

Owoc (łac. fructus) - w znaczeniu botanicznym występujący u okrytozalążkowych organ powstający z zalążni słupka i ewentualnie dna kwiatowego zawierający w swym wnętrzu nasiona, osłaniający je i ułatwiający rozsiewanie.