|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Prof. Maria Siemionow 29 marca zaprezentowała w Pałacu Staszica w Warszawie wykład na temat zagadnień etycznych związanych z przeszczepami twarzy. Powiedziała, że dobro pacjenta, a nie spektakularny wyczyn, był i jest dla niej najważniejszy. Prof. Siemionow, absolwent... Ostatnie sześć miesięcy upłynęło pod znakiem dobrej passy polskich archeologów prowadzących badania w kraju i za granicą. Oprócz spektakularnych odkryć podsumowano kilka dużych, wieloletnich projektów badawczych. Do najistotniejszych wydarzeń polskiej archeolo... Aby zlikwidować przepaść dzielącą nas w dziedzinie biotechnologii od Stanów Zjednoczonych, mamy rozwiązanie dwojakiego rodzaju, twierdzą przedstawiciele europejskiej biotechnologii dla zdrowia, mianowicie: stworzenie paneuropejskiej giełdy i 'europeizacja' konce... Na osteoporozę, chorobę, która stopniowo niszczy kości prowadząc do złamań, kalectwa, a nawet zgonu, cierpi na świecie ponad 200 mln ludzi. W związku ze starzeniem społeczeństw liczba ta będzie stale rosła - alarmuje Międzynarodowa Fundacja Ost... Co 22 sekundy na całym świecie dochodzi do złamania kręgów kręgosłupa związanych z zaawansowaną osteoporozą. Przynajmniej jedno takie złamanie przytrafia się co trzeciej kobiecie powyżej 50. roku życia. 20 października obchodzony jest Światowy ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
DobromiłaCzy wiesz że...? Dobrowieść - staropolskie imię żeńskie, złożone z członów Dobro- ("dobry, dobra") i -wieść ("wiedzieć" albo "wieść, prowadzić"). Mogło oznaczać "tę, która sprzyja dobrym wieściom" albo "tę, która dobrze wiedzie swoje życie". Dobrowoja — żeński odpowiednik staropolskiego imienia męskiego Dobrowoj, złożonego z członów Dobro- ("dobry") i -woj ("wojownik"). Imię to nie było notowane w dawnych dokumentach. Dobromiła – staropolskie imię zeńskie, złożone z członów Dobro- ("dobro, dobra") i -miła ("miła"). Mogło oznaczać "ta, która jest dobra i miła". W źródłach polskich poświadczone w XII wieku (lata 1185 – 1186). Dobromiła imieniny obchodzi 4 października i 11 października. Podobne imiona staropolskie: Dobrogniewa, Dobromira, Dobroniega, Dobrosułka, Dobrowieść, Dobrowoja oraz Dobrożyźń. Dobrożyźń — staropolskie imię żeńskie, złożone z członów Dobro- ("dobry, dobra") i -żyźń ("urodzajność, żyzność"). Por. Świętożyźń. Możliwe staropolskie zdrobnienia: Dobrosta, Dobruchna, Dobrusza, Dochna.
Imiona słowiańskie to imiona wywodzące się z pogańskiej, przedchrześcijańskiej tradycji słowiańskiej lub tworzone na ich wzór. Należą do nich rdzenne (rodzime) polskie imiona, tj. imiona jedno i dwuczłonowe utworzone ze słów używanych w języku staropolskim. W 1994 roku imię to nosiło 301 kobiet w Polsce . BibliografiaPrzypisy
Czy wiesz że...? beta Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.
Dobromira – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów Dobro- ("dobry") i -mira ("pokój, spokój, dobro"). Mogło ono oznaczać "ta, która ceni pokój". W źródłach polskich poświadczone w XIII wieku.
Dobroniega — staropolskie imię żeńskie, złożone z dwóch członów: Dobro- ("dobra") i -niega ("rozkosz"). Mogło zatem oznaczać "ta, która dostarcza przyjemnosci, rozkoszy".
Dobrogniewa – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów Dobro- ("dobra") oraz -gniewa ("gniew"). Mogło oznaczać "ta, której gniew jest zawsze dobry" lub in. Jest to czternasto- lub piętnastowieczna przeróbka imienia Dobroniega.
Dobrosułka – staropolskie imię żeńskie, złożone z dwóch członów: Dobro- ("dobry") i -sułka ("obiecywać" albo "lepsza, możniejsza"). Może oznaczać "obiecująca dobro". Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |