Doktorant - Polski Serwis Naukowy

W sensie ogólnym, doktorantem jest osoba pisząca rozprawę doktorską. Natomiast w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym doktorant to uczestnik studiów doktoranckich.

Rodzaje dróg do doktoratu

Obecnie funkcjonuje kilka ścieżek umożliwiających pisanie doktoratu:

z "wolnej stopy" - umożliwia to Art. 11 Ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym, zgodnie z którym przewód doktorski otwiera się na wniosek zainteresowanego.

obejmując stanowisko asystenta (8 lat na napisanie doktoratu)

studia doktoranckie (3 lub 4 lata) stacjonarne lub niestacjonarne

Status doktoranta

Uczestnicy studiów doktoranckich w Polsce nie są ani studentami, ani pracownikami naukowymi. Jest to konsekwencja procesu bolońskiego, którego celem jest strukturyzacja studiów trzeciego stopnia, co prowadzi do starcia się dwóch tradycji organizacji takich studiów: kontynentalnej i anglosaskiej. W tradycji anglosaskiej (USA, UK) doktorant jest studentem, a na studia doktoranckie można zapisać się już po zdobyciu tytułu licencjata. Zdobycie tytułu magistra następuje wtedy w trakcie studiów doktoranckich. Koszt zakupu takich studiów „2 w 1” są niższe niż koszty zakupu kolejno dwóch stopni. W tradycji kontynentalnej, wzorowanej na rozwiązaniach niemieckich, doktorant jest naukowcem, a studia przygotowują do pracy na uczelni.

Studia stacjonarne (dawniej: dzienne) – system studiów, w którym zajęcia odbywają się tylko od poniedziałku do piątku. W przeciwieństwie do innych systemów studiowania, na uczelniach państwowych są bezpłatne.
Studia trzeciego stopnia (studia doktoranckie) – studia umożliwiające uzyskanie zaawansowanej wiedzy w określonej dziedzinie lub dyscyplinie nauki, przygotowujące do samodzielnej działalności badawczej i twórczej oraz uzyskania stopnia naukowego doktora.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

Studia niestacjonarne (dawn. zaoczne) – system studiów, w którym zajęcia odbywają się w systemie zjazdów trwających od piątkowego popołudnia do niedzieli.

Magister (z nadawany przez wyższe uczelnie po ukończeniu studiów drugiego stopnia (dawniej: studiów jednolitych magisterskich lub magisterskich studiów uzupełniających), a w przypadku niektórych kierunków (farmacja, prawo, psychologia) – studiów jednolitych drugiego stopnia oraz wcześniejszym uzyskaniu absolutorium, złożeniu pracy dyplomowej i zdaniu egzaminu magisterskiego. Jest to również tytuł zwyczajowy używany przez farmaceutów (podobnie jak tytuł doktora używany przez lekarzy).

Stypendium (w znaczeniu prawnym) – jednostronne świadczenie pieniężne ze strony osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej, przyznane za osiągnięcie określonego wyniku w danej dziedzinie nauki lub sztuki albo w celu umożliwienia kontynuowania nauki, prowadzenia badań naukowych lub prac w dziedzinie sztuki.

Dziennik Ustaw (skrót: Dz. U.uwaga do skrótu), pełna nazwa: Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej — to najważniejszy polski dziennik urzędowy. Jest to jedyne oficjalne źródło poznania powszechnie obowiązującego prawa w Rzeczypospolitej Polskiej. Wydawanie Dziennika Ustaw jest wyłączną kompetencją Prezesa Rady Ministrów, który zajmuje się tym przy pomocy redakcji znajdującej się w Rządowym Centrum Legislacji.

Licencjat (łac. licentiatus) – tytuł zawodowy nadawany obecnie w Polsce absolwentom studiów I stopnia; tytuł ten oznacza wykształcenie wyższe zawodowe.

Samorząd studencki – działa w Polsce w oparciu o Ustawę z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.), która wymienia samorząd studencki jako ciało, w skład którego wchodzą wszyscy studenci danej uczelni.

Asystent (łac. assistens - towarzyszący; potocznie "asystent profesora") – najniższe rangą stanowisko w szkołach wyższych dla pracowników naukowych lub naukowo-dydaktycznych posiadających tytuł zawodowy magistra (ew. magistra inżyniera) lub stopień naukowy doktora (ew. dr inż.). W przeciwieństwie do samodzielnych pracowników nauki określani są czasem mianem pomocniczych pracowników nauki. Jedynym znanym dotychczas w dziejach nauki polskiej przykładem asystenta ze stopniem naukowym doktora habilitowanego jest na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu dr hab. Dariusz Matelski.