|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: [i]Rozmowa z endokrynologiem dziecięcym,
prof. dr n. med. Tomaszem Romerem [/i]
prof. dr hab. n. med. Tomasz Romer[size=9]Wybitny specjalista w dziedzinie endokrynologii; założyciel i członek Zespołu Koordynacyjnego ds. Sto... Zespół polskich i francuskich naukowców opracował nowatorską metodę gromadzenia biopróbek. W ich doświadczeniu mała kropla, sterowana polem elektrycznym, przemieszcza się po odpowiedniej powierzchni, zgarniając z niej wirusy, bakterie i cząsteczki białek. Prace nad mi... O badaniach cmentarzysk będą rozmawiać przedstawiciel różnych dyscyplin nauki w dniach 12-13 maja w Dziekanowicach. Organizatorami interdyscyplinarnego spotkania z cyklu Funeralia Lednickie są: Stowarzyszenie Naukowe Archeologów Polski - Oddział w ... Przegląd i ocena dorobku polskiej architektury krajobrazu oraz opisującego ją języka odbędzie się podczas XIII Forum Architektury Krajobrazu w warszawskim SGGW w dniach 2-4 września. Zaplanowano pięć paneli dyskusyjnych, warsztaty i prezentac... Początek marca to okres ciekawych wydarzeń na Politechnice Wrocławskiej. 9 marca (wtorek) w Zintegrowanym Centrum Studenckim (bud. C-13, wyb. Wyspiańskiego 23-25) rozpoczęła się XIII edycja Akademickich Targów Pracy. Patronat honorowy nad imprezą obj...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
DżolofCzy wiesz że...? Imperium Mali (1235-1645) było średniowiecznym państwem ludu Mande w Afryce Zachodniej. Imperium zostało założone przez Sundiatę Keitę, późniejszego króla (mansę), i słynęło z bogactwa i hojności jego władców. Obejmowało ono większą część zachodniej części regionu Sudan, a na jego terytorium koncentrowały się szlaki handlowe łączące Afrykę północną z krajami subsaharyjskimi. Szczytowy okres potęgi Mali przypada na okres rządów mansy Kankana Musy I w 1. połowie XIV w. – znany ze swej wyprawy do Mekki i Kairu, przeprowadził podbój szeregu sąsiednich kraju (m.in. Songhaju) a także doprowadził swój kraj do rozkwitu gospodarczego (głównie dzięki handlowi), naukowego i kulturalnego (centrum piśmiennictwa stało się Timbuktu). Imperium Mali miało olbrzymi wpływ na kulturę zachodniej Afryki pozwalając na rozpowszechnienie jego języka, praw i obyczajów wzdłuż rzeki Niger. Z połowy XIV w. pochodzi opis Mali, sporządzony przez arabskiego podróżnika Ibn Battutę. Od tego momentu także datuje się upadek potęgi Mali, którego kluczowymi momentami były porażki w starciach z Songhajem w 2. połowie XV w. i Marokiem pod koniec XVI w. Francuzi – naród romański zamieszkujący głównie Francję (ok. 52 mln), Wielką Brytanię (ok. 100 tys.), Katalonię (ok. 4 tys.) oraz nieliczni w Belgii, Andorze, Luksemburgu, Monako i Szwajcarii. Poza tym Francuzi żyją głównie w swoich byłych koloniach w Afryce oraz w własnych terytoriach zamorskich w Oceanii i na innych kontynentach. Około 10 milionów osób francuskiego pochodzenia mieszka w Stanach Zjednoczonych, a 5 milionów w Kanadzie. Ich ojczystym językiem jest francuski. Większość Francuzów to katolicy (chrystianizacja w II – IV wieku). Dzisiaj wielu potomków byłych imigrantów uważa się za część narodu francuskiego, są to przeważnie osoby pochodzenia afrykańskiego i arabskiego. Pozostają oni obywatelami państwa francuskiego. Dżolof (fr. Djolof, wolof: Jolof) - przedkolonialne królestwo na terenach dzisiejszego Senegalu, założone przez lud Wolofów. Jego stolicą było miasto Linguère. Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.
Jan II, (port. João II) (ur. 3 marca 1455, zm. 25 października 1495) – król Portugalii w latach 1481-1495. Zwany był Księciem Doskonałym (port. O Príncipe Perfeito). Niewiele wiadomo o początkach królestwa, najprawdopodobniej jednak powstało w XIII wieku i utrzymywało zawsze ścisłe kontakty handlowe z Imperium Mali lub było od niego zależne. Szczyt rozkwitu Dżolofu przypada na XVI wiek, kiedy królestwo prowadziło zyskowny handel z Portugalczykami. W skład królestwa wchodziło sześć krain: Dżolof, Walo, Kajor, Baol, Sine i Saloum. Dalsze pięć krain było lennami Dżolofu. Władza królewska nigdy nie była jednak silna i często wybuchały powstania. W 1488 roku książę Wolofów, ochrzczony jako João Bemoy, zwrócił się nawet do króla Portugalii Jana II o pomoc w tłumieniu buntu w jednej ze swoich prowincji. Pomoc tę otrzymał i na kilkadziesiąt lat uratowano integralność królestwa. Wolofowie (także: Wolof, Jolof, Djolof, Dżolof) - grupa etniczna w Senegalu, Gambii i Mauretanii, licząca około 3,6 mln. przedstawicieli, z czego 3,2 mln żyje w Senegalu, 200 tys. w Gambii i 185 tys. w Mauretanii. W Senegalu stanowią najliczniejszą grupę ludnościową.
Senegal (Republika Senegalu, franc. République du Sénégal) – państwo w zachodniej Afryce nad Oceanem Atlantyckim. Graniczy z Mauretanią, Mali, Gwineą, Gwineą Bissau i Gambią. W 1549 roku od Dżolofu odłączyło się jednak państwo Kajor, a wkrótce po nim Baol i Walo. Uniezależnione królestwo przetrwały aż do podboju przez Francuzów w końcu XIX wieku.
Czy wiesz że...? beta Portugalczycy - naród pochodzenia celtycko (północna Portugalia) - romańskiego (w uproszczeniu prowincje Alentejo i Algarve oraz rejon Lizbony), posługujący się językiem portugalskim. Zamieszkuje głównie Portugalię (około 10 mln). Ponadto od 40 do 100 mln osób pochodzenia portugalskiego skupiają kraje obu Ameryk, głównie Brazylia, Stany Zjednoczone, Kanada, a także państwa Europy Zachodniej - ponad 150 tys. w Szwajcarii oraz 150 tys. w Niemczech (emigracja zarobkowa lat 60. i 70. XX wieku). Relatywnie duże społeczności portugalskie przebywają również bądź przebywały w byłych koloniach kraju. Portugalczycy w przeważającej większości są katolikami.
Język wolof - język z rodziny nigero-kongijskiej używany głównie w Senegalu, a także w Gambii i Mauretanii. Nazwa "wolof" najprawdopodobniej pochodzi od starofrancuskiego wyrażenia "Ouolof".
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |