Dariusz Bogusław Dźwigała (ur. 22 marca 1969 w Warszawie) – były polski piłkarz występujący na pozycji pomocnika. Rozegrał w polskiej ekstraklasie 268 spotkań i strzelił 34 bramki. Występował w reprezentacji Polski w piłce nożnej halowej 5-osobowej.

Kariera piłkarska

Początki kariery

Dźwigała jest wychowankiem Drukarza Warszawa. W wieku szesnastu lat przeniósł się do Polonii Warszawa. Od początku 1989 roku reprezentował barwy, także stołecznej, Gwardii, by po półtora roku przenieść się na sezon do Ursusa Warszawa. Latem 1991 powrócił do Polonii. W 1993 roku zadebiutował w jej barwach w Ekstraklasie. W sumie w sezonie 1993/1994 rozegrał 31 meczów i strzelił pięć goli na najwyższym szczeblu rozgrywek w Polsce. Przez następne 18 miesięcy grał dla „Czarnych Koszul” w ówczesnej II lidze, a z początkiem 1996 roku wyjechał do Izraela.

Wyjazd do Izraela i powrót do Polski

Przez pół roku występował w Hapoelu Kfar Saba. W jego barwach rozegrał siedem meczów w izraelskiej ekstraklasie i zajął w niej 12. pozycję na koniec rozgrywek. Po zakończeniu sezonu powrócił do Polski i związał się kontraktem z Hetmanem Zamość.

Gra na Śląsku

Do Górnika Zabrze trafił w listopadzie 1996 roku. Debiutował 23 listopada w meczu przeciwko Amice Wronki. Pierwszego gola dla zabrzan zdobył 19 kwietnia 1997 pokonując bramkarza Sokoła Tychy. W sumie w sezonie 1996/1997 rozegrał siedemnaście meczów, zdobył dwie bramki i trzykrotnie został upomniany przez sędziów żółtymi kartkami, a jego klub zajął 13. miejsce w tabeli.

W następnych rozgrywkach zabrzanie zajęli 8. pozycję, a Dźwigała rozegrał 27 meczów i strzelił 3 bramki.

Sezon 1998/1999 rozpoczął jeszcze jako piłkarz Górnika, jednak po rozegraniu trzynastu spotkań, w których zanotował jedno trafienie odszedł do GKSu Katowice. W Katowicach spędził rundę wiosenną sezonu 1998/1999, w której rozegrał 9 meczów, a GKS zajął ostatnie miejsce w tabeli i spadł do II ligi.

Na kolejne pół roku Dźwigała powrócił do Górnika Zabrze. Rozegrał 15 meczów ligowych nie strzelając żadnej bramki i definitywnie rozstał się z klubem. Przygodę z zabrzańskim klubem zakończył rozegrawszy 72 spotkania i strzeliwszy 6 goli. Kilkukrotnie był kapitanem drużyny.

Pogoń Szczecin i wyjazd do Turcji

Od 2000 roku grał w Pogoni Szczecin. W barwach „Portowców” zadebiutował 5 marca w wygranym 1-0 spotkaniu przeciwko Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski. Już dziesięć dni później zdobył swoją pierwszą bramkę w nowym klubie. W 29' minucie meczu w Olsztynie przeciwko tamtejszemu Stomilowi pokonał Zbigniewa Małkowskiego ustalając tym samym wynik spotkania na 1-1. W sumie rozegrał w tym sezonie 16 spotkań i strzelił 4 bramki, czym pomógł drużynie w utrzymaniu się w I lidze.

Kolejne rozgrywki Pogoń zakończyła jako wicemistrz Polski i tym samym uzyskała prawo startu w pierwszej rundzie kwalifikacyjnej Pucharu UEFA. Do tego osiągnięcia walnie przyczynił się Dariusz Dźwigała, który w 22 spotkaniach strzelił 3 bramki. W tamtych rozgrywkach warszawianin często był napominany przez sędziów kartkami, w sumie obejrzał 10 żółtych i jedną czerwoną.

W następnym sezonie szczecinianie odpadli juz w pierwszej rundzie kwalifikacyjnej Pucharu UEFA przegrywając 3-2 w dwumeczu z islandzkim Fylkir Reykjavík. Obie bramki dla polskiej drużyny zdobył właśnie Dźwigała. W rozgrywkach ligowych zagrał w sumie 19 razy i zdobył 4 bramki, przy czym występy te były przedzielone siedmioma meczami w tureckim zespole Diyarbakirspor Kulübü, które wychowanek Drukarza Warszawa rozegrał jesienią 2001 roku.

W Szczecinie Dźwigała spędził również połowę następnego sezonu, w którym to zagrał w sześciu spotkaniach i zdobył dwie bramki.

Powrót do Polonii

W 2003 roku Dźwigała po raz drugi został zawodnikiem Polonii Warszawa. Przez pierwsze pół roku zagrał 11 meczów i ani razu nie trafił do siatki przeciwnika. W sezonie 2002/2003 Polonia zajęła ósme miejsce, a były klub pomocnika „Czarnych Koszul”, Pogoń Szczecin, spadł z ligi.

Rozgrywki sezonu 2003/2004 Dariusz Dźwigała już w całości spędził w jednej drużynie. Rozegrał 23 mecze ligowe, w których strzelił 6 goli, a Polonia zajęła 11. miejsce w tabeli. Warszawianie uczestniczyli także w rozgrywkach Pucharu Intertoto, ale odpadli w pierwszej rundzie ulegając kazachskiemu Tobyłowi Kostanaj (Dariusz Dźwigała zagrał tylko w przegranym 1-2 meczu rewanżowym).

W kolejnym sezonie klub Dźwigały zajął dziesiąte miejsce w rozgrywkach I ligi, a on sam rozegrał 23 spotkania, w których dwukrotnie trafiał do siatki rywala.

Po zakończeniu następnych rozgrywek „Poloniści” spadli do ówczesnej II ligi, a Dźwigała rozegrał w tamtym sezonie 28 meczów i zdobył 2 bramki. Również dwa trafienia zaliczył w trzech spotkaniach Pucharu Polski. Po sezonie 2005/2006 zarząd „Czarnych Koszul” nie przedłużył z nim kontraktu.

Start Otwock

W lipcu 2006 roku trafił do Startu Otwock (razem z nim z Warszawy do Otwocka przenieśli się: trener Cazery Moleda oraz Igor Gołaszewski). W pierwszym sezonie gry w Starcie był podstawowym zawodnikiem drużyny, w drugim grywał już sporadycznie. Od początku 2008 roku, po odejściu trenera Moledy, był w klubie grającym szkoleniowca. Jeszcze w tym sezonie poprowadził otwocczan do triumfu w rozgrywkach ówczesnej IV ligi, co dawało możliwość gry w barażu o awans do „nowej” II ligi. W końcówce pierwszego meczu barażowego przeciwko Stali Niewiadów Dźwigała osobiście pojawił się na boisku i był to jego ostatni mecz w zawodowym futbolu.

Styl gry

Dźwigała słynął z precyzyjnych i atomowych strzałów z dystansu, jego wizytówką były fantastycznie wykonywane rzuty wolne, z których w swojej karierze zdobył wiele bramek.

czytaj dalej: [2], [3]