Damdin Suche Bator (mong.: Сүхбаатар lub Damdiny Süchbaatar, Sukhbaatar, Sukh, Sukhe-Bator; ur. 2 lutego 1893, zm. 22 lutego 1923) - mongolski dowódca wojskowy, znany ze świetnych umiejętności jeździeckich.

Życiorys

Urodził się w dzisiejszym Ułan Bator, gdzie uczęszczał do jednej z rosyjskich szkół. W 1911 wstąpił do armii, z której został później wydalony za nieposłuszeństwo. W 1917 ponownie wstąpił do armii.

W czasie komunizmu w Mongolii uznawany przez ówczesną propagandę za głównego bohatera rewolucji. Przypisywano mu także poprowadzenie wojsk Mongolskiej Ludowej Armii Rewolucyjnej do zwycięstwa w wojnie mongolsko-chińskiej i uzyskanie ostatecznej niepodległości Mongolii. Po powstaniu mongolskiego rządu rewolucyjnego, został w nim ministrem wojny oraz był naczelnym dowódcą armii i szefem jej sztabu. W praktyce był też wodzem partii i kraju, choć nie objął funkcji premiera ani sekretarza generalnego komitetu centralnego. W początkach istnienia partii, w marcu 1921 nie był nawet w komitecie centralnym, który jednak miał wówczas dość niską rangę, gdyż sekretarz generalny komitetu centralnego był podległy dowódcy armii, czyli Suche Batorowi. Jesienią 1921 Suche Bator dowodził mongolskimi oddziałami bolszewickimi, pomagając Armii Czerwonej rozbić oddziały białogwardzistów i Mongołów generała barona Romana von Ungern-Sternberga. Zmarł niespodziewanie w pełni sił, prawdopodobnie na złośliwą formę żółtaczki, choć nie wykluczano także otrucia.

Bibliografia