David Dacko (ur. 24 marca 1930 r. w Bouchia w prefekturze Lobaye, zm. 20 listopada 2003 r. w Jaunde w Kamerunie) - polityk środkowoafrykański, pierwszy prezydent Republiki Środkowoafrykańskiej.

Dacko był działaczem Ruchu Rozwoju Społecznego Czarnej Afryki (MESAN). W 1959 r. został premierem autonomicznej, a 12 grudnia 1960 r. prezydentem niepodległej Republiki Środkowoafrykańskiej. Prowadził politykę profrancuską. 1 stycznia 1966 r. został obalony przez pułkownika Jeana-Bédela Bokassę, który 17 września 1976 r. mianował go osobistym doradcą. 21 września 1979 r. powrócił do władzy w wyniku zamachu stanu wspieranego przez Francję. W marcu 1981 r. wygrał sfałszowane wybory prezydenckie, a 1 września tego samego roku został obalony przez André Kolingbę. Trzykrotnie (w 1992, 1993 i 1999 r.) startował w wyborach prezydenckich. Kiedy w 2003 r. François Bozizé obalił Ange-Félixa Patassé'a i objął urząd prezydenta, Dacko wziął udział w Dialogu Narodowym rozpoczętym 9 września, jednak już 27 września doznał ataku astmy. Został przetransportowany do szpitala w stolicy Kamerunu, Jaunde, gdzie zmarł 20 listopada o godzinie 20.00. 13 grudnia został pochowany niedaleko swojej rezydencji w Mokinda.