Drac - Polski Serwis Naukowy

Ujście rzeki Drac (z tyłu) do Isère (z przodu) w Grenoble

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Drac

Drac (fr. Le Drac) – rzeka w Alpach Delfinackich we Francji. Jej dolina na znacznym odcinku oddziela krystaliczne masywy centralne na wschodzie (Écrins) od wapiennych masywów Prealp na zachodzie (Dévoluy, Vercors).

Alpy Delfinackie - część Alp Zachodnich we Francji. Nazwa związana z historyczną krainą francuską - Delfinatem. W środkowej części znajduje się najwyższy, krystaliczny masyw Écrins zaliczany do Zewnętrznych Alp Krystalicznych. Łańcuch ciągnę się na przestrzeni około 110 km z północy na południe. Ich przedłużeniem w kierunku zachodnim są w większości wapienne Prealpy, do których zaliczono m. in. Chartreuse, Vercors i Dévoluy. Lasy są tu bukowe i jodłowe, wyżej modrzewiowe, ponad nimi hale. Najwyższym szczytem pasma jest Barre des Écrins, który osiąga 4102 m. Rejon posiada dobrą infrastrukturę turystyczną, między innymi 32 schroniska.

Barre des Écrins (4102 m n.p.m., fr. La Barre des Écrins) – najwyższy szczyt w grupie Écrins w Alpach Delfinackich we Francji. Znajduje się na terenie Parku Narodowego Écrins (fr. Park National des Écrins).

Rzekę tworzą dwa potoki źródłowe: Drac Noir (D. Czarny) na południu (dolina Orcières) i Drac Blanc (D. Biały) na północy (dolina Champoléon). Źródła obu potoków znajdują się na południowych obrzeżach grupy górskiej Écrins na terenie Parku Narodowego Écrins: źródła D. Noir znajdują się na wysokości ok. 2550–2600 m n.p.m. na północnych stokach szczytu Le Mourre Froid (2994 m n.p.m.), zaś źródła D. Blanc na wysokości ok. 2650 m n.p.m. na zachodnich zboczach szczytu Pointes de Rougnoux (3179 m n.p.m.). Oba potoki mają po ok. 15 km długości i łączą się na wysokości ok. 1170 m n.p.m.

Przepływ - ruchu płynu, podstawowe pojęcie z zakresu kinematyki płynów. W ujęciu ogólnym przepływ można scharakteryzować tzw. metodą Eulera przez podanie pola prędkości płynu czyli zależności prędkości od współrzędnych przestrzennych i czasu.

Isère – rzeka w południowo-wschodniej Francji (w dep. Savoie, Isère i Drôme), lewy dopływ Rodanu o długości 290 km i powierzchni dorzecza 11 800 km².

Drac spływa początkowo w kierunku południowo-zachodnim, po czym wykręca ku północnemu zachodowi, a następnie ku północy. Na terenie Grenoble na wysokości 208 m n.p.m. Drac wpada do Isère. Długość rzeki od połączenie potoków źródłowych do jej ujścia do Isère wynosi 130 km.

Prealpy (fr. Préalpes, wł. Prealpi, niem. Voralpen) - wspólna nazwa części łańcucha górskiego Alp. Prealpy zachodnie leżą we Francji, w Szwajcarii i częściowo we Włoszech, na zachodnich i północnych krańcach Alp. Prealpy wschodnie leżą w Austrii, w Niemczech, we Włoszech i Słowenii.

Vercors - wapienny masyw górski położony w zachodniej części Prealp Delfinackich w departamentach Isère i Drôme (Wschodnia Francja). Należy do Alp Zachodnich.

Powierzchnia dorzecza Drac wynosi ok. 3550 km². Największym dopływem jest Romanche, opływająca od północy grupę Écrins i łącząca się z Drac w Champ-sur-Drac, niespełna 15 km przed Grenoble. Pozostałe większe dopływy Drac prawobrzeżne to Séveraisse z doliny Valgaudemar i Bonne z doliny Valbonnais, zaś lewobrzeżne to Souloise z masywu Dévoluy, Ebron z regionu Trièves i Gresse z wschodnich podnóży masywu Vercors. Najwyższym punktem na terenie dorzecza Drac (ściśle: jej dopływu Romanche) jest Pic Lory (4088 m n.p.m.) w masywie Barre des Écrins.

Reżim rzeczny (reżym rzeczny, ustrój rzeczny) - charakterystyczny, rytmiczny przebieg zjawisk hydrologicznych w rzece w ciągu roku, ustalony na podstawie wieloletnich obserwacji.

Pod terminem starożytny Rzym rozumie się zazwyczaj państwo stworzone przez mieszkańców miasta Rzym, leżącego w Italii nad rzeką Tyber. Historia starożytnego Rzymu zaczyna się wraz z założeniem miasta w 753 roku p.n.e., a kończy obaleniem cesarza Romulusa Augustulusa w 476 roku n.e.

Drac i jej dopływy posiadają reżim rzeczny deszczowo-śnieżny. Średni przepływ wieloletni rzeki w rejonie Fontaine, tuż powyżej jej ujścia do Isère, wynosi 102 m³/s. Drac jest rzeką kapryśną i charakteryzuje się znacznymi wahaniami przepływów. Zachowały się zapiski o jej wylewach i powodziach, m.in. z 1219 r., kiedy rzeka zniosła rzymski most i większość domów w Grenoble. W środkowym biegu na wysokości Pont du Sautet średni przepływ wynosi ok. 33 m³ na sekundę, natomiast podczas wezbrania we wrześniu 1993 r. wyniósł on ponad 770 m³ na sekundę. W celu wyrównania przepływów i wykorzystania energii wód rzeki, wybudowano na niej 4 zapory wodne ze zbiornikami retencyjnymi i elektrowniami wodnymi: Le Sautet; Saint-Pierre-Cognet; Monteynard; Notre-Dame-de-Commiers.

Energia wodna – wykorzystywana gospodarczo energia mechaniczna płynącej wody. Współcześnie energię wodną zazwyczaj przetwarza się na energię elektryczną (hydroenergetyka, często oparta na spiętrzeniach uzyskanych dzięki zaporom wodnym). Można ją także wykorzystywać bezpośrednio do napędu maszyn – istnieje wiele rozwiązań, w których płynąca woda napędza turbinę lub koło wodne.

Charles Lory (ur. 30 lipca 1823 r. w Nantes - zm. 3 maja 1889 r. w Grenoble) – francuski geolog, długoletni profesor geologii na uniwersytecie w Grenoble.