Donośność - Polski Serwis Naukowy

Donośność broni - odległość, na jaką broń miotająca wyrzuca pociski. Odległość ta zależy od prędkości początkowej, kąta rzutu oraz współczynnika balistycznego pocisku. Pod pojęciem tym rozumie się odległość na jaką można wystrzelić pocisk z danej broni. W niektórych rodzajach broni np. strzeleckiej, artylerii przeciwpancernej używa się pojęcia donośności skutecznej. Jest to odległość przy której pocisk może jeszcze mieć celność i zdolność rażenia celu. W artylerii przeciwlotniczej definiuje się ją jako pułap lub zasięg pionowy, czyli wysokość jaką osiągnie pocisk wystrzelony pod maksymalnym kątem podniesienia. Nazywana jest również zasięgiem strzelania.

Pistolet (fr.) - krótka, ręczna broń palna do walki (zarówno ataku jak i obrony) na niewielką odległość (do 50 m) a także do wymuszania posłuszeństwa na polu walki. Charakteryzuje się krótką lufą, małymi gabarytami i chwytem (rękojeścią) przystosowanym do strzelania z jednej ręki. Podstawową grupę stanowią pistolety wojskowe. Wyróżnia się także pistolety policyjne, kieszonkowe, sportowe, sygnałowe i inne. Masa pistoletu wojskowego nie przekracza na ogół 1 kg, długość lufy - 125 mm, długość całkowita - 220 mm, szybkostrzelność praktyczna - 25-40 strz/min. Kaliber broni waha się w granicach 4,6 mm - 12,7 mm. Najczęściej stosowany jest kaliber 9 mm.

Cel (gr. τηλος, telos; łac. finis, terminus) - to, ze względu na co, następuje działanie; stan lub obiekt, do którego się dąży[1]; "cel" (etyka), to kres świadomego działania.

Donośność skuteczna aktualnie przy strzelaniu amunicją klasyczną wynosi:

Broń miotająca - broń wyrzucająca czyli miotająca (stąd nazwa) różnego rodzaju pociski; broń ta akumuluje w sobie energię mechaniczną, która w czasie wystrzału przekształcana jest w energię kinetyczną pocisku; większość systemów broni miotającej zawiera w sobie elementy celownicze, dzięki czemu człowiek obsługujący broń miotającą może znacznie zwiększyć celność ostrzału.

Moździerz - rodzaj prostego działa strzelającego stromotorowo. W większości, z wyjątkiem największych rodzajów, nie stosuje się oporopowrotnika. Ponieważ rolę ciężkich moździerzy oblężniczych przejęło lotnictwo, obecnie często definiuje się moździerz jako działo nie mające oporopowrotnika. Bywa także utożsamiany z moździerzem piechoty, nazywanym moździerzem właściwym. W starszej literaturze można spotkać nazwę miotacz lub miotacz min.

dla pistoletów i rewolwerów — 50 m

pistoletów maszynowych — 200 m

karabinów — do 400 m

ręcznych karabinów maszynowych — do 800 m

ciężkich karabinów maszynowych — do 1000 m

wielkokalibrowych karabinów maszynowych — do 2000 m

granatników — do 400 m

armat — do 40 000 m

haubic — do 20 000 m

haubicoarmat — 40 000 m

moździerzy — 13 000 m

dział bezodrzutowych — do 1500 m

Bibliografia

Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak – Encyklopedia współczesnej broni palnej. WIS 1994 ISBN 83-86028-01-7