Driady - Polski Serwis Naukowy

Driady (lm gr. Δρυάδες Dryádes, łac. Dryades, lp gr. Δρυάς Dryás, łac. Dryad; od gr. δρῦς ‘dąb’, ‘drzewo’) – w mitologii greckiej nimfy drzew. Dokładniej driady były nimfami dębów, choć słowa tego używa się obecnie w odniesieniu do wszystkich drzewnych nimf.

Andrzej Sapkowski (ur. 21 czerwca 1948 w Łodzi) – polski pisarz fantasy. Urodził się i mieszka do dzisiaj w Łodzi. Zdobył wykształcenie ekonomiczne. Jest żonaty. Ambasador Łodzi w walce o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury 2016. Od 9 lipca 2008 roku jest także honorowym obywatelem tego miasta. Tytuł został mu oficjalnie przyznany w listopadzie.

Język grecki albo greka — język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi.

Kultura

Oprócz mitologii, driady pojawiają się również w literaturze i grach fantasy.

Muzyka

W latach 1914–23 Karol Szymanowski stworzył utwór na skrzypce o tytule Driady i Pan.

W roku 1996 zespół Type O Negative wydał album October Rust zawierający utwór o tytule Be My Druidess.

Saga o Wiedźminie

Zapoznaj się również z: świat wiedźmina.

W Sadze o wiedźminie autorstwa Andrzeja Sapkowskiego driady lub dziwożony to tajemnicze mieszkanki świętego i prastarego lasu Brokilon.

Saga o wiedźminie to cykl książkowy autorstwa Andrzeja Sapkowskiego będący kontynuacją wcześniejszych zbiorów opowiadań tego autora: Wiedźmin (lub wydanego później, ze zmienionym doborem opowiadań tomu Ostatnie życzenie) i Miecz przeznaczenia.

Liczba pojedyncza – to szereg form fleksyjnych, tj. przypadków w deklinacji i osób w koniugacji, oznaczających jeden przedmiot bez względu na to, czy jest to rzeczywiście jednostka (np. mały chłopiec biegnie), czy gatunek (np. pies szczeka), czy też zbiorowość (np. armia walczy). Nieliczne rzeczowniki mają tylko formy liczby pojedynczej (singulare tantum). Są to niektóre nazwy własne (np. Wisła, Bałtyk), większość rzeczowników będących nazwami materiałów (np. miedź), wiele rzeczowników oznaczających pojęcia oderwane (np. dobroć, radość) oraz rzeczowniki zbiorowe (np. szlachta, sitowie)

Charakterystyczne dla nich jest zielonkawe zabarwienie skóry. Driady są wyznawczyniami kultu matki natury. Stronią od innych ras i zabijają niemal każdego, kto naruszy ich święty las. Starają się nie włączać do konfliktów i tłumaczą to tym, że natura jest wieczna i będzie trwać nawet po wojnach.

Brokilon – fikcyjna kraina opisana przez Andrzeja Sapkowskiego w sadze o wiedźminie. Brokilon, to leśne królestwo driad. Ten starożytny las znajdował się między rzekami Adalatte, Wstążką i Travą – graniczył z Kerack, Temerią, Dolnym Sodden, Brugge i Verden. Władała w nim królowa Eithné.

Elf – stworzenie rodem z mitologii germańskiej. Z początku elfy były pomniejszymi bożkami natury i płodności, później były przedstawiane jako chochliki lub duszki leśne bądź wodne. W folklorze przedstawiane są jako małe, wyglądające młodzieńczo ludziki wielkiej piękności, żyjące w lasach, źródłach, studniach, a nawet pod ziemią. Wierzono, że są długowieczne, jeśli nie nieśmiertelne i posiadają różnorakie magiczne moce.

Ich społeczność składa się tylko z kobiet. Młode driady rodzą się z uświęconych związków z elfami lub ludźmi, przy czym zawsze rodzą się dziewczynki. Driady są bezwzględne, mistrzowsko władają łukiem oraz potrafią poruszać się bezszelestnie po lesie.

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Driady

Bibliografia

Kopaliński W., Słownik mitów i kultury tradycji, Państwowy Instytut Wydawniczy, ISBN 83-06-00861-8