|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Piloci ulegają złudzeniom wzrokowym, co może skutkować u nich utratą orientacji w przestrzeni, a następnie spadkiem efektywności wykonywanych w tym samym czasie zadań - wynika z raportu naukowców Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej i Uniwersy... Kiedy szukamy obiektów w danej przestrzeni, na ogół pomijamy te, które już wcześniej spostrzegliśmy, koncentrując uwagę na nowych dla nas przedmiotach i obszarach. Mechanizm ten, określany jako tzw. hamowanie powrotu (ang. inhibition of return, IOR), umożliwia osobie przeszukującej p... Naukowcy z Australii i Węgier, których prace są finansowane ze środków unijnych, badali reakcję psów różnych ras na gesty wskazujące człowieka i odkryli, że niektóre z nich radzą sobie wyraźnie lepiej od innych. Wyniki przestrzegają przed przyjmowaniem założeń na temat różnic mię... Czy można użyć narzędzi, jakie oferuje nam matematyka, by wyliczyć jak daleko od nas znajdują się pozaziemskie cywilizacje? Chociaż wyniki takich szacunków budzą zrozumiałe kontrowersje, nie powstrzymuje to jednak uczonych przed ich kalkul... Ponad 220 fotografii, plakatów, ulotek i dokumentów z lat 1945-89, ukazujących wydarzenia z powojennej historii Polski zwieńczone powstaniem Solidarności i wyborami 4 czerwca1989 r., znalazło się na stronie Archiwum Państwowego m.st. Warszawy. "Dro...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Droga wzrokowaCzy wiesz że...? Czopki, dawniej zwane słupkami - światłoczułe receptory siatkówki oka. Czopki umożliwiają widzenie kolorów przy dobrym oświetleniu. Jest to widzenie fotopowe. (Porównaj: widzenie skotopowe) Jakość wzroku pogarsza się przy zbyt intensywnym świetle (czopki ulegają przesyceniu). Fotoreceptory – receptory (białka lub specyficzne komórki) pochłaniające światło i uruchamiające określoną reakcję fizjologiczną w organizmie. Występują w organizmach roślinnych (fitochrom, fototropiny) i zwierzęcych, w tym u człowieka. Receptory wzrokowe stanowią wyspecjalizowane neurony siatkówki oka: Neuron – rodzaj komórek występujących w układzie nerwowym. Najwięcej neuronów znajduje się w ośrodkowym układzie nerwowym. Neurony składają się z ciała komórki (perikarion albo soma) oraz wypustek cytoplazmatycznych: dendryty i akson, za pomocą których wytwarzają połączenia z innymi neuronami, bądź komórkami efektorowymi (wykonawczymi). Połączenie między komórkami nerwowymi zwane jest synapsą. Droga wzrokowa – droga przenoszenia bodźców wzrokowych z siatkówki gałki ocznej do pierwszorzędowej kory wzrokowej (pola 17 Brodmanna) na powierzchni przyśrodkowej płata potylicznego mózgu. W obrębie siatkówki do drogi wzrokowej zaliczane są trzy typy komórek nerwowych, będących jej kolejnymi neuronami: są to komórki fotoreceptorowe (czopki i pręciki), dwubiegunowe i zwojowe siatkówki. Wypustki komórek zwojowych siatkówki tworzą nerw wzrokowy, który biegnie do skrzyżowania wzrokowego, gdzie krzyżuje się z przeciwległym nerwem. W tym miejscu włókna unerwiające przynosowe połowy siatkówek każdego oka przechodzą na przeciwną stronę. W ten sposób obraz pola widzenia z osobnych gałek ocznych zostaje rozdzielony i uporządkowany według kryterium: lewa i prawa strona pola widzenia. Oko (Oko proste, oko złożone, plamka oczna, łac. oculus, l.m. oculi) – narządy receptorowe umożliwiające wykrywanie kierunku padania światła i jego intensywności oraz, wraz ze wzrostem złożoności konstrukcji, efektywny proces formowania obrazu, czyli widzenie.
Patomorfologia - dział medycyny zajmujący się rozpoznawaniem, klasyfikacją oraz czynnikami prognostycznymi chorób na podstawie zmian morfologicznych w tkankach i narządach. Jako dyscyplina teoretyczna wywodzi się z anatomii patologicznej zajmującej się badaniem nieprawidłowych (patologicznych) odstępstw od prawidłowej budowy ciała (R. Virchow). Za skrzyżowaniem wzrokowym rozpoczyna się pasmo wzrokowe. Dalej włókna zmierzają w trzy różne miejsca: Z ciała kolankowatego bocznego wzgórza aksony komórek nerwowych biegną promienistością boczną (wzrokową) do pierwszorzędowej kory wzrokowej w płacie potylicznym. Promienistość boczna biegnie niemal prostopadle do osi długiej półkul mózgu od środka na zewnątrz, zaginając się i tworząc pętlę Meyera biegnącą do przyśrodkowego bieguna kory potylicznej. Płat potyliczny (lobus occipitalis) - parzysta część kresomózgowia ograniczona od przodu na powierzchni przyśrodkowej przez bruzdę ciemieniowo-potyliczną półkuli mózgu.
Pasmo wzrokowe (ang. optic tract, łac. tractus opticus)- część drogi wzrokowej w mózgu. Rozciąga się od skrzyżowania wzrokowego do ciała kolankowatego bocznego (prawego- prawe pasmo wzrokowe i analogicznie do lewego ciała kolankowatego bocznego- lewe pasmo wzrokowe). Pasmo wzrokowe tworzą aksony (wypustki osiowe) komórek zwojowych siatkówki, które podążają do podkorowego ośrodka wzroku- ciała kolankowatego bocznego. Komórki zwojowe siatkówki wraz z wypustkami stanowią trzeci neuron drogi wzrokowej (pierwszym są czopki i pręciki, a drugim komórki dwubiegunowe siatkówki). UszkodzeniaObjawy uszkodzeń drogi wzrokowej uzależnione są od poziomu na jakim wystąpiło uszkodzenie. W patomorfologii opisywane są następujące uszkodzenia: Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii. Skrzyżowanie wzrokowe (łac. chiasma opticum) - miejsce skrzyżowania włókien nerwu wzrokowego pochodzących z donosowej części siatkówki, zbierające wrażenia wzrokowe z doskroniowej części pola widzenia.
Siatkówka (łac. retina) – część oka, która jest elementem odbierającym bodźce wzrokowe. Jest specyficznej budowy błoną znajdującą się wewnątrz gałki ocznej, na jej tylnej powierzchni. Jest jednym z pierwszych elementów drogi wzrokowej.
Czy wiesz że...? beta Kresomózgowie (łac. telencephalon), inaczej mózg (łac. cerebrum) – część mózgowia obejmująca półkule mózgu, spoidła mózgu (w tym ciało modzelowate), blaszkę krańcową, jądra podstawne oraz węchomózgowie. Kresomózgowie nadzoruje większość czynności fizycznych i umysłowych. Różne obszary kresomózgowia są odpowiedzialne za rozmaite reakcje świadome.
Półkula mózgu (łac. hemispherium cerebri) – parzysta część kresomózgowia. Półkule oddziela szczelina podłużna mózgu (fissura longitudinalis cerebri), zaś połączenie nerwowe zapewnia ciało modzelowate. Każda z półkul zawiera zewnętrzną warstwę istoty szarej, zwanej korą mózgu oraz wewnętrzną warstwę istoty białej.
Pola Brodmanna to wyróżnione na podstawie cytoarchitektury obszary kory mózgu. Jako pierwszy ich lokalizację określił w 1907 roku niemiecki neurolog Korbinian Brodmann. Opisane przez Brodmanna pola od 1 do 52, z niewielkimi zmianami odpowiadają stosowanemu dziś podziałowi. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |