Damian Zimoń (ur. 25 października 1934 w Niedobczycach) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup diecezjalny katowicki od 1985 do 2011 (od 1992 jako arcybiskup metropolita), od 2011 arcybiskup senior archidiecezji katowickiej.

Życiorys

Wykształcenie średnie uzyskał w Państwowym Liceum im. Powstańców Śląskich w Rybniku. Wstąpił do Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk biskupa Juliusza Bieńka w 1957.

Po przyjęciu święceń kapłańskich pracował jako wikariusz kolejno w parafiach: św. Marii Magdaleny w Tychach (1958–1962), Narodzenia NMP w Pszowie (1952–1967), św. Piotra i Pawła w Katowicach (1966–1967), a następnie jako proboszcz w parafii mariackiej w Katowicach (1967–1969). W latach 1969–1975 pełnił funkcję wicerektora Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Od 1975 do nominacji na biskupa katowickiego był proboszczem parafii mariackiej w Katowicach. W latach 1970–1977 kontynuował studia specjalistyczne z zakresu teologii pastoralnej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i historii liturgii w Papieskiej Akademii Teologii w Krakowie na seminarium ks. prof. Wacława Schenka, gdzie w 1977 uzyskał doktorat. W 1970 został powołany w skład Diecezjalnej Rady Pastoralnej. W październiku 1975 został członkiem Diecezjalnej Rady Pro Disciplina Seminarii. W 1976 został przewodniczącym Diecezjalnej Komisji Liturgicznej, w tym okresie pełnił także funkcję sekretarza Rady Kapłańskiej Diecezji Katowickiej. Brał czynny udział w pracach I Synodu Diecezji Katowickiej (1972–1975) i Synodu Krakowskiej Prowincji Kościelnej. W styczniu 1975 otrzymał nominację na członka Komisji Episkopatu Polski do Spraw Duchowieństwa. W 1974 wszedł w skład redakcji „Gościa Niedzielnego”. Wykładał w Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym w Katowicach, Studium Pastoralnym, Studium Teologicznym, a obecnie na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.

3 czerwca 1985 został mianowany biskupem diecezjalnym diecezji katowickiej. 29 czerwca 1985 odbyła się konsekracja i ingres do katowickiej katedry. Po reorganizacji Kościoła w Polsce 25 marca 1992 został mianowany arcybiskupem metropolitą katowickim.

W Episkopacie Polski zasiadał w Radzie Stałej (od 1992), był przewodniczącym Komisji Duszpasterstwa. Jest członkiem Komisji Duszpasterstwa, Rady Ekumenicznej, a także opiekunem Duszpasterstwa Głuchoniemych. Z racji pełnienia funkcji arcybiskupa metropolity katowickiego był wielkim kanclerzem Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Śląskiego.

W sierpniu 2009 Benedykt XVI poprosił, aby arcybiskup w związku ze złożoną rezygnacją kontynuował funkcję metropolity katowickiego jeszcze przez kolejne dwa lata po osiągnięciu wieku emerytalnego, o ile pozwoli na to stan zdrowia. Rezygnacja została przyjęta 29 października 2011, kiedy papież mianował jego następcą Wiktora Skworca, dotychczasowego biskupa diecezjalnego tarnowskiego.