Detroit Blues - Polski Serwis Naukowy

Blues detroicki (ang. Detroit blues), gatunek bluesa powstały i rozwijający się w Detroit w Stanach Zjednoczonych. Największą popularność osiągnął w latach 40. i 50. XX wieku. Blues detroicki w prostej linii od bluesa Delty. Podobnie jak w przypadku bluesa chicagowskiego jego powstanie było wynikiem migracji biednych robotników z Południa do bardziej zindustrializowanych miast północnych Stanów Zjednoczonych w latach 20. i 30. XX wieku. Detroit blues jest również bardzo zbliżony do bluesa chicagowskiego. Rozwinął się z prostego bluesa Delty w bardziej rozbudowany gatunek muzyczny, używający większej liczby instrumentów (w tym gitary elektrycznej oraz gitary basowej).

Blues chicagowski (ang. Chicago blues) – gatunek muzyki bluesowej powstały w Stanach Zjednoczonych w Chicago w stanie Illinois. Jego powstanie jest wynikiem wielkiej migracji biednych robotników z południa do bardziej zindustrializowanych miast północnych Stanów Zjednoczonych w pierwszej połowie XX wieku. Blues chicagowski powstawał poprzez dodanie gitary elektrycznej, perkusji, instrumentów klawiszowych, gitary basowej, harmonijki ustnej oraz czasami saksofonu do prostego bluesa Delty.

Gitara basowa − instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na podstrunnicy (gryfie); stosuje się także gitary basowe bezprogowe (fretles, z ang. fretless). Gitara basowa — podobnie jak kontrabas — transponuje o oktawę w dół. Tradycyjne gitary basowe mają cztery struny E1, A1, D, G, czyli wydają dźwięki odpowiednio: 41,2 Hz, 55 Hz, 73,4 Hz i 98 Hz. Łączna skala gitary basowej obejmuje dźwięki (w brzmieniu) od E1 do g, jest więc identyczna ze skalą kontrabasu 4-strunowego. Oprócz tradycyjnego stroju EADG, głównie w muzyce cięższej stosuje się strój obniżony, gdzie o ton niżej stroi się całą gitarę (DGCF) lub tylko najniższą strunę (DADG). Oprócz czterostrunowych, istnieją także modele pięciostrunowe (z dodatkową dolną struną H2 lub C1) (jak kontrabas 5-strunowy, orkiestrowy), sześciostrunowe (jak pięciostrunowy plus górna struna C), ośmiostrunowe (gdzie dla każdej struny, takiej jak w gitarze czterostrunowej jest dodana druga strojona o oktawę wyżej) oraz dwunastostrunowe, spokrewnione z Chapman stickami. Firma Modulus wyprodukowała w latach 80 XX w. osiemnastostrunową gitarę basową (jej szyjka ma 6 cali szerokości). Osoba grająca na gitarze basowej to basista. Gitara basowa zazwyczaj należy do sekcji rytmicznej zespołu muzycznego w muzyce rozrywkowej, jednak obecnie jest często wykorzystywana jako instrument solowy.

Jedynym znanym przedstawicielem tego stylu muzycznego był John Lee Hooker. Sam blues detroicki pozostawał w cieniu bardziej popularnego i wpływowego bluesa chicagowskiego.

Blues Delty (ang. delta blues) – jeden z najwcześniejszych, niemal archetypicznych gatunków muzyki bluesowej, część country bluesa i z szerszej perspektywy – folku amerykańskiego.

Gitara elektryczna - gitara, w której drgania stalowej struny umieszczonej w polu magnetycznym są przekształcane w zmiany napięcia elektrycznego za pomocą przetwornika elektromagnetycznego.