Deusdedit lub Adeodatus, imię świeckie: Frithona, Frithuwine lub Frithonas (zm. ok. 664 roku) – średniowieczny anglosaski (Wessex) duchowny chrześcijański, biskup, w latach 655–664 arcybiskup Canterbury, święty.

W roku 655 Deusdedit jako pierwsza osoba pochodząca z Wielkiej Brytanii został arcybiskupem Canterbury. Pełnił ten urząd przez ponad dziewięć lat, aż do swojej śmierci. Zmarł w czasie panującej w Anglii epidemii dżumy dymieniczej. Dokładna data zgonu jest nieznana. Po śmierci został uznany za świętego. Jego żywot został spisany po przeniesieniu jego relikwii w 1091 roku. Deusdedit jest czczony w Kościele katolickim, prawosławnym i w kościołach Wspólnoty Anglikańskiej.

Życie

Tradycja sięgająca czasów następujących krótko po inwazji Normanów na Anglię w 1066 roku, a zapoczątkowana przez Goscelina z Saint-Bertin podaje, że przyszły arcybiskup Canterbury nosił początkowo imię Frithona. Była to prawdopodobnie zniekształcona forma imienia Frithuwine. Historyk Peter Hunter Blake jako prawidłową podaje wersję Frithonas.

Imię Deusdedit oznacza w języku łacińskim zwrot „Bóg dał”. Było to imię ówczesnego papieża, panującego w latach 615–618, znanego także jako Adeodat I (łac. a Deo datus oznacza „dany przez Boga”). Przybieranie sobie imion panujących papieży było praktyką, stosowaną przez wielu średniowiecznych biskupów saskich.

12 lub 24 marca 655 roku Deusdedit został konsekrowany na biskupa przez biskupa Rochesteru Ithmara. Został szóstym arcybiskupem Canterbury, licząc od momentu przybycia na wyspy brytyjskie misji gregoriańskiej, a pierwszym urodzonym na tej wyspie (był Sasem zachodnim). Jednym z powodów, dla których tak wiele czasu musiało upłynąć od przyjęcia chrześcijaństwa przez Królestwo Kentu ok. 600 roku do ustanowienia po raz pierwszy rodowitego mieszkańca wysp arcybiskupem, był niedostatek szkół, w których poziom nauczania byłby na tyle wysoki, by pozwalał absolwentom ubiegać się o wysokie urzędy kościelne. Sytuacja polepszyła się dopiero po utworzeniu przez misjonarzy gregoriańskich odpowiedniej liczby placówek. Prawdopodobnie Deusdedit zawdzięczał swoją nominację na arcybiskupa Canterbury współpracy z królem Kentu Earconbertem i królem Wessex Cenwalhem. Nie wiadomo, kiedy dokładnie przybrał sobie imię Deusdedit, choć historyk Richard Sharpe przypuszcza, że miało to miejsce w czasie jego konsekracji biskupiej.

Przez dziewięć lat pełnienia przez Deusdedita urzędu arcybiskupa Canterbury wszyscy biskupi angielscy, z wyjątkiem Damiana – następcy Ithamara na urzędzie biskupa Rochesteru – przyjmowali sakrę z rąk biskupów celtyckich lub obcych. Damianowi święceń udzielił Deusdedit. W czasie swoich rządów Deusdedit założył klasztor żeński na wyspie Thanet, a także pomógł w zakładaniu w 657 roku klasztoru w Medeshamstede – późniejszego opactwa w Peterborough. Przez długi czas znajdował się w cieniu biskupa Sasów zachodnich – Agilberta. Władza Deusdedita nie wykraczała poza granice archidiecezji Canterbury oraz tradycyjnie zależnej od niej diecezji Rochester.

Deusdedit nie był obecny na zwołanym w roku 664 synodzie w Whitby, debatującym nad tym, czy Kościół w Nortumbrii powinien stosować rzymską, czy celtycką metodę obliczania daty Wielkanocy. Prawdopodobnie absencja ta była spowodowana zarazą, która wtedy wybuchła w Anglii.