Demokratyczna Partia Postępowa lub Demokratyczna Partia Postępu (chin. upr.: 民主进步党; chin. trad.: 民主進步黨; pinyin: Mínzhǔ Jìnbù Dǎng, ang. Democratic Progressive Party, DPP) – tajwańska partia polityczna założona w 1986 przez opozycyjnych działaczy podziemia demokratycznego. Opowiada się w polityce zagranicznej za niepodległością Tajwanu i liberalizmem w polityce gospodarczej. Przewodniczy koalicji wyborczej Zielonych. W latach 2000-2008 partia rządząca.

Historia

Demokratyczna Partia Postępowa wywodzi się ze środowisk podziemnej opozycji wobec rządzącego Kuomintangu, domagającej się liberalizacji życia politycznego i gospodarczego. Po przeniesieniu rządu Republiki Chińskiej na Tajwan, w państwie wprowadzony został stan wojenny, który obowiązywał do 1987. Rząd Kuomintangu, jedynej legalnej partii politycznej, wprowadził cenzurę, ograniczał wolność wypowiedzi, publikacji, zgromadzeń i stowarzyszeń. Pod koniec lat 70. i na początku lat 80. XX wieku, kilka lat po śmierci wieloletniego prezydenta Czang Kaj-szeka, w kraju zaczęły powstawać nieformalne grupy działaczy opozycji demokratycznej zwane dangwai (lub "pozapartyjni").

W grudniu 1979 wiec w mieście Kaohsiung zwołany przez dangwai i magazyn Formosa w celu uczczenia Międzynarodowego Dnia Praw Człowieka przerodził się w gwałtowną konfrontację, w czasie której tysiące jego uczestników zostało brutalnie pobitych. W następstwie wydarzenia, zwanego "incydentem w Kaohsiung", aresztowani zostali czołowi dysydenci, których oskarżono o działalność wywrotową i skazano na wysokie kary pozbawienia wolności.

Ostatecznie jednak wydarzenia w Kaohsiung i represje wobec opozycji przyczyniły się do wzmocnienia ruchów demokratycznych. Pomimo oficjalnego zakazu tworzenia nowych partii politycznych, członkowie ruchu dangwai we wrześniu 1986 powołali do życia Demokratyczną Partię Postępową (DPP). W grudniu 1986 DPP wzięła udział w wyborach parlamentarnych, zdobywając pierwsze mandaty w Yuanie Ustawodawczym i Zgromadzeniu Narodowym. W 1987, na krótko przed śmiercią, prezydent Chiang Ching-kuo zniósł stan wojenny, co zapoczątkowało okres reform politycznych, gospodarczych i społecznych w Republice Chińskiej. W 1992 DPP wzięła udział w pierwszych w pełni demokratycznych i wolnych wyborach do parlamentu. W 1994 jej kandydat Chen Shui-bian został wybrany burmistrzem Tajpej. W 1996 kandydat DPP Peng Ming-min przegrał z kandydatem Kuomintangu Lee Teng-hui w pierwszych bezpośrednich wyborach prezydenckich na wyspie. Ze stworzonego przezeń zaraz po wyborach "Ruchu na rzecz budowy państwa" w tym samym roku powstała Tajwańska Partia Niepodległościowa, grupująca członków DPP niezadowolonych z bardziej centrowego i mniej radykalnie pro-niepodległościowego kursu partii.

Chen Shui-bian, prezydent Republiki Chińskiej w latach 2000-2008

W marcu 2000 DPP po raz pierwszy w historii przejęła władzę w kraju po tym, jak Chen Shui-bian zwyciężył w wyborach prezydenckich. Było to zarazem pierwsza zmiana obozu rządzącego w historii republiki. Również w 2001 w wyborach do Yuanu Ustawodawczego DPP odniosła zwycięstwo, stając się największą partią polityczną w parlamencie. W wyborach prezydenckich w marcu 2004 prezydent Chen Shui-bian uzyskał reelekcję, pokonując Lien Chana z Kuomintangu. W wyborach parlamentarnych w grudniu 2004 DPP zdobyła najwięcej mandatów, jednak jej koalicja wyborcza Zielonych przegrała z koalicją Kuomintangu, Niebieskimi.

Podczas swoich 8-letnich rządów partia wielokrotnie podkreślała odrębność Tajwanu od Chin. Jednym z przejawów tej polityki było wprowadzenie w 2002 roku jako urzędowej transkrypcji języka chińskiego systemu tongyong pinyin, mimo że na świecie od ponad 20 lat obowiązującym systemem jest hanyu pinyin. Tongyong pinyin spotkał się z ostrą krytyką jako niefunkcjonalny, zaś jego twórcom zarzucano jedynie polityczne motywacje. Ostre kontrowersje i masowe protesty wywołała przeprowadzona za rządów DPP zmiana nazwy i wystroju Mauzoleum Czang-Kaj-szeka.

W 2008 DPP utraciła władzę po 8 latach. W styczniu przegrała wybory do parlamentu, po czym w marcu jej kandydat Frank Hsieh przegrał wybory prezydenckie z Ma Ying-jeou z Kuomintangu. Kadencja prezydenta Chen Shui-biana upłynęła z dniem 20 maja 2008.

18 maja 2008 nowym przewodniczącym partii została wybrana Tsai Ing-wen. 14 stycznia 2012 Tsai przegrała w wyborach prezydenckich z ubiegającym się o reelekcję Ma Ying-jeou. Miesiąc później ustąpiła ze stanowiska przewodniczącej DPP.