Docklands Light Railway - Polski Serwis Naukowy

Docklands Light Railway (DLR) – system automatycznie sterowanych pociągów obsługujących obszar wschodniego Londynu. W 2006 roku przewiózł 60 milionów pasażerów. DLR należy do systemu komunikacji miejskiej Londynu (co przekłada się m.in. na bilety – wspólne dla metra i DLR), zaś jego linia jest zaznaczana na wszystkich schematach sieci metra. Organizacyjnie stanowi jednak niezależną jednostkę, zarządzaną w imieniu miasta przez prywatną firmę działającą na zasadzie ajenta. W skład DLR wchodzi obecnie 38 stacji i 31 kilometrów tras.

Jubilee Line - jedna z linii metra londyńskiego, tradycyjnie oznaczana kolorem srebrnym. Jej trasa liczy 36,2 km, zaś pociągi zatrzymują się na 27 stacjach. Korzysta z niej ok. 127,5 mln pasażerów rocznie. Jest jedyną linią spotykającą się na co najmniej jednej stacji ze wszystkimi pozostałymi.

Pierwszy odcinek DLR został otwarty w 1987. Jego budowa miała związek z prowadzonym na terenie dawnych londyńskich doków (Docklands) programem gruntownej rewitalizacji. Początkowo planowano przedłużyć na ich obszar należącą do metra Jubilee Line, jednak zarzucono ten pomysł z powodów finansowych. Zamiast tego wybudowano DLR. Jak na owe czasy była to inwestycja niezwykle nowoczesna. W pociągach nie ma maszynistów, każdy skład posiada zaledwie jednego pracownika obsługi, który pełni przede wszystkim rolę konduktora, a tylko w sytuacji zagrożenia może przejąć kierowanie składem. Również stacje są maksymalnie zautomatyzowane. W późniejszym okresie linia DLR była przedłużana, swój obecny kształt osiągnęła pod koniec roku 2005. W związku z przygotowaniami do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012, trwa już kolejna rozbudowa. Od roku 2000 wszystkie stacje przystosowane są do potrzeb osób poruszających się na wózkach inwalidzkich.

Sieć

Układ sieci DLR

Układ sieci DLR pozwala na dość swobodne ustalanie tras przejazdu pociągów. Obecnie kursują one na czterech głównych trasach:

Straford – Pudding Mill Lane – Bow Church – Devons Road – Langdon Park – All Saints – Poplar – West India Quay – Canary Wharf – Heron Quays – South Quay – Crossharbour – Mudchute – Island Gardens – Cutty Sark (for Maritime Greenwich) – Greenwich – Deptford Bridge – Elverson Road – Lewisham

Bank – Shadwell – Limehouse – Westferry – West India Quay – Canary Wharf – Heron Quays – South Quay – Crossharbour – Mudchute – Island Gardens – Cutty Sark (for Maritime Greenwich) – Greenwich – Deptford Bridge – Elverson Road – Lewisham

Bank – Shadwell – Limehouse – Westferry – Poplar – Blackwall – East India – Canning Town – Thames Wharf (prawdopodobna przyszła stacja) – West Silvertown – Pontoon Dock – London City Airport – King George V – Woolwich Arsenal

Tower Gateway – Shadwell – Limehouse – Westferry – Poplar – Blackwall – East India – Canning Town – Royal Victoria – Custom House for ExCeL – Prince Regent – Royal Albert – Beckton Park – Cyprus – Gallions Reach – Beckton

Canning Town – Star Lane – West Ham – Abbey Road – Stratford High Street – Stratford – Stratford International

Prawdopodobnie powstanie jeszcze linia:

Gallions Reach – Beckton Riverside – Creekmouth – Barking Riverside – Dagenham Vale – Dagenham Dock

Inne

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Docklands Light Railway

DLR w dniu otwarcia

Przypisy

Transport for London (2007) Docklands Light Railway przewozi 60 milionów pasażerów [Uzyskane 5 kwietnia 2007]