Dawid Ben-Gurion , pierwotnie Dawid Grün (hebr. דוד בן גוריון, ur. 16 października 1886, zm. 1 grudnia 1973) – pierwszy premier Izraela, uważany za jednego z twórców państwa i "Ojca Narodu". Stał na czele Państwa Izrael do 1963 roku.

Wczesne lata

Urodził się w 1886 roku w Płońsku (wówczas znajdującego się na terenie Cesarstwa Rosyjskiego, obecnie w Polsce) jako Dawid Grün, w nieistniejącym dziś domu przy ul. Wspólnej, róg Warszawskiej – miejscem oznaczonym drzewem pamięci (z tyłu siedziby ZUS). Wychował się w domu przy rynku – obecny adres pl. 15 Sierpnia 21A oznaczony tablicą pamiątkową. Kształcił się w szkole hebrajskiej założonej przez ojca, Awigdora Grüna, który był prawnikiem i liderem organizacji syjonistycznej Chowewej Syjon. Jego matka Scheindel zmarła, gdy Dawid miał 11 lat. W 1903 roku przystąpił do socjalistyczno-syjonistycznej organizacji Poalej Syjon. Stało się tak po części z powodu zainteresowań jego ojca, jak i szoku wywołanego u Dawida obserwującego antysemickie pogromy i niechęć do Żydów, powszechną w Europie Wschodniej w owym czasie.

W 1906 roku wyemigrował do Palestyny, która była wówczas częścią imperium osmańskiego. Dopomógł w założeniu organizacji samoobrony żydowskiej Haszomer. Pracował fizycznie, będąc zatrudnionym przy uprawie owoców cytrusowych. Jednocześnie zajmował się dziennikarstwem. W tym czasie zmienił swoje nazwisko na Ben Gurion, na cześć średniowiecznego historyka żydowskiego Josefa ben Goriona (Guriona, czyli "syn lwa"), a także rozpoczął działalność polityczną.