Drużynowe mistrzostwa Europy w szachach – turniej mający na celu wyłonienie najlepszej narodowej drużyny szachowej w Europie.

Wstęp

Idea rozgrywek powstała na początku lat pięćdziesiątych. Od pierwszej edycji turnieje rozgrywane są w latach nieolimpijskich (do roku 1992 co 3 do 6 lat, a od roku 1997 - systematycznie co 2 lata). Do roku 1989 rozgrywano wyłącznie mistrzostwa mężczyzn, turnieje kobiet rozgrywane są dopiero od roku 1992.

Pierwsze osiem edycji mistrzostw mężczyzn rozegrano systemem eliminacji i finałów, w których startowało od 4 do 8 drużyn. Od roku 1989 mistrzostwa rozgrywane są systemem szwajcarskim. Z biegiem lat liczba zawodników składów podstawowych sukcesywnie malała – od 10 (w latach 1957-1970), poprzez 8 (1973-1983), 6 (1989) do 4 (od roku 1992). Wszystkie turnieje kobiet zostały rozegrane systemem szwajcarskim, z tym że do roku 2003 składy podstawowe liczyły 2 zawodniczki, a od roku 2005 - 4. Od roku 2007 drużyny kobiet oraz mężczyzn składają się z 5 osób (czteroosobowy skład podstawowy + zawodniczka/zawodnik rezerwowy).

Polskie drużyny zdobyły w historii drużynowych mistrzostw Europy trzy medale, wszystkie przez kobiety - złoty w 2005 r. w Göteborgu oraz dwa srebrne (Heraklion 2007, Pórto Cárras 2011). Polki zajęły również dwukrotnie IV miejsca (1992 i 2003) oraz V miejsce w roku 2001. Największym osiągnięciem drużyny męskiej było dwukrotne zajęcie IV miejsca (w latach 1973 i 2007). Następnym w kolejności najlepszym rezultatem panów jest VI miejsce wywalczone w 2005 roku. Do roku 2011 reprezentanci Polski zdobyli również 19 medali indywidualnych.