Dokumentacja geodezyjno-kartograficzna to rodzaj dokumentacji nieaktowej spotykanej w archiwach. Dokumentacja geodezyjna powstaje w wyniku prac geodezyjnych polegających na projektowaniu i wykonywaniu pomiarów geodezyjnych przy wykorzystaniu różnych technik. Dokumentacja kartograficzna natomiast jest ściśle związana z dokumentacją geodezyjną, powstaje jednak podczas opracowania map i ich pochodnych. Generalizując możemy powiedzieć, że dokumentacja geodezyjno-kartograficzna, to rodzaj dokumentacji, który za pomocą znaków umownych pozwala odtworzyć obszar, które został pomniejszony przy użyciu skali i w oparciu o określone reguły matematyczne zapisany w formie płaskiej.

dokumentacja niearchiwalna – oznaczana jest symbolem "B" i stanowi odrębną niż materiały archiwalne grupę dokumentacji o typowo użytkowym przeznaczeniu i czasowym okresie przechowywania. Np. dokumentacja kadrowo-płacowa pracownika (akta personalne) służy m.in. do potwierdzania okresów zatrudnienia pracownika, wysokości osiąganych zarobków, ale też szczególnie w starszych, tuż powojennych aktach personalnych znajdują się różnego rodzaju dokumenty potwierdzające represje, narodowość, itp.

Dokumentacja prac archeologicznych, dokumentacja prac wykopaliskowych, dokumentacja archeologiczna - sporządzana jest na bieżąco w trakcie prac badawczych. Jej celem jest umożliwienie odtworzenia w przyszłości nie istniejącego stanowiska archeologicznego, które zostało rozkopane przez archeologów. Dokumentacja powinna być prowadzona w taki sposób który pozwoli trójwymiarowo zrekonstruować całe stanowisko wraz z lokalizacją i wyglądem zabytków, obiektów i przebiegiem warstw.

Dokumentacja programu to ogół dokumentacji technicznej i dokumentacji użytkownika stworzonej dla określonego programu komputerowego przez jego twórców.

Opracowanie, wdrażanie i funkcjonowanie Systemu Zarządzania Jakością (SZJ) jest związane z tworzeniem dokumentacji systemowej. Dokumentacja systemowa jest wymagana przez normę ISO i organizacja wdrażająca system nie może się od tego obowiązku uchylić. Norma dzieli dokumentację operacyjną na dwa rodzaje, mianowicie na „procedury dokumentowane” i na inne „dokumenty” np. rejestry, potrzebne organizacji, aby mogła sama planować realizować i nadzorować swoje procesy. W skład wymaganych „procedur udokumentowanych” wchodzą: nadzór nad dokumentami, nadzór nad zapisami, audyt wewnętrzny, nadzór nad wyrobem niezgodnym, działania korygujące i naprawcze. Dokumentacja SZJ obejmuje politykę jakości i cele dotyczące jakości oraz wymaga użytkowania kilku rodzajów dokumentów, do których należą: Księga Jakości, plany jakości, specyfikacje z wymaganiami, wytyczne zawierające zalecenia lub propozycje, oraz zapisy. Księga Jakości dostarcza spójnych informacji o SZJ, plany jakości opisują jak system jest stosowany do określonego wyrobu lub przedsięwzięcia, zaś zapisy dostarczają obiektywnego dowodu o wykonanych działaniach lub osiągniętych wynikach. Norma wymaga ustanowienia procedur i instrukcji pracy, które określają, jak jednakowo wykonać działania i procesy. Procedury tyczą się kontroli: dokumentów, zapisów, audytów, wyrobów niezgodnych, realnych i potencjalnych niezgodności.

Dokumentacja budowy - należy przez to rozumieć pozwolenie na budowę wraz z załączonym projektem budowlanym, dziennik budowy, protokoły odbiorów częściowych i końcowych, w miarę potrzeby, rysunki i opisy służące realizacji obiektu, operaty geodezyjne i książkę obmiarów, a w przypadku realizacji obiektów metodą montażu - także dziennik montażu.