Dalmacjusz - Polski Serwis Naukowy

Dalmacjusz (łac. Flavius Iulius Dalmatius, ?–337) – cesarz rzymski od 18 września 335 do 337 roku n.e.

Był synem Dalmacjusza Starszego – przyrodniego brata Konstantyna Wielkiego. Jego bratem był Hannibalianus. Z powodu wrogości jaką cesarzowa Helena okazywała potomstwu swej rywalki – Teodory, przyrodnie rodzeństwo Konstantyna żyło długie lata z dala od dworu – w Akwitanii. Zarówno Dalmacjusz jak i Hannibalianus otrzymali gruntowne wykształcenie z rąk sławnego galijskiego retora Exuperiusza.

Konstantyn I Wielki łac. Gaius Flavius Valerius Constantinus (ur. 27 lutego 272 w Niszu w dzisiejszej Serbii – zm. 22 maja 337) – cesarz rzymski od 306 roku, święty Kościoła prawosławnego.

Starożytna Macedonia – antyczne królestwo na Półwyspie Bałkańskim, którego historyczne centrum znajdowało się na terytorium obecnej północno-środkowej Grecji, a w miarę rozwoju terytorialnego objęło również część obszarów obecnej Republiki Macedonii i południowo-zachodniej Bułgarii.

Sytuacja rodziny zmieniła się w drugiej połowie lat dwudziestych IV wieku. Wtedy to Dalmacjusz starszy zaczął zyskiwać coraz większy wpływ na starszego brata. Konstantyn obdarzył go m.in. starorzymskim tytułem cenzora. W 335 r. cesarz ogłosił nowe zasady podziału Imperium, przeznaczając Dalmacjusza młodszego na władcę Tracji i Macedonii. Nowo mianowany cezar rezydował w Naissus.

Konstancjusz I Chlorus (ur. 31 marca 250, zm. 25 lipca 306), Gaius Flavius Constantius, od 1 maja 305 Imperator Caesar Gaius Flavius Valerius Constantius Augustus, z przydomkiem "Chlorus" pojawia się w źródłach dopiero od VI w. Po śmierci deifikowany. cesarz rzymski z tytułem cezara od 293, a augusta 305 do 306 roku. Urodził się w biednej rodzinie w Ilirii, karierę zrobił służąc w wojsku. Późniejsi autorzy dorobili mu genealogię od cesarza Klaudiusza II Gockiego (268-270). 1 marca 293 roku został adoptowany przez cesarza Maksymiana i otrzymał tytuł cezara. Do historii przeszedł jako ojciec cesarza Konstantyna I Wielkiego.

Hannibalianus (zm. 337), syn Dalmacjusza Starszego, przyrodniego brata cesarza Konstantyna Wielkiego, wnuk Konstancjusza Chlorusa i jego drugiej żony - Flavii Maximiany Teodora. Jego rodzonym bratem był cezar Dalmacjusz.

Został zamordowany w 337 r. podczas masakry potomków Konstancjusza Chlorusa, zrodzonych z jego drugiej żony Teodory.