Dieter Thoma (ur. 19 października 1969 r. w Hinterzarten) – niemiecki skoczek narciarski, trzykrotny medalista olimpijski, pięciokrotny medalista mistrzostw świata, dwukrotny medalista mistrzostw świata w lotach, trzykrotny medalista mistrzostw świata juniorów, zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni oraz zdobywca Pucharu KOP.

Kariera

Dieter Thoma z rodziny o tradycjach narciarskich. Jego dziadek Albert był instruktorem i trenerem, ojciec Franz biegaczem narciarskim, a wuj Georg Thoma był mistrzem olimpijskim i mistrzem świata w kombinacji norweskiej. Dieter pierwszy raz na skoczni pojawił się w 1975 roku, a w 1985 roku został powołany do reprezentacji.

W Pucharze Świata zadebiutował w pierwszym konkursie 34. edycji Turnieju Czterech Skoczni, zajmując 71. miejsce 30 grudnia 1985 roku w Oberstdorfie. Dwa dni później, podczas konkursu Garmisch-Partenkirchen zdobył swoje pierwsze punkty zajmując 11. miejsce. Półtora miesiąca później, 13 lutego 1986 roku osiągnął swój pierwszy sukces w karierze, wspólnie z kolegami zdobywając złoty medal w konkursie drużynowym na mistrzostwach świata juniorów w amerykańskim Lake Placid. W 1987 roku, na mistrzostwach świata juniorów we włoskim Asiago zdobył dwa medale: srebrny drużynowo i brązowy indywidualnie, wyprzedzili go jedynie Ari-Pekka Nikkola z Finlandii oraz Mike Arnold z NRD. Już po tygodniu wziął udział w mistrzostwach świata w Oberstdorfie zajmując 49. miejsce na normalnej skoczni, na dużej był dwudziesty, a w konkursie drużynowym zajął szóste miejsce.

Na początku sezonu 1987/1988, 12 grudnia 1987 roku wywalczył swoje pierwsze podium zajmując drugie miejsce w Lake Placid. Siódme miejsce w Oberstdorfie, piąte w Ga-Pa i ósme w Innsbrucku dawały mu wysoką pozycję w klasyfikacji 36. Turnieju Czterech Skoczni. Jednak w ostatnim konkursie, 6 stycznia 1988 roku w Bischofshofen Thoma zajął dopiero 96. miejsce, przekreślając swe szanse na dobry wynik w tym Turnieju. Wystartował także w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni podczas igrzysk olimpijskich w Calgary w 1988 roku zajmując 55. miejsce. Sezon 1988/1989 przyniósł mu pierwsze zwycięstwo w karierze. Odniósł je już w pierwszym konkursie tego sezonu, 3 grudnia 1988 roku w kanadyjskim Thunder Bay. Później jeszcze trzykrotnie stawał na podium, co dało mu trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej. Był także czwarty w 37. Turnieju Czterech Skoczni. Na mistrzostwach świata w Lahti w 1989 roku był czternasty na normalnej skoczni, na dużej zajął 28. miejsce, a w konkursie drużynowym reprezentanci RFN z Thomą w składzie zajęli ósme miejsce.

Kolejny sezon zakończył na czwartej pozycji w klasyfikacji generalnej. Wygrał w Oberstdorfie, był piąty w Garmisch-Partenkirchen, szósty w Innsbrucku i drugi w Bischofshofen, co dało mu zwycięstwo w klasyfikacji końcowej 38. edycji Turnieju Czterech Skoczni. Zwyciężył także na mistrzostwach świata w lotach w Vikersund w 1990 roku, wyprzedzając Fina Mattiego Nykänena i Jensa Weißfloga z NRD. Łącznie pięciokrotnie stawał na podium zawodów PŚ w tym sezonie, trzykrotnie zwyciężając i dwa razy zajmując drugie miejsce. Ponownie trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej zajął w sezonie 1990/1991. Trzeci był także 39. Turnieju Czterech Skoczni, choć w konkursach tylko raz stanął na podium (3. miejsce w Innsbrucku). Mistrzostwa świata w Val di Fiemme w 1991 roku przyniosły mu kolejny medal. W konkursie drużynowym wspólnie z Heiko Hungerem, André Kiesewetterem i Jensem Weißflogiem wywalczył brązowy medal. Indywidualnie zajął 21. miejsce na dużej oraz 35. miejsce na dużej skoczni.

W kolejnych sezonach Thoma prezentował słabszą formę. Trzecie miejsce w austriackim Murau wywalczone 9 stycznia 1994 roku, było jego pierwszym podium od zakończenia sezonu 1990/1991. W międzyczasie wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Albertville w 1992 roku i mistrzostwach świata w Falun w 1993 roku, jednak na obu tych imprezach zajmował odległe miejsca. Miesiąc po zajęciu trzeciego miejsca w Murau Thoma wystartował na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer. Po pierwszej serii olimpijskiego konkursu na normalnej skoczni Dieter zajmował siódme miejsce po skoku na 98,5 m i tracił 13 punktów do lidera - Espena Bredesena z Norwegii oraz 7 punktów do zajmującego trzecie miejsce Japończyka Noriakiego Kasai. Odległość 102,5 m uzyskana przez Niemca w drugiej kolejce pozwoliła mu awansować aż na trzecie miejsce, za Bredesena i jego rodaka Lasse Ottesena. W walce o brązowy medal Thoma pokonał swego rodaka Jensa Weißfloga o zaledwie 0,5 punktu. W konkursie na dużej skoczni indywidualnie zaprezentował się słabiej, zajmując piętnaste miejsce, ale w konkursie drużynowym wraz z Hansjörgiem Jäkle, Christofem Duffnerem i Jensem Weißflogiem sięgnął po złoty medal. W klasyfikacji generalnej sezonu 1993/1994 zajął 11. miejsce.

W sezonie 1994/1995 indywidualnie nie osiągnął żadnego sukcesu, zaledwie dwukrotnie stawał na trzecim stopniu zawodów Pucharu Świata. Te wyniki przełożyły się na odbywające się w marcu 1995 roku mistrzostwa świata w Thunder Bay, gdzie był dwunasty na normalnej skoczni, a na dużym obiekcie zajął 33 miejsce. Mimo to w konkursie drużynowym razem z Weißflogiem, Jäkle i Gerdem Siegmundem wywalczył srebrny medal. Złoty medal zdobyli Finowie, do których Niemcy stracili zaledwie 6,5 punktu.

Kolejne sukcesy przyszły w sezonie 1996/1997. Thoma wygrał pierwsze zawody tego sezonu 30 listopada 1996 roku w Lillehammer. Wygrał także w Oberstdorfie i Bischofshofen, w Ga-Pa był ósmy, a w Innsbrucku dziewiąty, co wystarczyło do zajęcia trzeciego miejsca w klasyfikacji końcowej 45. Turnieju Czterech Skoczni za Primožem Peterką ze Słowenii i Austriakiem Andreasem Goldbergerem. Podczas mistrzostw świata w Trondheim w 1997 roku zdobył srebrny medal w konkursie indywidualnym na dużej skoczni - wyprzedził go tylko Masahiko Harada z Japonii, trzecie miejsce z wyraźną stratą zajął Szwajcar Sylvain Freiholz. Na normalnej skoczni zajął dopiero 22. miejsce, jednak w konkursie drużynowym wraz z Jäkle, Duffnerem i Martinem Schmittem zdobył kolejny medal, tym razem brązowy. Łącznie w tym sezonie dziewięciokrotnie stawał na podium zawodów PŚ, czterokrotnie zwyciężał, cztery razy był drugi i raz trzeci, co dało mu drugie miejsce w klasyfikacji generalnej. W tym samym roku na zawodach w Planicy ustanowił swój rekord życiowy skokiem na 211,0 metrów. Skoczył nawet dalej, osiągając 213,0 metrów (dalej niż ówczesny rekord świata), ale skoku tego nie ustał.

Dobre wyniki uzyskiwał także w sezonie 1997/1998, który również zaczął się od jego zwycięstwa, będącego równocześnie ostatnim w jego karierze. W Turnieju Czterech Skoczni zajął tym razem szóste miejsce. Niedługo później wystartował na mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie, gdzie zdobył brązowy medal. Lepsi okazali się tylko zwycięzca Kazuyoshi Funaki z Japonii oraz drugi w konkursie Sven Hannawald z Niemiec. W lutym 1998 Thoma wystartował na igrzyskach w Nagano zajmując trzynaste miejsce na normalnej skoczni i dwunaste na dużym obiekcie. W konkursie drużynowym Niemcy w składzie: Sven Hannawald, Martin Schmitt, Hansjörg Jäkle i Dieter Thoma zdobyli srebrny medal. W klasyfikacji generalnej tego sezonu zajął ósme miejsce.

Mistrzostwa świata w Ramsau w 1999 roku były ostatnią dużą imprezą w jego karierze. W indywidualnych startach był ósmy na dużej skoczni i szesnasty na normalnym obiekcie. Ponadto razem z Hannawaldem, Duffnerem i Schmittem zdobył złoty medal w konkursie drużynowym; przewaga Niemców nad drugimi w konkursie Japończykami wyniosła zaledwie 1,9 punktu. Ostatni raz na podium zawodów Pucharu Świata stanął 23 stycznia 1999 roku w Sapporo, gdzie zajął trzecie miejsce. Ostatni oficjalny występ Dieter Thoma zaliczył 19 marca 1999 roku w Planicy, gdzie zajął 14. miejsce. W klasyfikacji końcowej swego ostatniego sezonu w Pucharze Świata zajął 10. miejsce.