|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Ceramiczne zabytki archeologiczne oraz próbki spieków metalicznych, polepy, kości zwierzęcych, węgli drzewnych, pobrane z osad położonych na styku Krainy Wielkich Jezior Mazurskich i Krainy Węgorapy przebadano w ramach projektu "Doli... Polska obrończyni Doliny Rospudy - Małgorzata Górska - została laureatką prestiżowej amerykańskiej nagrody Fundacji Goldmanów, przyznawanej obrońcom środowiska naturalnego. Nagrodzie, zwanej Zielonym Noblem, towarzyszy czek na 150 tys. dolarów.Zielony... "Tajemnice doliny Nilu", miniserial dokumentalny w reżyserii Władysława Jurkowa, prezentujący dokonania polskich archeologów w Egipcie i Sudanie, otrzymał Grand Prix I Festiwalu Filmów Archeologicznych - Kraków 2010. Natomiast film pt. "Trzcinica - Karpack... Wiosną, nad zachodnią częścią Ameryki Północnej, odnotowuje się większą koncentrację ozonu, głównie za sprawą powietrza napływającego ze wschodu znad Oceanu Spokojnego - jak pokazują wyniki nowych badań. Odkrycia, opisane w czasopiśmie Nature, stanowią dorobek finansowanego ze środków unijnych projekt... W dniach 2-4 czerwca 2010 r. w Bratysławie, Słowacja, odbędzie się konferencja nt. skażonych obszarów.
Wydarzenie pt. "Skażone obszary Bratysława 2010" organizowane jest pod auspicjami Ministerstwa Środowiska Słowacji i Ministerstwa Środowiska Czech.
K...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Dolina Szeroka BielskaCzy wiesz że...? Język słowacki (słow. slovenský jazyk, też slovenčina) należy do zachodniosłowiańskiej grupy językowej. Językiem tym posługuje się ponad 6 mln osób - przede wszystkim na Słowacji i w należącej do Serbii Wojwodinie, gdzie jest językiem urzędowym. Używają go także Słowacy mieszkający w Polsce, Rumunii, na Węgrzech, w USA i Kanadzie. W Polsce język słowacki mógł być zdawany na maturze jako jeden z języków nowożytnych. Przełęcz pod Kopą, Niżnia Przełęcz pod Kopą (słow. Kopské sedlo, niem. Kopper Pass, węg. Kopa-hágó) – szeroka, trawiasta przełęcz w głównej grani Tatr (1750 m n.p.m.). Przełęcz jest granicą pomiędzy Tatrami Wysokimi i Bielskimi. Dolina do Regli (słow. Ríglanská dolina lub dolina pod Hlásnou skalou) – dolina na północnych stokach Tatr Bielskich. Jest główną, prawoboczną odnogą Doliny Bielskiego Potoku. Rozpoczyna się na wysokości ok. 1500 m n.p.m., poniżej skalnego progu z wodospadem Reglana Siklawa, który to próg oddziela ją od jej górnego piętra – Szerokiej Doliny Bielskiej. Od tegoż progu Dolina do Regli opada początkowo w kierunku północno-wschodnim, a następnie północnym i w okolicy Ptasiowskiej Rówienki, na wysokości ok. 950 m łączy się z Doliną Bielskiego Potoku. Dolina do Regli podchodzi pod główną grań Tatr Bielskich od Zadnich Jatek po Płaczliwą Skałę, na wysokość ok. 1750 m. Od wschodniej strony jej obramowanie tworzy grań odchodząca w północno-zachodnim kierunku od wierzchołka Zadnich Jatek (nieco na zachód od niego), biegnąca przez Łasztowicę i Opaloną Turnię, a zakończona zalesionym grzbietem Bednarskiego Regla. Obramowanie zachodnie tworzy grań Płaczliwej Skały, Głośna Skała, Żlebińskie Turnie i Mały Regiel. Miejscami ma charakter dzikiego wąwozu, szczególnie w górnej części, poniżej progu, gdzie wrzyna się pomiędzy Głośną Skałę (po zachodniej stronie) i spiczastą Łasztowicę (po wschodniej stronie). Cała dolina ma długość ok. 4 km, jej dnem spływa Reglany Potok. Znajduje się na niej jedna polana – Polana pod Głośną Skałą. 
 
Dolina Szeroka Bielska lub po prostu Szeroka Dolina (słow. kotol pod Širokým sedlom, niem. Breites Tal, Kessel des Breiten Feldes) – dolina na północnej stronie Tatr Bielskich, pod Szeroką Przełęczą Bielską (1826 m). Nazwa doliny pochodzi od Szerokiego Pola Bielskiego schodzącego do jej dna. Szeroka Dolina jest stromo opadającym cyrkiem lodowcowym, wciętym pomiędzy grzędę Płaczliwej Skały i północno-zachodni grzbiet Szalonego Wierchu. Stanowi ona górne piętro Doliny do Regli. Opada do niej stromym progiem skalnym (tzw. Reglane Spady) o wysokości około 140 m. W dnie doliny znajduje się głębokie koryto, którym spływa niewielki tutaj i zanikający miejscami Reglany Potok. Na progu skalnym poniżej doliny tworzy on wodospad Reglaną Siklawę. Szalony Wierch, dawniej Głupi Wierch (słow. Hlúpy vrch, Šialený vrch, niem. Thörichter Gern, Törichter Gern, Ternichter Gern, węg. Bolond Gerő) – trzeci pod względem wysokości (2061 m n.p.m.) szczyt Tatr Bielskich na Słowacji. Wznosi się we wschodniej części pasma i jest oddzielony od Płaczliwej Skały Szeroką Przełęczą Bielską, a od Zadnich Jatek Szaloną Przełęczą. Jest jednym z końców odcinka wspólnego grani głównej Tatr oraz grani głównej Tatr Bielskich (drugim jest Hawrań).
Szalony Przechód lub Głupi Przechód (słow. Vyšné Kopské sedlo) – położona na wysokości 1934 m płytka przełęcz w północnej grani Szalonego Wierchu (2061 m) w Tatrach Bielskich. Grań ta łączy Tatry Bielskie z Jagnięcym Szczytem w Tatrach Wysokich. W południowym kierunku od Szalonego Przechodu znajduje się w niej jeszcze druga, głębsza Przełęcz pod Kopą (1750 m). Obydwie te przełęcze oddzielone są niewysoką, skalistą czubą. Zachodnie stoki spod Szalonego Przechodu opadają do Doliny Zadnich Koperszadów, wschodnie do Doliny Przednich Koperszadów. W okresie zlodowaceń Szeroką Dolinę pokrywał największy z lodowców Tatr Bielskich. Pozostały po nim dwa kotły lodowcowe i ślady akumulacji lodowcowej. Badał je Joseph Partsch w 1923 i Adam Gadomski w 1929. Dolina była dawniej wypasana przez ludność z Białej Spiskiej. Obecnie stale przebywają w niej kozice, jesienią grupujące się w duże stada. Mają tutaj swoje siedliska również świstaki. Roślinność jest bujna, prócz traw występują duże płaty ziołorośli z miłosną górską, omiegiem górskim, rutewką orlikolistną i arcydzięgielem litworem. Wśród traw występuje przelot alpejski, siekiernica górska, zawilec narcyzowaty, prosienicznik jednogłówkowy, gołek białawy. Tatry Bielskie (słow. Belianske Tatry, węg. Bélai-havasok) – położone na Słowacji pasmo górskie, część Tatr ustawiona poprzecznie do grani głównej Tatr. Łączy się z nią przez Przełęcz pod Kopą (Kopské sedlo).
Zawilec narcyzowaty, z. narcyzowy (Anemone narcissiflora L.) – gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych. Występuje w południowej i środkowej Europie, w Azji i Ameryce Północnej. W Polsce rośnie tylko w Tatrach, w Sudetach, w Bieszczadach i na Babiej Górze. Wyjątkowo można go też spotkać na Roztoczu i Wyżynie Lubelskiej. W północnym kierunku szeroki widok na Magurę Spiską, Pieniny, Beskidy, na znajdującą się poniżej Głośną Skałę i rozłożoną wzdłuż Bielskiego Potoku miejscowość Zdziar. Dolina stanowi obszar ochrony ścisłej TANAP-u. Szlak turystyczny – czerwony szlak z tablicami edukacyjnymi z Doliny do Regli przez Szeroką Dolinę na Szeroką Przełęcz, zboczami Szalonego Wierchu, przez Szalony Przechód do Przełęczy pod Kopą. Czas przejścia: 3:15 h, ↓ 2:45 h.
Bibliografia
Kozica, kozica północna (Rupicapra rupicapra) – ssak z rodziny krętorogich (Bovidae), zamieszkujący wysokie góry, takie jak Alpy, Kaukaz, Taurus, Bałkany, Karpaty Wschodnie oraz Tatry. Jeden z dwóch gatunków z rodzaju Rupicapra – drugi to kozica pirenejska, zamieszkujący Pireneje, Apeniny i Góry Kantabryjskie.
Bielski Potok (słow. Belá lub Biela ) – potok powstający w Tatrach Bielskich w Strzystarskim Żlebie z połączenia Strzystarskiego Potoku (płynącego spod Strzystarskiej Przełęczy) ze Żlebińskim Potokiem (płynącym dnem Żlebiny). Spływa Strzystarskim Żlebem, głównym ciągiem Doliny Bielskiego Potoku i Doliny Mąkowej, następnie płynie przez Zdziar Doliną Zdziarską, potem Doliną Kotliny. W Tatrzańskiej Kotlinie skręca na wschód, płynie przez Kotlinę Popradzką i uchodzi do Popradu na północ od miasta Biała Spiska, w pobliżu miejscowości Bušovce.
Czy wiesz że...? beta Cyrk lodowcowy (kar, kocioł lodowcowy) – półkoliste lub owalne zagłębienie otoczone z trzech stron stromymi stokami (ścianami), a z czwartej ryglem skalnym.
Rygiel skalny lub po prostu rygiel – wał z litej skały zagradzający w poprzek żłób lodowcowy, w którym może oddzielać przegłębienie (m.in. cyrk lodowcowy) od niższego odcinka doliny. Nazwa pochodzi z języka niemieckiego od słowa Riegel.
Przelot alpejski (Anthyllis alpestris) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny bobowatych. Występuje na Półwyspie Bałkańskim, w Alpach i Karpatach. W Polsce wyłącznie w Tatrach (roślina tatrzańska). Jest tu rośliną dość pospolitą.
Głośna Skała (słow. Hlašna skala) – zbudowane z wapieni i dolomitów turnia (1660 m n.p.m.) na północno-wschodnich stokach Płaczliwej Skały w słowackich Tatrach Bielskich. Po zachodniej stronie opada stromymi urwiskami do Żlebiny, po wschodniej równie stromo do Doliny do Regli. Po północnej stronie wznosi się wysoko nad Żlebińskimi Turniami, oddzielonymi Wyżnią Żlebińską Przełęczą (1360 m).
Siekiernica górska (Hedysarum hedysaroides) – gatunek rośliny należący do rodziny bobowatych. Występuje w górach Europy, Kaukazu i Turcji. Roślina górska, w Polsce występuje wyłącznie w Tatrach i bardzo rzadko w Karkonoszach. Status gatunku we florze Polski: gatunek rodzimy.
Omieg górski (Doronicum austriacum Jacq.) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. Występuje w górach Azji Mniejszej oraz południowej i środkowej Europy. W Polsce występuje głównie w wyższych partiach gór – w Karpatach i Sudetach, gdzie jest rośliną pospolitą. Bardzo rzadko można spotkać ją na Wyżynie Małopolskiej w okolicach Olkusza i w Górach Świętokrzyskich.
Szeroka Przełęcz Bielska, Szeroka Przełęcz (słow. Široké sedlo, Široké pole) – przełęcz położona na wysokości 1826 m n.p.m. na Słowacji, we fragmencie grani głównej Tatr Bielskich, należącym do grani głównej Tatr. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
