Dracena wonna - Polski Serwis Naukowy

'Lindenii'

Dracena wonna (Dracaena fragrans Ker – Gawl.) – gatunek z rodziny szparagowatych. Pochodzi z tropikalnych obszarów Afryki. Jest uprawiany jako roślina ozdobna, w uprawie znajdują się głównie kultywary dużo mniejsze od typowej, dziko rosnącej formy gatunku.

Nazewnictwo

W języku polskim nazywana jest też smokowcem wonnym, W języku łacińskim ma kilka synonimów :

Wiecha – typ kwiatostanu groniastego złożonego, w którym na głównej osi pędu wykształcają się boczne odgałęzienia drugiego i trzeciego rzędu, a na nich wyrastają kwiaty. Istnieje jeszcze tzw. wiecha złożona, w której rozgałęzienia nie są zakończone pojedynczymi kwiatami, lecz kwiatostanami – np. kłoskami (m.in. u licznych gatunków z rodziny wiechlinowatych, np. owies, męskie kwiatostany kukurydzy) lub koszyczkami (u niektórych przedstawicieli astrowatych, np. lepiężnik, nawłoć).

Owoc (łac. fructus) - w znaczeniu botanicznym występujący u okrytozalążkowych organ powstający z zalążni słupka i ewentualnie dna kwiatowego zawierający w swym wnętrzu nasiona, osłaniający je i ułatwiający rozsiewanie.

Aletris fragrans L.

Cordyline fragrans (L.) Planch.

Dracaena deremensis Engl.

Pleomele fragrans (L.) Salisb.

Morfologia

Pokrój Typowa forma gatunku, dziko rosnąca w Afryce, to roślina drzewiasta, o wysokości 3-6 m. Liście Lancetowate, o długości do 1m, wyrastające parasolowato na wierzchołku pędu. Kwiaty Wonne (stąd pochodzi polska nazwa gatunkowa. Mają głęboko 6-dzielny, dzwonkowaty okwiat, 6 pręcików i 1 słupek. Są zielonkawobiałe, nieduże i zebrane w wiechę. Owoc Okrągła, żółtawa jagoda z 1 pestką.

Zastosowanie

W Polsce jest uprawiana jako ozdobna roślina pokojowa. W uprawie znajdują się głównie ozdobne kultywary o pasiastych, żółto wybarwionych liściach. W mieszkaniach osiągają wysokość do 60 cm, ale w sprzedaży znajdują się też okazy uprawiane na pniu, które mogą wyrosnąć do 2 m.

W uprawie spotykamy wiele odmian, o różnych barwach liści, np.:

'Lindenii' – jasnozielone, żółto obrzeżone,

'Massangeana' – intensywnie zielone ze złotozielonymi pasami pośrodku

'Victoria' – na brzegach liści ma szerokie, żółte pasy.

'Warneckii' - liście ciemnozielone, biało obrzeżone

W Afryce jest używana na żywopłoty.

Zobacz też

Uprawa draceny

Liść (łac. folium) – organ roślinny, element budowy części osiowej (pędowej) roślin telomowych. Wyrastające z węzłów końcowe elementy rozgałęzień pędu, wyodrębniające się ze względu na funkcję i budowę od łodygi (nie mają np. zdolności do nieprzerwanego wzrostu). Pełnią głównie funkcje odżywcze i z tego powodu mają zwykle dużą powierzchnię umożliwiającą ekspozycję na odpowiednią ilość promieniowania słonecznego. Poza tym liście biorą udział w transpiracji i gutacji oraz wymianie gazowej. Nierzadko liście pełnią także funkcje spichrzowe, czepne, ochronne, obronne i pułapkowe, w takich przypadkach ulegając daleko idącym przystosowaniom w zakresie funkcji i budowy.

Gatunek (łac. species) – termin stosowany w biologii w różnych znaczeniach, zależnie od kontekstu, w jakim występuje. Najczęściej pod pojęciem gatunku rozumie się:

Przypisy

Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-10-05].
Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2009-03-22].

Bibliografia

Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.