|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Od połowy stycznia można ponownie zgłaszać propozycje polskich innowacyjnych technologii ekologicznych, które będą promowane na całym świecie. Ze stworzonego przez resort środowiska tzw. akceleratora zielonych technologii GreenEvo korzysta już 13 firm.Te... W najbliższą niedzielę (4 stycznia 2009r.) Ziemia znajdzie się najbliżej Słońca. Oba ciała będzie wtedy dzielił dystans 147.1 milionów kilometrów - poinformował dr Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie. W starożytności i ... Bitwa nad Niemnem, rozegrana pod koniec września 1920 r., ostatecznie przypieczętowała polskie zwycięstwo w wojnie z bolszewicką Rosją, potwierdzając militarne zdolności marszałka Józefa Piłsudskiego. Po klęsce pod Wa... Do 31 stycznia można zgłaszać kandydatów do nagrody Instytutu Matematycznego PAN. Zgłoszenia - z uzasadnieniem sygnowanym przez trzy osoby z tytułem profesora nauk matematycznych - powinny też zawierać życiorys kandydata i spis jego naukowych publikacji.Nagrody Instytutu Matematy... W dniach 13-15 sierpnia 1920 r. na przedpolach Warszawy rozegrała się decydująca bitwa wojny polsko-bolszewickiej. Określana mianem "cudu nad Wisłą" i uznawana za 18. przełomową bitwę w historii świata zadecydowała o...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Dagobert ICzy wiesz że...? Austrazja – kraina historyczna, w VI – VII w. stanowiąca północno-wschodnią część merowińskiego Królestwa Franków. Obejmowała tereny nad Mozą, Mozelą i środkowym Renem, które obecnie leżą we wschodniej Francji, zachodnich Niemczech, Belgii i Holandii. Głównymi ośrodkami i siedzibami władców były Metz i Reims. Sigebert III (Zygisbert III, ur. 629 - zm. 1 lutego 656) – król Austrazji w latach ok. 633/34 - 656, syn Dagoberta I i Ragnetrudy, święty Kościoła katolickiego, patron Nancy. Grimoald I zwany Starszym urodz. ok. 615 zm. 656 był majordomem Austrazji w latach prawdopodobnie od 640 lub 644 do swojej śmierci. Był synem Pepina z Landen i jego żony Idubergi. 
 Dagobert I (ur. ok. 603, zm. 19 stycznia 639) – król Franków od 623 w Austrazji. Syn Chlotara II. Ostatni wybitny władca z dynastii Merowingów. W 629, po śmierci ojca, odziedziczył Neustrię. Utrzymał podział królestwa na Austrazję, Neustrię i Burgundię, próbując jednocześnie rozciągnąć swoja władzę na Akwitanię i południową Francję. W 629 roku wydzielił swemu synowi Charibertowi II królestwo Akwitanii, które jednak w roku 632 ponownie wróciło pod panowanie Dagoberta I. W roku 631 został pokonany przez słowiańskiego wodza Samona pod Wogastisburgiem. W roku 634 możnowładcy Austrazji wymusili na nim ustanowienia tam jako króla dzielnicowego jego syna Sigeberta III. Śmierć Dagoberta I stanowiła początek rządów majordomów władających w imieniu królów, którzy rzadko dożywali pełnoletności. Pepin z Landen zwany również Pepinem Starszym (ur. ok. 580, zm. 21 lutego 640) – majordom Austrazji za czasów Merowingów – Chlotara II, Dagoberta I i Sigeberta III.
Akwitania (fr. Aquitaine) - kraina historyczna i region administracyjny we Francji, położony na wybrzeżu atlantyckim w południowo-zachodniej części kraju. Dzieli się na 5 departamentów: Dordogne, Gironde, Landes, Lot-et-Garonne i Pyrénées-Atlantiques. Żenił się pięciokrotnie, a małżonkami jego były kolejno: Gomatruda, Nantylda, Ragnetruda (wcześniej konkubina), Wulfegonda oraz Berchilda (wcześniej konkubina). Majordomowie stale wzmacniali swą pozycję aż do otrzymania przywileju sądownictwa i ustanowieniu własnych dynastii przez dziedziczność swego stanowiska. Majordomowie nie chcieli rezygnować z marionetkowych królów merowińskich ponieważ ciągle nie wygasły mity o królewskiej charyzmie. Gdyby próbowali ich usunąć siłą i zagarnąć koronę to spotkaliby się z oporem szlachty. Dobrym tego przykładem jest syn Pepina Starszego, Grimoald, który polecił jednemu z koronowanych słabeuszy merowińskich adoptować swego syna Childeberta i osadził go następnie na tronie. Jednak możni Neustrii wytoczyli Grimoaldowi proces i zgładzili go w 656 roku. Neustria – kraina historyczna w północno-zachodniej Francji, początkowo nazwa geograficzna, od VI wieku nabrała znaczenia politycznego w związku z powstaniem tam w 561 roku odrębnego królestwa frankijskiego po podziale państwa Merowingów. W 687 roku została połączona z Austrazją.
Frankowie(łac. gens Francorumlub Franci) - to nazwa zbiorcza określająca zachodniogermańską federację plemion, u swoich, uchwytnych źródłowo, początków, tj. w III w. n.e., zamieszkującą tereny na północ i wschód od dolnego Renu. Między trzecim, a piątym wiekiem część Franków najeżdżała terytorium Rzymu, gdy inna część weszła w skład rzymskich wojsk w Galii. Tylko Frankowie saliccy utworzyli królestwo na terenach rzymskich. Pod wodzą rodzimej dynastii Merowingów podbili niemal cała Galię. Pod władzą Karolingów państwo to stałą się wiodącą siłą chrześcijańskiego Zachodu. Jego rozpad dał początek dwóm wiodącym siłom średniowiecza: królestwu Francji i państwu niemieckiemu. Mimo to inni przedstawiciele rodziny Grimoalda tzw. Arnulfingowie w końcu przejęli koronę dając początek Karolingom. Bibliografia
Czy wiesz że...? beta Merowingowie – dynastia królów panująca w Królestwie Franków w latach 481–753, wywodząca się od władcy Franków salickich Merowecha (Meroweusza).
Chlotar II (ur. 584, zm. 18 października 629) z dynastii Merowingów – syn Chilperyka I i Fredegundy, dzielnicowy król Franków, panował w Neustrii i Paryżu.
Majordom (łac. maiordomus, staropol. domarad, czyli "starszy domu") – w średniowiecznej Europie urzędnik zarządzający dworem możnowładcy, marszałek dworu. Do jego obowiązków należało ściąganie podatków, dowodzenie wojskiem królewskim i przewodnictwo sądowi pałacowemu.
Karolingowie – dynastia frankijska wywodząca się od Karola Młota, panująca w latach 753-987. Pierwszym jej przedstawicielem miał być Arnulf z Metzu. Początkowo majordomowie dynastii Merowingów. Odsunęli ich od władzy 751 i sami objęli tron za zgodą możnowładztwa i papiestwa. Po śmierci Ludwika Pobożnego państwo frankijskie zostało podzielone na trzy części: zachodnią (Francia occidentalis), wschodnią (Francia orientalis) i środkową ciągnącą się od Flandrii po północną Italię i brzegi Morza Śródziemnego.
Samon (Samo) (zm. 658) – kupiec frankijski (noszący najprawdopodobniej imię pochodzenia celtyckiego), pochodzący prawdopodobnie z Sens, który został władcą pierwszego zanotowanego przez źródła pisane państwa słowiańskiego zwanego państwem Samona. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
