Drugi rząd Antoniego Ponikowskiego - Polski Serwis Naukowy

Drugi rząd Antoniego Ponikowskiego – gabinet pod kierownictwem premiera Antoniego Ponikowskiego, utworzony 10 marca 1922 roku przez Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego. Rząd ustąpił 6 czerwca 1922 roku. Zlikwidowano Ministerstwo Kultury i Sztuki.

Utworzenie rządu

Dymisja I rządu Antoniego Ponikowskiego spowodowana niemożnością przeforsowania własnej koncepcji włączenia Ziemi wileńskiej do Polski spowodowała przesilenie rządowe. Wincenty Witos (PSL "Piast") i Stanisław Głąbiński (ZLN) odmówili kolejno podjęcia się misji formowania nowego gabinetu. PSL "Piast" nie chciało wejść do większości rządowej bez udziału NPR. W Konwencie Seniorów doszło wobec tego do głosowania na kandydatów pozaparlamentarnych. Za Ponikowskim wypowiedziały się PSL "Piast", PPS, PSL "Wyzwolenie", NPR, Klub Pracy Konstytucyjnej, Narodowe Zjednoczenie Ludowe (NZL) i Klub Mieszczański (247 głosów), przeciwko - Związek Ludowo - Narodowy (ZLN - endecja), Narodowo - Chrześcijański Klub Robotniczy (chadecja) i Stronnictwo Katolicko - Ludowe (135 głosów). Wobec tego Antoni Ponikowski przystąpił do tworzenia rządu. Równocześnie (1 marca) przedstawiciele dyplomatyczni akredytowani w Polsce ostrzegli władze przed "fatalnym wrażeniem", które wywołałaby prosta inkorporacja Wilna.

Antoni Kamieński (ur. 13 czerwca 1878 w Łodzi, zm. nie wcześniej niż w 1938) – polski działacz państwowy, wojewoda łódzki, minister spraw wewnętrznych, inżynier metalurg.

Prowizorium rządowe Antoniego Ponikowskiego – prowizoryczny gabinet pod kierownictwem Antoniego Ponikowskiego, ustanowiony 27 lutego 1918 przez Radę Regencyjną po dymisji rządu Jana Kucharzewskiego. W skład prowizorium wchodzili kierownicy wszystkich dotychczas istniejących ministerstw. Prowizorium zostało ustanowione, aby zapewnić ciągłość pracy ministerstw do powołania normalnego gabinetu. Prowizorium zakończyło działalność wraz z powołaniem rządu Jana Kantego Steczkowskiego 4 kwietnia 1918.

W skład rządu weszli:

Antoni Ponikowski – prezes Rady Ministrów, minister wyznań religijnych i oświecenia publicznego

Antoni Kamieński – minister spraw wewnętrznych

Konstanty Skirmunt – minister spraw zagranicznych

Kazimierz Sosnkowski – kierownik Ministerstwa Spraw Wojskowych

Bronisław Sobolewski – minister sprawiedliwości

Jerzy Michalski – minister skarbu

Stefan Ossowski – minister przemysłu i handlu

Józef Raczyński – minister rolnictwa i dóbr państwowych

Ludwik Zagórny-Marynowski – minister kolei żelaznych

Władysław Stesłowicz – minister poczt i telegrafów

Gabriel Narutowicz – minister robót publicznych

Ludwik Darowski – minister pracy i opieki społecznej

Witold Chodźko – minister zdrowia publicznego

Józef Wybicki – minister ds. byłej dzielnicy pruskiej

Zmiany w rządzie

29 kwietnia 1922 - likwidacja ministerstwa ds. byłej dzielnicy pruskiej i dymisja Józefa Wybickiego

Zobacz też

prowizorium rządowe Antoniego Ponikowskiego

pierwszy rząd Antoniego Ponikowskiego

Gabriel Narutowicz herbu własnego (ur. 17 marca 1865 w Telszach, zm. 16 grudnia 1922 w Warszawie) – inżynier hydrotechnik, elektryk, profesor Politechniki w Zurychu, minister robót publicznych, minister spraw zagranicznych, pierwszy prezydent II Rzeczypospolitej Polskiej.

Witold Chodźko herbu Kościesza (ur. 1 listopada 1875 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 17 stycznia 1954 w Lublinie) – profesor higieny, lekarz psychiatra i neurolog, społecznik, polityk, minister zdrowia publicznego i opieki społecznej. Był zwolennikiem eugeniki.