Miladin "Dado" Pršo (ur. 5 listopada 1974 w Zadarze) - były piłkarz chorwacki grający na pozycji napastnika. Był zawodnikiem silnym i dobrze zbudowanym, miał dobre warunki fizyczne – podczas kariery mierzył 190 cm i ważył 86 kg, co bardzo przydawało mu się przy grze głową.

Istnieją pewne rozbieżności co do pochodzenia Dado Pršo. Niektóre media podają, iż Pršo jest z pochodzenia Serbem. Jednak Pršo ciągle zaznacza, że jest Chorwatem i z Serbią "nie ma nic wspólnego".

Kariera klubowa

Pršo piłkarską karierę zaczynał w rodzinnym mieście, w 1991 roku trafił do klubu NK Zadar. Potem trafił do Hajduka Split, gdzie jednak nie poznano się na jego talencie i w 1992 roku grał już w zespole NK Pazinka z miasta Pazin, grającym w drugiej lidze. Jednak w ojczyźnie Pršo kariery nie zrobił, a grę w piłkę łączył z pełnoetatową pracą w zawodzie mechanika samochodowego.

W 1993 roku postanowił wyjechać z kraju na zachód, podobnie jak wiele tysięcy innych rodaków. Trafił do Francji. Zaczął amatorsko grać w piłkę w klubach z niższych ligi FC Rouen (1993-1995) oraz Saint-Raphaël (1995-1996). W 1996 roku wypatrzył go ówczesny szkoleniowiec AS Monaco, Jean Tigana. Spodobała mu się gra Pršo i wziął go do swojego zespołu. Pršo jednak od razu nie trafił do pierwszej drużyny. Grał w 4-ligowych rezerwach klubu, a latem 1997 wypożyczono go do klubu z 3. ligi Ajaccio AC. Pierwszy sezon w zespole z Korsyki był dla Dado niezwykle udany. Jego 8 bramek przyczyniło się do awansu Ajaccio do Ligue 2. W 2. lidze Pršo także sobie poradził, Ajaccio zajęło 9 miejsce, a on z 13 golami na koncie był jednym z najlepszych strzelców w lidze.

W 1999 roku ściągnięto Pršo z powrotem do Monaco. Nie grał zbyt wiele i często wchodził na końcówki meczów, ale konkurencja w ataku Monaco była ogromna. Marco Simone, Ludovic Giuly czy David Trezeguet to uznane nazwiska i Pršo musiał ustępować im miejsca. Z takim właśnie atakiem Monaco zdobyło mistrzostwo Francji po 3 latach. Także w kolejnych sezonach Pršo był tylko rezerwowym. Sytuacja zmieniła się dopiero w sezonie 2002/2003, kiedy to trener ASM Didier Deschamps w końcu postanowił postawić na Dado, pomimo, że ten opuścił część sezonu z powodu kontuzji. W kolejnym sezonie 2003/2004 Pršo został zapamiętany przede wszystkim dzięki świetnym występom w Lidze Mistrzów. Pomógł Monaco awansować aż do finału tych rozgrywek, w których Francuzi nie sprostali FC Porto przegrywając 0:3. W pamięci pozostanie także mecz z Deportivo La Coruña, wygrany przez Monaco 8:3 – Pršo zagrał kapitalny mecz zdobywając w swoje urodziny (5 listopada) aż 4 bramki.

Po tym sezonie Pršo zamienił Francję na Szkocję. Postanowił nie przedłużać kontraktu z Monaco i za darmo przeszedł do Glasgow Rangers. W pierwszym sezonie na Wyspach zdobył 18 bramek i po Johnie Hartsonie z Celtiku Glasgow był jednym z najlepszych strzelców ligi, a Rangersi zdobyli kolejne w historii mistrzostwo Szkocji. W kolejnym sezonie (2005/2006) już było gorzej, gdyż Rangers nie obroniło tytułu mistrza Szkocji, a co gorsza zajęło dopiero 3. miejsce w lidze, jednak do Pršo i tak nie można było mieć większych pretensji za grę.

Pršo w pewnym momencie kariery zaczął miewać szczególne problemy z nogami – jego kolana po każdym meczu stają się opuchnięte do tego stopnia, że przez kilka dni Pršo nie może normalnie trenować. Z tego powodu w 2007 roku był zmuszony zakończyć karierę.

Kariera reprezentacyjna

W reprezentacji Chorwacji Pršo zadebiutował 29 marca 2003 roku w wygranym 4:0 meczu z Belgią. Debiut nastąpił dość późno jak na zawodnika tej klasy, bo w wieku 29 lat. Został członkiem kadry na Euro 2004, gdzie był podstawowym napastnikiem Chorwacji i zagrał tam 3 mecze. Strzelił wtedy bramkę reprezentacji Francji. Pršo grał też na Mundialu w Niemczech, gdzie Chorwacja zagrała słabo i nie wygrała żadnego z 3 meczów – Dado rozegrał wszystkie w pełnym wymiarze czasowym (z Brazylią (0:1), z Japonią (0:0) i z Australią (2:2)), ale nie udało mu się zdobyć bramki. Po mistrzostwach Pršo postanowił, że kończy karierę w reprezentacji Chorwacji. W kadrze rozegrał 25 meczów i zdobył 8 bramek.

Bibliografia