Dariusz Jakubowski - Polski Serwis Naukowy

Dariusz Jakubowski (ur. 26 października 1959 w Warszawie) – polski aktor filmowy i teatralny.

Absolwent XXX Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Śniadeckiego w Warszawie. W 1984 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie.

Od 1984 aktor warszawskiego Teatru Studio, gdzie jako student IV roku PWST debiutował w „Affabulazione” Piera Paolo Passoliniego w reżyserii Tadeusza Łomnickiego.Oficjalny debiut to „Przedstawienie pożegnalne” P. Mullera w reżyserii Bogusława Lindy. Spektakl ten nagrodzono w 1985 na Festiwalu „Grecja kolebką kultury” w Atenach trzecią nagrodą (pierwsza przypadła Peterowi Brookowi za „Mahabharatę”, druga Peterowi Steinowi). Tutaj współpracował, obok wyżej wymienionych, z reżyserami: Jerzym Grzegorzewskim, Mariuszem Trelińskim, G. De Moor, P. Schweitzerem, Jerzym Kaliną, Leszkiem Mądzikiem, A. Lipiec-Wróblewską, Z. Brzozą, Magdaleną Łazarkiewicz, Agatą Dudą-Gracz, Stasysem Eidrigeviciusem,Grzegorzem Bralem. Z Teatrem Studio odbył szereg tournée artystycznych. Występował na prestiżowych festiwalach teatralnych w całej Europie, a także w Izraelu, Australii, Japonii, na Tajwanie i w Singapurze.

IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza aktorów i filmów. Zawiera informacje o artystach i produkcjach z wielu części świata (w tym także polskich). Z bazy możemy się dowiedzieć między innymi o dorobku aktorów (reżyserów, scenarzystów, muzyków i innych osób związanych z produkcją i tworzeniem filmu), przeczytać krótkie syntetyczne biografie (przy niektórych osobach). Baza pozwala również sprawdzić informacje o filmach, serialach i produkcjach telewizyjnych (nawet tych w produkcji), jak również o nagrodach filmowych. Mankamentem bazy jest nieuwzględnianie charakterystycznych znaków diakrytycznych niektórych języków, w tym języka polskiego.

Pier Paolo Pasolini [czyt. ...pazolini] (ur. 5 marca 1922 w Bolonii, zm. 2 listopada 1975 w Ostii) – włoski pisarz, dramaturg, malarz, poeta, scenarzysta i reżyser filmowy, prezentujący w filmach poglądy lewicowe i zaangażowanie społeczno-polityczne. Z wykształcenia filolog i lingwista romański. Był jednym z najbardziej znanych intelektualistów swojego pokolenia. Uznawany za nonkonformistę i twórcę kontrowersyjnego. Według Susan Sontag był najbardziej rozpoznawalną figurą we włoskiej sztuce i literaturze po II wojnie światowej. Sam konsekwentnie utrzymywał, że przede wszystkim jest poetą.

Współpraca z teatrem niezależnym zaowocowała występem w roli Dionizosa w "Bachantkach"Eurypidesa na offowej scenie Southwark Playhouse w Londynie i na Festiwalu Michaiła Czechowa w Forest Row w Anglii.

Filmografia: grał w produkcjach takich reżyserów jak Andrzej Konic, Krzysztof Kieślowski, Janusz Majewski, Andrzej Trzos-Rastawiecki, Wojciech Wójcik, Jerzy Zalewski, a popularność przyniosły mu role w serialach „Ekstradycja”, „Wiedzmin”, „Na dobre i na złe”. Brał udział także w serialach dokumentalnych Bogusława Wołoszańskiego, między innymi w „Tajemnicy twierdzy szyfrów”.

Andrzej Trzos-Rastawiecki (ur. 23 czerwca 1933 we Lwowie) – polski reżyser i scenarzysta filmów dokumentalnych i fabularnych; przewodniczący Polskiej Federacji DKF (od 1991).

Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polska – państwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji.

Regularnie występuje na scenach teatralnych i festiwalach muzycznych, prezentując swoje autorskie spektakle, m.in. w Teatrze Studio w Warszawie, w Teatrze im. Osterwy w Gorzowie Wlkp., na Świętokrzyskich Dniach Muzyki w Filharmonii Świętokrzyskiej w Kielcach, Festiwalu Muzyki Dawnej na Zamku Królewskim w Warszawie, Festiwalu Chopiniana w Łazienkach Królewskich w Warszawie, Festiwalu Muzyki Kameralnej i Organowej w Słupsku, w Centrach Chopinowskich w Sannikach i Szafarni, Festiwalu Muzyki Kameralnej Radom-Orońsko, w Filharmonii w Rzeszowie, na koncertach Towarzystwa im. Fryderyka Chopina .

Filmweb (filmweb.pl) – największy polski serwis internetowy poświęcony filmom i ludziom kina. Druga co do wielkości baza filmowa na świecie po IMDb.com (na dzień 18 lipca 2010 zawiera informacje o 460297 filmach, 32874 serialach i 1273718 ludziach filmu).

Internetowa Baza Filmu Polskiego (filmpolski.pl) – największa pośród istniejących, redagowana w Bibliotece i Ośrodku Informacji Filmowej PWSFTviT im. Leona Schillera w Łodzi przez Jarosława Czembrowskiego. Istnieje od 1990, początkowo udostępniana w Bibliotece PWSFTviT, od marca 1998 również w internecie.

Zapraszany do współpracy przez wiele instytucji muzycznych w Polsce. W Filharmonii Narodowej w Warszawie wykonał z Orkiestrą Filharmonii partie narratora w „Pocałunku wieszczki” Igora Strawińskiego, w „Historii Babara” F. Poulenca i „Najbardziej niewiarygodnej historii” Wernera. Wszystkie dzieła pod batutą Łukasza Borowicza.Z orkiestrą Sinfonia Varsovia wykonał partię narratora w oratorium Józefa Haydna "Siedem ostatnich słów Chrystusa na krzyżu". Realizował także partię narratora w „Impresji na początek drogi” Pawła Buczyńskiego z Orkiestrą Kameralną Filharmonii Narodowej w ramach XXIII Festiwalu Warszawskie Spotkania Muzyczne-muzyka dawna-muzyka nowa. W Filharmonii Śląskiej w Katowicach wykonał partię narratora w „Piotrusiu i wilku” Siergieja Prokofjewa.

Tajemnica twierdzy szyfrów - polski, 13-odcinkowy serial telewizyjny, emitowany od 7 września 2007 do 30 listopada 2007 w TVP1. Jest ekranizacją powieści Bogusława Wołoszańskiego pt. „Twierdza szyfrów”. Zdjęcia do serialu kręcono od marca do grudnia 2006 roku na Dolnym Śląsku w zamku Czocha, tytułowej "Twierdzy", oraz w zamkach: Książ, Bolków i Pszczyna.

Andrzej Konic (ur. 24 lipca 1926 w Warszawie, zm. 25 października 2010 w Warszawie) – polski reżyser teatralny, telewizyjny i filmowy, aktor i scenarzysta.

Dla Estrady Kameralnej Filharmonii Narodowej tworzył autorskie programy oparte na słowie.

W 2007 wystąpił w II edycji programu Jak oni śpiewają. W 2009 wziął udział specjalnym odcinku Jak Oni Śpiewają, przygotowanym z okazji Dnia Dziecka, na rzecz podopiecznych Fundacji Polsat.

Jest wiceprezesem Związku Artystów Scen Polskich.

Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie (do 1996 jako Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna) – publiczna szkoła wyższa z siedzibą w Warszawie.

Jak Oni śpiewają (ang. Soapstar Superstar) – program rozrywkowy emitowany w Polsce na licencji brytyjskiej. Jest pierwszą zagraniczną wersją tego programu. Prowadzącymi byli Katarzyna Cichopek i Krzysztof Ibisz.

W sezonach 2007/2008 , 2009/2010 i 2011/2012 juror nagrody teatralnej Feliksy Warszawskie.

Aktor działa w obronie praw zwierząt. Angażuje się w akcje na rzecz lepszego ich traktowania, np. „Zerwijmy łańcuchy”. Konferencja nt. respektowania praw zwierząt w Pałacu Prezydenta RP z udziałem pierwszej damy.

Prywatnie mąż śpiewaczki Katarzyny Thomas – sopran.

Siergiej Siergiejewicz Prokofiew (ros. Серге́й Серге́евич Проко́фьев, urodzony 23 (11) kwietnia 1891 w Soncowce, w Rosji, zmarł 5 marca 1953 w Moskwie, ZSRR) - rosyjski kompozytor muzyki poważnej i filmowej oraz pianista. Jeden z najwybitniejszych, najpopularniejszych i najczęściej nagrywanych kompozytorów XX w. Jako pianista, kontynuator tradycji świetnych rosyjskich kompozytorów- pianistów: Antona Rubinsteina, A. Skriabina czy S. Rachmaninowa. Jako kompozytor muzyki fortepianowej stworzył własny styl, którego cechą charakterystyczną jest szczególnie intensywne wykorzystanie dynamicznych możliwości instrumentu i związanych z nimi efektów dźwiękowych, charakteryzujący się ilustracyjnością, humorem, bogatą ekspresją, umiejętnym łączeniem dysonansu z tonalnością oraz elementów muzyki industrialnej z elementami ludowymi. Wraz z Igorem Strawińskim, Dymitrem Szostakowiczem i Paulem Hindemithem jeden z najważniejszych reprezentantów neoklasycyzmu w muzyce. Wykształcił rozpoznawalny styl, Popularność zawdzięcza przede wszystkim Symfonii Klasycznej, bajce symfonicznej Piotruś i Wilk, III Koncertowi fortepianowemu C-dur, baletowi Romeo i Julia, suicie Porucznik Kiże oraz muzyce do filmów Sergieja Eisensteina.

Na dobre i na złe – polski serial telewizyjny emitowany w stacji TVP2 od 7 listopada 1999 roku w każdy piątek o godzinie 20:05 i w niedzielę o 16:05 (przez pierwsze lata tylko w niedziele o 16:00).